Juízes 11

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yefuta Munagi̱li̱yaadi̱ akaba ali muusilikale wamaani̱. Ese wee baamughilaghamu Gi̱li̱yaadi̱, bhaatu ni̱na wee akaba ali malaaya kandi atali mukali̱ wa Gi̱li̱yaadi̱.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Gi̱li̱yaadi̱ akaba ali na batabani̱ be banji aba aabyayʼo mukali̱ wee. Obu baaku̱li̱ye baabhinga Yefuta. Baamughila bati, “Tookutunga kantu haa bintu bya eseetu̱we, nanga oli mutabani̱ wa mukali̱ onji.”
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Yefuta aaluka ewaa baana baa ni̱na wee kandi aaghenda aakala mu nsi ya Tobbu̱. Basaasa bayaayi baalungana naye mu ki̱i̱kalo eki. Baafooka ki̱bbu̱la kya baasilikale kandi Yefuta aaba mukulu wabo.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Haanu̱ma ya bwile, Bamooni̱ baatandika kulwana na Banai̱saaleeli̱.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Obu Bamooni̱ aba baanalwanagha na Banai̱saaleeli̱, beebembeli̱ bʼomu Gi̱li̱yaadi̱ baaghenda kwendela Yefuta mu nsi ya Tobbu̱.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Baaghila Yefuta bati, “Wiise obe mwebembeli̱ waatu niikuwo tugubhe kulwana na Bamooni̱.”
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Yefuta aaghila bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ ati, “Taali̱i̱nu̱we mwanjohi̱ye kandi mwambhinga ewaa tita? Obu muli mu bijibu, mwasi̱ye ewanje nangaaki?”
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ aba baaghila Yefuta bati, “Ekyaleki̱ye twasa ewaawe tukubbala kukutwala kulwana na Bamooni̱ kandi obe mwebembeli̱ wa bantu boona baa Gi̱li̱yaadi̱.”
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Yefuta aaghila bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ ati, “Kaakuba muntwala e ka kulwana na Bamooni̱ kandi Mukama ampa kubasi̱ngu̱la, majima mukunfoola mukulu waanu?”
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱ baaghila Yefuta bati, “Mukama ni kai̱so waatu, tukukola ngoku waabu̱ghi̱ye.”
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Yefuta aaghenda na bengei̱ baa Gi̱li̱yaadi̱, bantu aba baamufoola mukulu kandi mwebembeli̱ wabo. Obu Yefuta aabaagha mu kibugha kya Mijipa, aabu̱gha bighambo biye byona mu maaso ghaa Mukama.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Niibuwo Yefuta aatu̱mi̱ye batumuwa ewaa mukama wa Bamooni̱ naamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Oku̱tu̱bu̱ni̱ya ki? Mbiki bi̱leki̱ye noobbala ku̱lu̱mba nsi yaatu?”
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Mukama wa Bamooni̱ aakuukamu batumuwa baa Yefuta ati, “Obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghagha mu Mi̱si̱li̱, bakatwala nsi yanje ku̱lu̱gha haa maasi Alu̱nooni̱ ku̱hi̱ka haa maasi Yabboki̱ kandi ku̱hi̱ka haa maasi Yolodaani̱. Onku̱u̱ki̱li̱ye nsi eghi mu bu̱si̱nge.”
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Yefuta aatodha aatuma batumuwa ewaa mukama wa Bamooni̱.
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 Aamughila ati, “Yefuta niibuwo aaghila ati, ‘I̱saaleeli̱ tayaatwete nsi ya Mowaabu kedha nsi ya Bamooni̱.’
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Bhaatu obu Banai̱saaleeli̱ baalu̱ghi̱ye Mi̱si̱li̱ bakakwamila mu elungu, baasaalila haai na Nanja Mutuku kandi baaki̱dha Kadesi̱.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Banai̱saaleeli̱ niibuwo baatu̱mi̱ye batumuwa ewaa mukama wa Edomu mbaghila bati, ‘Tu̱kwesengeleei̱ye otu̱si̱i̱mi̱lani̱ye kusaalila mu nsi yaawe,’ bhaatu mukama wa Edomu aabhenga ku̱u̱ghu̱wa. Baatodha baatuma batumuwa ewaa mukama wa Mowaabu, bhaatu naye aabhenga. Banai̱saaleeli̱ aba baatu̱wamu kuukala e Kadesi̱.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 Niibuwo baakwamiiye mu elungu beeli̱ghi̱i̱li̱li̱ya nsi ya Edomu na ya Mowaabu kandi baaki̱dha bu̱lu̱gha ejooba bwa nsi ya Mowaabu, baaghoona luhande lweli̱ lwa maasi Alu̱nooni̱. Tabaataahi̱ye mu nsi ya Mowaabu nanga maasi Alu̱nooni̱ niighuwo ghwabaagha mutaano ghwa Mowaabu.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Banai̱saaleeli̱ baatuma batumuwa ewaa Si̱hooni̱ mukama wa Bamooli̱ oghu akaba alemeeye mu Hesi̱bbooni̱ kumughila bati, ‘Otu̱si̱i̱mi̱lani̱ye kusaalila mu nsi yaawe, kughenda mu ehanga lyatu.’
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Bhaatu Si̱hooni̱ ateesigha Banai̱saaleeli̱ kusaalila mu nsi yee, nahabweki aakumaani̱li̱ya mahe ghe mu kibugha kya Jahaaji̱ kandi aatandika kulwana na Banai̱saaleeli̱.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Mukama Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ aahaayo Si̱hooni̱ na mahe ghe ghoona mu mikono ya Banai̱saaleeli̱ kandi baamu̱si̱ngu̱la. Banai̱saaleeli̱ baatwala nsi yoona hambali Bamooli̱ baabaagha baakaaye.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Baatwala kyalo kyona kya Bamooli̱ ku̱lu̱gha haa maasi Alu̱nooni̱ eku̱wa ku̱hi̱ka haa maasi Yabboki̱ elughulu kandi ku̱lu̱gha mu elungu lya bu̱lu̱gha ejooba ku̱hi̱ka haa maasi Yolodaani̱ bughuwa ejooba.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Mukama Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ niiye akaayʼo Bamooli̱ nsi eghi kandi aaghiha Banai̱saaleeli̱ aba. Buuye tukukuha nsi eghi nangaaki?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Obiike ebi luhanga waawe Kemosi̱ akukuha, naatu tukubiika ebi Mukama Luhanga waatu akutuha.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 Osaai̱ye Bbalaki̱ mutabani̱ wa Jipola, mukama wa Mowaabu? Buuye akatongana na Banai̱saaleeli̱ kedha kulwana nabo?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Banai̱saaleeli̱ bakaakala mu maatau̱ni̱ ghaa Hesi̱bbooni̱ na Alu̱weeli̱ na mi̱bhi̱li̱ yoona eghi yeeli̱ghi̱li̱i̱ye bibugha ebi kandi baakwela maatau̱ni̱ haai na maasi Alu̱nooni̱ baamalʼo myaka bi̱ku̱mi̱ bisatu. Wangubaaye weeku̱ki̱li̱i̱ye nsi eghi bwile obu. Buuye ekyakutangi̱ye nkiki?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Nahabweki tandi na kintu kyona naabasobeleei̱ye, bhaatu ni̱i̱nu̱we mukwete kunkola kubhi kulwana nanje. Mukama, oghu aku̱twi̱lagha bantu misango, obwalo atu̱wemu̱ haagati ya Banai̱saaleeli̱ na bantu baa Amooni̱.”
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Bhaatu mukama wa Bamooni̱ aabhenga ku̱u̱ghu̱wa butumuwa bwa Yefuta.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Bwile obu Mwoyo wa Mukama aasʼo Yefuta kandi Yefuta aakwamila mu kyalo kya Gi̱li̱yaadi̱ na Manase. Aaghenda mu kibugha kya Mijipa mu kyalo kya Gi̱li̱yaadi̱ kandi aalu̱ghʼo aaghenda hambali Bamooni̱ bali.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Yefuta aalahila ewaa Mukama naaghila ati, “Kaakuba ompa Bamooni̱ kandi mbasi̱ngu̱la,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 nkuha Mukama kintu kyona eki̱ku̱du̱bha kutuwa mu numba yanje kwisa kunsangaana nkaakukuuka haanu̱ma ya ku̱si̱ngu̱la Bamooni̱. Nkukihonga nga kihonguwa kyokeei̱ye.”
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Niibuwo Yefuta aaghendi̱ye kulwana na mahe ghaa Bamooni̱, Mukama aamuha bo mu mikono yee.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Yefuta aabaata ku̱lu̱gha mu kibugha kya Alu̱weeli̱ ku̱hi̱ka mu byalo ebyeli̱ghi̱li̱i̱ye kibugha kya Mi̱ni̱ti̱. Aahwelekeeleli̱ya bibugha byabo maku̱mi̱ abili ku̱hi̱ka mu kibugha kya Abbeli̱-kelami̱mu̱. Nahabweki Banai̱saaleeli̱ baasi̱ngu̱la kwonini Bamooni̱.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Obu Yefuta aaku̱u̱ki̱ye e ka mu kibugha kya Mijipa, muhala wee aatuwa kumusangaana naateela buuciki-ciki kandi naabi̱na haabwa kudheedhuwa. Niiye mwana enkaha aabaagha naye. Taabaagha na mwana onji wabusaasa kedha wabukali̱.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Obu aaboone muhala wee oghu, aatemula eki aabaagha alu̱wete kandi aaghila ati, “Muhala wanje! Waaleki̱ye naasaaliluwa kwonini kandi wandeeteeye kutuntula kwamaani̱, nanga eki naalahiiye ewaa Mukama ndi na kukikola.”
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Muhala wee aamughila ati, “Tita, okaakuba nuwaalahiiye ewaa Mukama, onkolʼo eki waalahiiye na kanu̱wa kaawe, nanga Mukama aakuhaaye bu̱si̱ngu̱li̱ bwamaani̱ haa ngi̱ghu̱ syawe Bamooni̱.”
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Niibuwo aaghi̱li̱ye ese wee ati, “Onkolele kintu kimui kyonkaha. Onsi̱i̱mi̱lani̱ye kughenda kumala meeli̱ abili mu kyalo kya bwena, nimbunga-bungayo na baana baabukali̱ baanakyanje kandi ntuntuuye nanga nku̱ku̱wa ntakamani̱ye basaasa.”
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Yefuta aamughila ati, “Oghende.” Aamu̱si̱i̱mi̱lani̱ya kughenda kumalayo meeli̱ abili. Muhala wee oghu aaghenda na baabhootu̱ siye mu kyalo kya bwena kandi beeghunga nanga aaghendagha ku̱ku̱wa atamani̱ye basaasa.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Obu meeli̱ abili ghaahooyʼo, mwana wabukali̱ oghu aakuuka ewaa Ese wee kandi ese wee aamukolʼo eki aalahiiye ewaa Mukama. Mwana wabukali̱ oghu akaba atamani̱ye basaasa.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 bahala baabo kughendagha kumala bilo bbinaa bu̱li̱ mwaka mu kyalo kya bwena baneeghu̱ngi̱ye kuusuka muhala wa Yefuta Munagi̱li̱yaadi̱.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.