Gênesis 47

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghenda aaghambila Falaaho ati, “Tita na baghenji̱ banje, na bu̱hi̱yo bwabo, na bintu byabo byona, baasi̱ye ku̱lu̱gha kyalo kya Kanaani̱, endindi bali mu kyalo kya Goseeni̱.”
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Yojeefu̱ aakomamu baghenji̱ be bataano, aabatwala mu maaso ghaa Falaaho.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Du̱mbi̱ Falaaho aabu̱u̱li̱ya baghenji̱ baa Yojeefu̱ aba ati, “Mukukolagha mulimo ki?”
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Baatodha baamughila bati, “Twasi̱ye kuukala eni dhaani, nanga njala yamaani̱ eli munsi ya Kanaani̱ kandi bu̱hi̱yo bwa basyana baawe tabuli na bi̱si̱ngo. Nahabweki gutu, oleke etu̱we basyana baawe tuukale Goseeni̱.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Du̱mbi̱ Falaaho aaghambila Yojeefu̱ ati, “Ngoku so waawe na baghenji̱ baawe baasi̱ye kuukala naawe,
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 kandi nsi ya Mi̱si̱li̱ eli mu mikono yaawe, ookali̱ye so waawe na baghenji̱ baawe mu ki̱i̱kalo ekisaai̱ye bi̱i̱kalo byona kusemela. Oleke baakale Goseeni̱. Kandi okaakuba omani̱ye omui muliibo oghu ali na kisembo kya mbaghani̱ja mu ku̱li̱i̱si̱ya, omuhe bu̱toki̱ bwa kuloleelela bisolo byanje.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaleeta ese wee Yakobbo mu numba hambali Falaaho aabaagha, aamwemi̱li̱li̱ya mu maaso ghe. Du̱mbi̱ Yakobbo aaha Falaaho mu̱gi̱sa.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Falaaho aabu̱u̱li̱ya Yakobbo ati, “Oli na myaka eti̱ya?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Yakobbo aamukuukamu ati, “Naabunga-bu̱ngi̱ye munsi muni kumala myaka 130. Bhaatu bwomi̱i̱li̱ bwanje bwabaaye bukee hali bwa baataata banje kandi bwa kubona-bona.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Du̱mbi̱ Yakobbo aatodha aaha Falaaho mu̱gi̱sa, aalu̱gha mu maaso ghe.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Nahabweki Yojeefu̱ aakali̱ya ese wee na baghenji̱ be mu nsi ya Mi̱si̱li̱, aabaha ki̱i̱kalo kisemeeye kusaali̱ya bi̱i̱kalo byona ebili munsi ya Mi̱si̱li̱, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Lamesesi̱, kusighikila haa kulaghila kwa Falaaho.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yojeefu̱ aaha baghenji̱ be hamui na bantu boona baa muka ya ese wee byakuliya dhee, kusighikila haa muhendo ghwa baana baabo.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Bwile obu njala yeeyongelela kimui, byokuliya byabula. Bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ booloba.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yojeefu̱ aakumaani̱ya sente syona sya Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ esi baaghulaghamu byokuliya, du̱mbi̱ aasitwala mu kikaali kya Falaaho.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Obu bantu baa Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ sente syabahooyʼo, Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ boona baasa ewaa Yojeefu̱, baamughila bati, “Otuhe byokuliya. Haabwaki ntu̱ku̱wa onatuloleleeye? Sente syatu syona syahooye.”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabakuukamu ati, “Ngoku sente syabahooyʼo, muleete bisolo byanu aliibiyo mwahi̱ngi̱si̱yamu byokuliya.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Niibuwo baaleeteeye Yojeefu̱ bisolo byabo nga nkai̱na, ntaama, mbu̱li̱, nte, hamui na ndogooi̱. Aabahi̱ngi̱si̱li̱yamu byokuliya ebyabamali̱i̱si̱ye mwaka oghu.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Mwaka oghu obu ghwahooye, baatodha baakuuka ewaa Yojeefu̱, baaghila bati, “Mukama waatu, tatukugubha ku̱ku̱bi̱sa baa. Sente syatu syahooye kandi bisolo byatu byona, na nte ni byawe. Tatuli na kantu twati̱ghaai̱ye kuhaayo bhaatu mibili yaatu na etaka lyatu.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Haabwaki ntuhwelekeelela mu maaso ghaawe kuleka ntu̱ti̱gha etaka lyatu litalimu muntu? Buuye oku̱si̱i̱ma njala ku̱tu̱hwelekeeleli̱ya mu maaso ghaawe? Otughule hamui na etaka lyatu lyona, otuhemu byokuliya. Etu̱we tulaba basyana baa Falaaho, atwale na etaka lyatu. Otuhe byokuliya niikuwo tutaku̱wa, tu̱ti̱gha nsi yaatu yonkaha.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Niibuwo Yojeefu̱ aaghu̱li̱ye etaka lya Banami̱si̱li̱ haabwa njala. Etaka eli lyona lyaba lya Falaaho.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Yojeefu̱ aafoola bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ kuba basyana baa Falaaho.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Oohi̱yʼo etaka lya bahongi̱ lyonkaha, niiliyo ataaghu̱li̱ye, nanga niibo bonkaha abataafooki̱ye kuba basyana baa Falaaho, nanga ebo byokuliya byabo byalu̱ghagha ewaa Falaaho eenini. Nahabweki ebo tabaaghwiluuwe njala, kyaleka bataaghu̱li̱ya bibanja byabo.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Yojeefu̱ aaghambila bantu ati, “Ngoku naamali̱ye kubaghula hamui na etaka lyanu lyona lyaba lya Falaaho, nsigho ngini mughihele.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Bhaatu bilimuwa ebi bikaakwela, muhe Falaaho kimui kyakataano kyabiyo. Ebi̱ku̱ti̱ghalʼo mubiikʼo nsigho, na binji mubiliye enu̱we hamui na baana baanu.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Baamukuukamu bati, “Waatughiliiye ngughuma, waajuna bwomi̱i̱li̱ bwatu, tukuba basyana baa Falaaho.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Niibuwo Yojeefu̱ aataayʼo kilaghilo ekikwetʼo etaka munsi yoona ya Mi̱si̱li̱ kandi kilaghilo eki kinaakukola ku̱hi̱ki̱ya nʼobwalo. Kimui kyakataano kya bilimuwa byona kikubaagha kya Falaaho. Etaka lya bahongi̱ lyonkaha niiliyo litaabaaye lya Falaaho.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Bwile obu baana baa I̱saaleeli̱ baakala munsi ya Mi̱si̱li̱ mu ki̱twi̱ke kya Goseeni̱. Baatunga bintu bikani̱ye, baabyalila kimui kandi beeyongela kukana.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Yakobbo aamala myaka eku̱mi̱ na musanju̱ munsi ya Mi̱si̱li̱, du̱mbi̱ aahi̱ki̱ya myaka 147.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Obu bwile bwa I̱saaleeli̱ bwa ku̱ku̱wa bwali buli haai ku̱hi̱ka, aabilikila mutabani̱ wee Yojeefu̱, aamughila ati, “Gutu, ote ngalo yaawe hansi ya kibelo kyanje, olahile oti oliikala onambbali̱ye kandi toolinjiika munsi ya Mi̱si̱li̱.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Bhaatu obu ndi̱ku̱wa, olimpeeka, onjiye mu nsi ya Mi̱si̱li̱, onjiike hambali baaji̱i̱ki̱ye baatita.” Yojeefu̱ aamukuukamu ati, “Ndikola ngoku waabu̱ghi̱ye.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Yakobbo aatodha aamughila ati, “Olahile.” Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aalahila mu maaso ghe. I̱saaleeli̱ aasi̱i̱ma aneegi̱mi̱ye mwi̱gho ghuwe.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.