Gênesis 47
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghenda aaghambila Falaaho ati, “Tita na baghenji̱ banje, na bu̱hi̱yo bwabo, na bintu byabo byona, baasi̱ye ku̱lu̱gha kyalo kya Kanaani̱, endindi bali mu kyalo kya Goseeni̱.”
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Yojeefu̱ aakomamu baghenji̱ be bataano, aabatwala mu maaso ghaa Falaaho.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Du̱mbi̱ Falaaho aabu̱u̱li̱ya baghenji̱ baa Yojeefu̱ aba ati, “Mukukolagha mulimo ki?”
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Baatodha baamughila bati, “Twasi̱ye kuukala eni dhaani, nanga njala yamaani̱ eli munsi ya Kanaani̱ kandi bu̱hi̱yo bwa basyana baawe tabuli na bi̱si̱ngo. Nahabweki gutu, oleke etu̱we basyana baawe tuukale Goseeni̱.”
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Du̱mbi̱ Falaaho aaghambila Yojeefu̱ ati, “Ngoku so waawe na baghenji̱ baawe baasi̱ye kuukala naawe,
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 kandi nsi ya Mi̱si̱li̱ eli mu mikono yaawe, ookali̱ye so waawe na baghenji̱ baawe mu ki̱i̱kalo ekisaai̱ye bi̱i̱kalo byona kusemela. Oleke baakale Goseeni̱. Kandi okaakuba omani̱ye omui muliibo oghu ali na kisembo kya mbaghani̱ja mu ku̱li̱i̱si̱ya, omuhe bu̱toki̱ bwa kuloleelela bisolo byanje.”
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaleeta ese wee Yakobbo mu numba hambali Falaaho aabaagha, aamwemi̱li̱li̱ya mu maaso ghe. Du̱mbi̱ Yakobbo aaha Falaaho mu̱gi̱sa.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Falaaho aabu̱u̱li̱ya Yakobbo ati, “Oli na myaka eti̱ya?”
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Yakobbo aamukuukamu ati, “Naabunga-bu̱ngi̱ye munsi muni kumala myaka 130. Bhaatu bwomi̱i̱li̱ bwanje bwabaaye bukee hali bwa baataata banje kandi bwa kubona-bona.”
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Du̱mbi̱ Yakobbo aatodha aaha Falaaho mu̱gi̱sa, aalu̱gha mu maaso ghe.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Nahabweki Yojeefu̱ aakali̱ya ese wee na baghenji̱ be mu nsi ya Mi̱si̱li̱, aabaha ki̱i̱kalo kisemeeye kusaali̱ya bi̱i̱kalo byona ebili munsi ya Mi̱si̱li̱, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Lamesesi̱, kusighikila haa kulaghila kwa Falaaho.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Yojeefu̱ aaha baghenji̱ be hamui na bantu boona baa muka ya ese wee byakuliya dhee, kusighikila haa muhendo ghwa baana baabo.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Bwile obu njala yeeyongelela kimui, byokuliya byabula. Bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ booloba.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Yojeefu̱ aakumaani̱ya sente syona sya Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ esi baaghulaghamu byokuliya, du̱mbi̱ aasitwala mu kikaali kya Falaaho.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Obu bantu baa Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ sente syabahooyʼo, Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ boona baasa ewaa Yojeefu̱, baamughila bati, “Otuhe byokuliya. Haabwaki ntu̱ku̱wa onatuloleleeye? Sente syatu syona syahooye.”
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabakuukamu ati, “Ngoku sente syabahooyʼo, muleete bisolo byanu aliibiyo mwahi̱ngi̱si̱yamu byokuliya.”
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Niibuwo baaleeteeye Yojeefu̱ bisolo byabo nga nkai̱na, ntaama, mbu̱li̱, nte, hamui na ndogooi̱. Aabahi̱ngi̱si̱li̱yamu byokuliya ebyabamali̱i̱si̱ye mwaka oghu.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Mwaka oghu obu ghwahooye, baatodha baakuuka ewaa Yojeefu̱, baaghila bati, “Mukama waatu, tatukugubha ku̱ku̱bi̱sa baa. Sente syatu syahooye kandi bisolo byatu byona, na nte ni byawe. Tatuli na kantu twati̱ghaai̱ye kuhaayo bhaatu mibili yaatu na etaka lyatu.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Haabwaki ntuhwelekeelela mu maaso ghaawe kuleka ntu̱ti̱gha etaka lyatu litalimu muntu? Buuye oku̱si̱i̱ma njala ku̱tu̱hwelekeeleli̱ya mu maaso ghaawe? Otughule hamui na etaka lyatu lyona, otuhemu byokuliya. Etu̱we tulaba basyana baa Falaaho, atwale na etaka lyatu. Otuhe byokuliya niikuwo tutaku̱wa, tu̱ti̱gha nsi yaatu yonkaha.”
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Niibuwo Yojeefu̱ aaghu̱li̱ye etaka lya Banami̱si̱li̱ haabwa njala. Etaka eli lyona lyaba lya Falaaho.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Yojeefu̱ aafoola bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ kuba basyana baa Falaaho.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Oohi̱yʼo etaka lya bahongi̱ lyonkaha, niiliyo ataaghu̱li̱ye, nanga niibo bonkaha abataafooki̱ye kuba basyana baa Falaaho, nanga ebo byokuliya byabo byalu̱ghagha ewaa Falaaho eenini. Nahabweki ebo tabaaghwiluuwe njala, kyaleka bataaghu̱li̱ya bibanja byabo.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Yojeefu̱ aaghambila bantu ati, “Ngoku naamali̱ye kubaghula hamui na etaka lyanu lyona lyaba lya Falaaho, nsigho ngini mughihele.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Bhaatu bilimuwa ebi bikaakwela, muhe Falaaho kimui kyakataano kyabiyo. Ebi̱ku̱ti̱ghalʼo mubiikʼo nsigho, na binji mubiliye enu̱we hamui na baana baanu.”
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Baamukuukamu bati, “Waatughiliiye ngughuma, waajuna bwomi̱i̱li̱ bwatu, tukuba basyana baa Falaaho.”
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Niibuwo Yojeefu̱ aataayʼo kilaghilo ekikwetʼo etaka munsi yoona ya Mi̱si̱li̱ kandi kilaghilo eki kinaakukola ku̱hi̱ki̱ya nʼobwalo. Kimui kyakataano kya bilimuwa byona kikubaagha kya Falaaho. Etaka lya bahongi̱ lyonkaha niiliyo litaabaaye lya Falaaho.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Bwile obu baana baa I̱saaleeli̱ baakala munsi ya Mi̱si̱li̱ mu ki̱twi̱ke kya Goseeni̱. Baatunga bintu bikani̱ye, baabyalila kimui kandi beeyongela kukana.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Yakobbo aamala myaka eku̱mi̱ na musanju̱ munsi ya Mi̱si̱li̱, du̱mbi̱ aahi̱ki̱ya myaka 147.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Obu bwile bwa I̱saaleeli̱ bwa ku̱ku̱wa bwali buli haai ku̱hi̱ka, aabilikila mutabani̱ wee Yojeefu̱, aamughila ati, “Gutu, ote ngalo yaawe hansi ya kibelo kyanje, olahile oti oliikala onambbali̱ye kandi toolinjiika munsi ya Mi̱si̱li̱.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Bhaatu obu ndi̱ku̱wa, olimpeeka, onjiye mu nsi ya Mi̱si̱li̱, onjiike hambali baaji̱i̱ki̱ye baatita.” Yojeefu̱ aamukuukamu ati, “Ndikola ngoku waabu̱ghi̱ye.”
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Yakobbo aatodha aamughila ati, “Olahile.” Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aalahila mu maaso ghe. I̱saaleeli̱ aasi̱i̱ma aneegi̱mi̱ye mwi̱gho ghuwe.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.