Gênesis 50
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Yojeefu̱ aaghuwa ese wee Yakobbo mu ki̱ku̱bha naanalila.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Du̱mbi̱ aalaghila baheeleli̱ya be abaakolagha milimo ya kujiika ati basiighe mu̱ku̱ ghwa ese wee mubaji̱ niikuwo ghutagu̱nda. Nahabweki baaghusiigha.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Mulimo ghwa kusiigha mu̱ku̱ ghwa Yakobbo mubaji̱ ghukamala bilo maku̱mi̱ anaa. Kandi Banami̱si̱li̱ baamala bilo nsanju̱ banamweghungiiye.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Bilo bya kweghunga obu byahooye, Yojeefu̱ eebinga bakulu baa mu bukama bwa Falaaho, aabaghila ati, “Gutu munkoonele, mu̱mbu̱ghi̱lane na Falaaho.
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 Mumughile muti, ‘Tita akaleka naalahila kilahilo. Tita akaghila ati, “Ndi haai ku̱ku̱wa, onjiike mu ki̱i̱na eki neelimiiye neenini munsi ya Kanaani̱.” Nahabweki oleke ngende elughulu njiike tita, du̱mbi̱ nkukuuka.’ ”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Falaaho aaghila ati, “Oghende ojiike so waawe, ohi̱ki̱i̱li̱li̱ye ekyaleki̱ye aakulahi̱li̱ya.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghenda Kanaani̱ kujiika ese wee. Bengei̱ baa mu bukama bwa Falaaho boona hamui na bakoli̱ baa mu ki̱i̱tu̱u̱bbi̱ kya bilaghilo mu nsi ya Mi̱si̱li̱ baahelekeeleli̱ya Yojeefu̱.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Aaghenda na bantu baa ka yee boona, baghenji̱ be boona, hamui nʼabaakalagha mu ka ya ese wee boona. Baana baabo na bu̱hi̱yo bwabo, niibiyo byati̱ghaaye e Goseeni̱.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Bafu̱gi̱ baa bigaali̱ hamui na baa nkai̱na, nabo baaghenda naye. Bantu bakaniiye kimui baamu̱helekeeleli̱ya.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Obu baahi̱ki̱ye Atadi̱ hambali baasihilagha ngano, haai na Yolodaani̱, balilila kimui na maani̱ nʼelaka liinamu̱li̱to, Yojeefu̱ aamala bilo musanju̱ aneeghungiiye ese wee.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Obu Banakanaani̱ abaakalagha Atadi̱ hambali baasihilagha ngano baaboone ngoku Banami̱si̱li̱ beeghungiiye Yakobbo, baaghila bati, “Kweghunga kwa Banami̱si̱li̱ nkwamaani̱.” Eki niikiyo kyaleki̱ye ki̱i̱kalo eki, ekili haai na Yolodaani̱, baakighilamu “Abbeli̱-mi̱si̱lahi̱mu̱.”
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Nahabweki batabani̱ baa Yakobbo baakola ngoku aabalaghiiye.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Baamuheeka, baamutwala mu nsi ya Kanaani̱, baamujiika mu ki̱i̱na kyʼebaale ekili mu musili ghwa Macepela, haai na Mami̱le, eki Ebbulahi̱mu̱ aaghu̱li̱ye ewaa Efu̱looni̱ Mu̱hi̱tahi̱ti̱, kili kya kujiikaghamu.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Yojeefu̱ obu aamali̱ye kujiika ese wee, aakuuka munsi ya Mi̱si̱li̱ hamui na baghenji̱ be boona, na bantu boona aba aali aghendi̱ye nabo kujiika ese wee.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Obu baghenji̱ baa Yojeefu̱ baaboone esebo amali̱ye ku̱ku̱wa, baatandika kughila bati, “Ti̱ buuye Yojeefu̱ na naanakwatu̱u̱we ki̱i̱ni̱gha, aatu̱wamu kuhoola ngi̱ghu̱ haabwa nsobi̱ syona esi twamu̱sobeleei̱ye?”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Niibuwo baatu̱mi̱ye butumuwa ewaa Yojeefu̱, baaghila bati, “So waawe atakaku̱u̱ye akaghila ati,
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Mughile Yojeefu̱ muti: “Nkukusaba oghanile baghenji̱ baawe bikoluwa bi̱bhi̱i̱hi̱ye na kibhi kyabo, nanga bakakukolʼo bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye.” Gutu oghanile bikoluwa bi̱bhi̱i̱hi̱ye bya basyana baa Luhanga wa so waawe.’ ” Obu Yojeefu̱ aaghu̱u̱ye makulu agha, aalila.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Baghenji̱ be du̱mbi̱ baasa baaghuwa mu maghulu ghe, baamughila bati, “Tuli basyana baawe.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Yojeefu̱ aabaghila ati, “Muleke kwobaha. Tankugubha kusitama mu ntebe ya Luhanga.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Mukakighendelela kunkola kubhi, bhaatu Luhanga akakighendelela haabwa bulungi kumaliilila ebikwete kukoluwa endindi, kujuna bwomi̱i̱li̱ bwa bantu bakani̱ye.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Nahabweki mutoobaha, nkubaloleelela, enu̱we na baana baanu boona.” Niibuwo aabeebi̱ngi̱ye, aatandika ku̱bu̱gha nabo kusemeeye.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yojeefu̱ akaakala munsi ya Mi̱si̱li̱, na baghenji̱ be boona. Akamala munsi myaka 110,
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 kandi Yojeefu̱ akabonʼo buusukulu bwa kasatu bwa baana baa Efulahi̱mu̱. Aalelʼo dhee baana baa Maki̱li̱, mutabani̱ wa Manase.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghila baghenji̱ be ati, “Ndi haai ku̱ku̱wa. Bhaatu mu majima, Luhanga aliisa kubakoonela kandi alibaaya mu nsi eni, abatwale mu nsi eghi aalaghi̱i̱sani̱i̱ye Ebbulahi̱mu̱, I̱saka, na Yakobbo.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yojeefu̱ aalahi̱li̱ya baana baa I̱saaleeli̱ ati, “Majima kuwo Luhanga alibakoonela kandi mukutwala maku̱wa ghanje ku̱lu̱gha hani.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Niibuwo Yojeefu̱ aaku̱u̱ye amali̱ye ku̱hi̱ki̱ya myaka 110. Baasiigha mu̱ku̱ ghuwe, baaghuta mu sandu̱u̱ku̱ mu nsi ya Mi̱si̱li̱.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.