Gênesis 47

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghenda aaghambila Falaaho ati, “Tita na baghenji̱ banje, na bu̱hi̱yo bwabo, na bintu byabo byona, baasi̱ye ku̱lu̱gha kyalo kya Kanaani̱, endindi bali mu kyalo kya Goseeni̱.”
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Yojeefu̱ aakomamu baghenji̱ be bataano, aabatwala mu maaso ghaa Falaaho.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Du̱mbi̱ Falaaho aabu̱u̱li̱ya baghenji̱ baa Yojeefu̱ aba ati, “Mukukolagha mulimo ki?”
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Baatodha baamughila bati, “Twasi̱ye kuukala eni dhaani, nanga njala yamaani̱ eli munsi ya Kanaani̱ kandi bu̱hi̱yo bwa basyana baawe tabuli na bi̱si̱ngo. Nahabweki gutu, oleke etu̱we basyana baawe tuukale Goseeni̱.”
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 Du̱mbi̱ Falaaho aaghambila Yojeefu̱ ati, “Ngoku so waawe na baghenji̱ baawe baasi̱ye kuukala naawe,
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 kandi nsi ya Mi̱si̱li̱ eli mu mikono yaawe, ookali̱ye so waawe na baghenji̱ baawe mu ki̱i̱kalo ekisaai̱ye bi̱i̱kalo byona kusemela. Oleke baakale Goseeni̱. Kandi okaakuba omani̱ye omui muliibo oghu ali na kisembo kya mbaghani̱ja mu ku̱li̱i̱si̱ya, omuhe bu̱toki̱ bwa kuloleelela bisolo byanje.”
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaleeta ese wee Yakobbo mu numba hambali Falaaho aabaagha, aamwemi̱li̱li̱ya mu maaso ghe. Du̱mbi̱ Yakobbo aaha Falaaho mu̱gi̱sa.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Falaaho aabu̱u̱li̱ya Yakobbo ati, “Oli na myaka eti̱ya?”
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Yakobbo aamukuukamu ati, “Naabunga-bu̱ngi̱ye munsi muni kumala myaka 130. Bhaatu bwomi̱i̱li̱ bwanje bwabaaye bukee hali bwa baataata banje kandi bwa kubona-bona.”
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Du̱mbi̱ Yakobbo aatodha aaha Falaaho mu̱gi̱sa, aalu̱gha mu maaso ghe.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Nahabweki Yojeefu̱ aakali̱ya ese wee na baghenji̱ be mu nsi ya Mi̱si̱li̱, aabaha ki̱i̱kalo kisemeeye kusaali̱ya bi̱i̱kalo byona ebili munsi ya Mi̱si̱li̱, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Lamesesi̱, kusighikila haa kulaghila kwa Falaaho.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Yojeefu̱ aaha baghenji̱ be hamui na bantu boona baa muka ya ese wee byakuliya dhee, kusighikila haa muhendo ghwa baana baabo.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Bwile obu njala yeeyongelela kimui, byokuliya byabula. Bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ booloba.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Yojeefu̱ aakumaani̱ya sente syona sya Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ esi baaghulaghamu byokuliya, du̱mbi̱ aasitwala mu kikaali kya Falaaho.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Obu bantu baa Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ sente syabahooyʼo, Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ boona baasa ewaa Yojeefu̱, baamughila bati, “Otuhe byokuliya. Haabwaki ntu̱ku̱wa onatuloleleeye? Sente syatu syona syahooye.”
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabakuukamu ati, “Ngoku sente syabahooyʼo, muleete bisolo byanu aliibiyo mwahi̱ngi̱si̱yamu byokuliya.”
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 Niibuwo baaleeteeye Yojeefu̱ bisolo byabo nga nkai̱na, ntaama, mbu̱li̱, nte, hamui na ndogooi̱. Aabahi̱ngi̱si̱li̱yamu byokuliya ebyabamali̱i̱si̱ye mwaka oghu.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Mwaka oghu obu ghwahooye, baatodha baakuuka ewaa Yojeefu̱, baaghila bati, “Mukama waatu, tatukugubha ku̱ku̱bi̱sa baa. Sente syatu syahooye kandi bisolo byatu byona, na nte ni byawe. Tatuli na kantu twati̱ghaai̱ye kuhaayo bhaatu mibili yaatu na etaka lyatu.
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Haabwaki ntuhwelekeelela mu maaso ghaawe kuleka ntu̱ti̱gha etaka lyatu litalimu muntu? Buuye oku̱si̱i̱ma njala ku̱tu̱hwelekeeleli̱ya mu maaso ghaawe? Otughule hamui na etaka lyatu lyona, otuhemu byokuliya. Etu̱we tulaba basyana baa Falaaho, atwale na etaka lyatu. Otuhe byokuliya niikuwo tutaku̱wa, tu̱ti̱gha nsi yaatu yonkaha.”
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 Niibuwo Yojeefu̱ aaghu̱li̱ye etaka lya Banami̱si̱li̱ haabwa njala. Etaka eli lyona lyaba lya Falaaho.
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 Yojeefu̱ aafoola bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ kuba basyana baa Falaaho.
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Oohi̱yʼo etaka lya bahongi̱ lyonkaha, niiliyo ataaghu̱li̱ye, nanga niibo bonkaha abataafooki̱ye kuba basyana baa Falaaho, nanga ebo byokuliya byabo byalu̱ghagha ewaa Falaaho eenini. Nahabweki ebo tabaaghwiluuwe njala, kyaleka bataaghu̱li̱ya bibanja byabo.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 Yojeefu̱ aaghambila bantu ati, “Ngoku naamali̱ye kubaghula hamui na etaka lyanu lyona lyaba lya Falaaho, nsigho ngini mughihele.
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 Bhaatu bilimuwa ebi bikaakwela, muhe Falaaho kimui kyakataano kyabiyo. Ebi̱ku̱ti̱ghalʼo mubiikʼo nsigho, na binji mubiliye enu̱we hamui na baana baanu.”
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 Baamukuukamu bati, “Waatughiliiye ngughuma, waajuna bwomi̱i̱li̱ bwatu, tukuba basyana baa Falaaho.”
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Niibuwo Yojeefu̱ aataayʼo kilaghilo ekikwetʼo etaka munsi yoona ya Mi̱si̱li̱ kandi kilaghilo eki kinaakukola ku̱hi̱ki̱ya nʼobwalo. Kimui kyakataano kya bilimuwa byona kikubaagha kya Falaaho. Etaka lya bahongi̱ lyonkaha niiliyo litaabaaye lya Falaaho.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Bwile obu baana baa I̱saaleeli̱ baakala munsi ya Mi̱si̱li̱ mu ki̱twi̱ke kya Goseeni̱. Baatunga bintu bikani̱ye, baabyalila kimui kandi beeyongela kukana.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Yakobbo aamala myaka eku̱mi̱ na musanju̱ munsi ya Mi̱si̱li̱, du̱mbi̱ aahi̱ki̱ya myaka 147.
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 Obu bwile bwa I̱saaleeli̱ bwa ku̱ku̱wa bwali buli haai ku̱hi̱ka, aabilikila mutabani̱ wee Yojeefu̱, aamughila ati, “Gutu, ote ngalo yaawe hansi ya kibelo kyanje, olahile oti oliikala onambbali̱ye kandi toolinjiika munsi ya Mi̱si̱li̱.
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 Bhaatu obu ndi̱ku̱wa, olimpeeka, onjiye mu nsi ya Mi̱si̱li̱, onjiike hambali baaji̱i̱ki̱ye baatita.” Yojeefu̱ aamukuukamu ati, “Ndikola ngoku waabu̱ghi̱ye.”
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Yakobbo aatodha aamughila ati, “Olahile.” Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aalahila mu maaso ghe. I̱saaleeli̱ aasi̱i̱ma aneegi̱mi̱ye mwi̱gho ghuwe.
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.