Gênesis 50
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Yojeefu̱ aaghuwa ese wee Yakobbo mu ki̱ku̱bha naanalila.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Du̱mbi̱ aalaghila baheeleli̱ya be abaakolagha milimo ya kujiika ati basiighe mu̱ku̱ ghwa ese wee mubaji̱ niikuwo ghutagu̱nda. Nahabweki baaghusiigha.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Mulimo ghwa kusiigha mu̱ku̱ ghwa Yakobbo mubaji̱ ghukamala bilo maku̱mi̱ anaa. Kandi Banami̱si̱li̱ baamala bilo nsanju̱ banamweghungiiye.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Bilo bya kweghunga obu byahooye, Yojeefu̱ eebinga bakulu baa mu bukama bwa Falaaho, aabaghila ati, “Gutu munkoonele, mu̱mbu̱ghi̱lane na Falaaho.
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 Mumughile muti, ‘Tita akaleka naalahila kilahilo. Tita akaghila ati, “Ndi haai ku̱ku̱wa, onjiike mu ki̱i̱na eki neelimiiye neenini munsi ya Kanaani̱.” Nahabweki oleke ngende elughulu njiike tita, du̱mbi̱ nkukuuka.’ ”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Falaaho aaghila ati, “Oghende ojiike so waawe, ohi̱ki̱i̱li̱li̱ye ekyaleki̱ye aakulahi̱li̱ya.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghenda Kanaani̱ kujiika ese wee. Bengei̱ baa mu bukama bwa Falaaho boona hamui na bakoli̱ baa mu ki̱i̱tu̱u̱bbi̱ kya bilaghilo mu nsi ya Mi̱si̱li̱ baahelekeeleli̱ya Yojeefu̱.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Aaghenda na bantu baa ka yee boona, baghenji̱ be boona, hamui nʼabaakalagha mu ka ya ese wee boona. Baana baabo na bu̱hi̱yo bwabo, niibiyo byati̱ghaaye e Goseeni̱.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Bafu̱gi̱ baa bigaali̱ hamui na baa nkai̱na, nabo baaghenda naye. Bantu bakaniiye kimui baamu̱helekeeleli̱ya.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Obu baahi̱ki̱ye Atadi̱ hambali baasihilagha ngano, haai na Yolodaani̱, balilila kimui na maani̱ nʼelaka liinamu̱li̱to, Yojeefu̱ aamala bilo musanju̱ aneeghungiiye ese wee.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Obu Banakanaani̱ abaakalagha Atadi̱ hambali baasihilagha ngano baaboone ngoku Banami̱si̱li̱ beeghungiiye Yakobbo, baaghila bati, “Kweghunga kwa Banami̱si̱li̱ nkwamaani̱.” Eki niikiyo kyaleki̱ye ki̱i̱kalo eki, ekili haai na Yolodaani̱, baakighilamu “Abbeli̱-mi̱si̱lahi̱mu̱.”
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Nahabweki batabani̱ baa Yakobbo baakola ngoku aabalaghiiye.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Baamuheeka, baamutwala mu nsi ya Kanaani̱, baamujiika mu ki̱i̱na kyʼebaale ekili mu musili ghwa Macepela, haai na Mami̱le, eki Ebbulahi̱mu̱ aaghu̱li̱ye ewaa Efu̱looni̱ Mu̱hi̱tahi̱ti̱, kili kya kujiikaghamu.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Yojeefu̱ obu aamali̱ye kujiika ese wee, aakuuka munsi ya Mi̱si̱li̱ hamui na baghenji̱ be boona, na bantu boona aba aali aghendi̱ye nabo kujiika ese wee.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Obu baghenji̱ baa Yojeefu̱ baaboone esebo amali̱ye ku̱ku̱wa, baatandika kughila bati, “Ti̱ buuye Yojeefu̱ na naanakwatu̱u̱we ki̱i̱ni̱gha, aatu̱wamu kuhoola ngi̱ghu̱ haabwa nsobi̱ syona esi twamu̱sobeleei̱ye?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Niibuwo baatu̱mi̱ye butumuwa ewaa Yojeefu̱, baaghila bati, “So waawe atakaku̱u̱ye akaghila ati,
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 ‘Mughile Yojeefu̱ muti: “Nkukusaba oghanile baghenji̱ baawe bikoluwa bi̱bhi̱i̱hi̱ye na kibhi kyabo, nanga bakakukolʼo bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye.” Gutu oghanile bikoluwa bi̱bhi̱i̱hi̱ye bya basyana baa Luhanga wa so waawe.’ ” Obu Yojeefu̱ aaghu̱u̱ye makulu agha, aalila.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Baghenji̱ be du̱mbi̱ baasa baaghuwa mu maghulu ghe, baamughila bati, “Tuli basyana baawe.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Yojeefu̱ aabaghila ati, “Muleke kwobaha. Tankugubha kusitama mu ntebe ya Luhanga.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Mukakighendelela kunkola kubhi, bhaatu Luhanga akakighendelela haabwa bulungi kumaliilila ebikwete kukoluwa endindi, kujuna bwomi̱i̱li̱ bwa bantu bakani̱ye.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Nahabweki mutoobaha, nkubaloleelela, enu̱we na baana baanu boona.” Niibuwo aabeebi̱ngi̱ye, aatandika ku̱bu̱gha nabo kusemeeye.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Yojeefu̱ akaakala munsi ya Mi̱si̱li̱, na baghenji̱ be boona. Akamala munsi myaka 110,
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 kandi Yojeefu̱ akabonʼo buusukulu bwa kasatu bwa baana baa Efulahi̱mu̱. Aalelʼo dhee baana baa Maki̱li̱, mutabani̱ wa Manase.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghila baghenji̱ be ati, “Ndi haai ku̱ku̱wa. Bhaatu mu majima, Luhanga aliisa kubakoonela kandi alibaaya mu nsi eni, abatwale mu nsi eghi aalaghi̱i̱sani̱i̱ye Ebbulahi̱mu̱, I̱saka, na Yakobbo.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Yojeefu̱ aalahi̱li̱ya baana baa I̱saaleeli̱ ati, “Majima kuwo Luhanga alibakoonela kandi mukutwala maku̱wa ghanje ku̱lu̱gha hani.”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Niibuwo Yojeefu̱ aaku̱u̱ye amali̱ye ku̱hi̱ki̱ya myaka 110. Baasiigha mu̱ku̱ ghuwe, baaghuta mu sandu̱u̱ku̱ mu nsi ya Mi̱si̱li̱.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.