Gênesis 47
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB
1 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaghenda aaghambila Falaaho ati, “Tita na baghenji̱ banje, na bu̱hi̱yo bwabo, na bintu byabo byona, baasi̱ye ku̱lu̱gha kyalo kya Kanaani̱, endindi bali mu kyalo kya Goseeni̱.”
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Yojeefu̱ aakomamu baghenji̱ be bataano, aabatwala mu maaso ghaa Falaaho.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Du̱mbi̱ Falaaho aabu̱u̱li̱ya baghenji̱ baa Yojeefu̱ aba ati, “Mukukolagha mulimo ki?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Baatodha baamughila bati, “Twasi̱ye kuukala eni dhaani, nanga njala yamaani̱ eli munsi ya Kanaani̱ kandi bu̱hi̱yo bwa basyana baawe tabuli na bi̱si̱ngo. Nahabweki gutu, oleke etu̱we basyana baawe tuukale Goseeni̱.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Du̱mbi̱ Falaaho aaghambila Yojeefu̱ ati, “Ngoku so waawe na baghenji̱ baawe baasi̱ye kuukala naawe,
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 kandi nsi ya Mi̱si̱li̱ eli mu mikono yaawe, ookali̱ye so waawe na baghenji̱ baawe mu ki̱i̱kalo ekisaai̱ye bi̱i̱kalo byona kusemela. Oleke baakale Goseeni̱. Kandi okaakuba omani̱ye omui muliibo oghu ali na kisembo kya mbaghani̱ja mu ku̱li̱i̱si̱ya, omuhe bu̱toki̱ bwa kuloleelela bisolo byanje.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aaleeta ese wee Yakobbo mu numba hambali Falaaho aabaagha, aamwemi̱li̱li̱ya mu maaso ghe. Du̱mbi̱ Yakobbo aaha Falaaho mu̱gi̱sa.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Falaaho aabu̱u̱li̱ya Yakobbo ati, “Oli na myaka eti̱ya?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakobbo aamukuukamu ati, “Naabunga-bu̱ngi̱ye munsi muni kumala myaka 130. Bhaatu bwomi̱i̱li̱ bwanje bwabaaye bukee hali bwa baataata banje kandi bwa kubona-bona.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Du̱mbi̱ Yakobbo aatodha aaha Falaaho mu̱gi̱sa, aalu̱gha mu maaso ghe.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Nahabweki Yojeefu̱ aakali̱ya ese wee na baghenji̱ be mu nsi ya Mi̱si̱li̱, aabaha ki̱i̱kalo kisemeeye kusaali̱ya bi̱i̱kalo byona ebili munsi ya Mi̱si̱li̱, mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Lamesesi̱, kusighikila haa kulaghila kwa Falaaho.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yojeefu̱ aaha baghenji̱ be hamui na bantu boona baa muka ya ese wee byakuliya dhee, kusighikila haa muhendo ghwa baana baabo.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Bwile obu njala yeeyongelela kimui, byokuliya byabula. Bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ booloba.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yojeefu̱ aakumaani̱ya sente syona sya Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ esi baaghulaghamu byokuliya, du̱mbi̱ aasitwala mu kikaali kya Falaaho.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Obu bantu baa Mi̱si̱li̱ na Kanaani̱ sente syabahooyʼo, Banami̱si̱li̱ na Banakanaani̱ boona baasa ewaa Yojeefu̱, baamughila bati, “Otuhe byokuliya. Haabwaki ntu̱ku̱wa onatuloleleeye? Sente syatu syona syahooye.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabakuukamu ati, “Ngoku sente syabahooyʼo, muleete bisolo byanu aliibiyo mwahi̱ngi̱si̱yamu byokuliya.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Niibuwo baaleeteeye Yojeefu̱ bisolo byabo nga nkai̱na, ntaama, mbu̱li̱, nte, hamui na ndogooi̱. Aabahi̱ngi̱si̱li̱yamu byokuliya ebyabamali̱i̱si̱ye mwaka oghu.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Mwaka oghu obu ghwahooye, baatodha baakuuka ewaa Yojeefu̱, baaghila bati, “Mukama waatu, tatukugubha ku̱ku̱bi̱sa baa. Sente syatu syahooye kandi bisolo byatu byona, na nte ni byawe. Tatuli na kantu twati̱ghaai̱ye kuhaayo bhaatu mibili yaatu na etaka lyatu.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Haabwaki ntuhwelekeelela mu maaso ghaawe kuleka ntu̱ti̱gha etaka lyatu litalimu muntu? Buuye oku̱si̱i̱ma njala ku̱tu̱hwelekeeleli̱ya mu maaso ghaawe? Otughule hamui na etaka lyatu lyona, otuhemu byokuliya. Etu̱we tulaba basyana baa Falaaho, atwale na etaka lyatu. Otuhe byokuliya niikuwo tutaku̱wa, tu̱ti̱gha nsi yaatu yonkaha.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Niibuwo Yojeefu̱ aaghu̱li̱ye etaka lya Banami̱si̱li̱ haabwa njala. Etaka eli lyona lyaba lya Falaaho.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Yojeefu̱ aafoola bantu boona baa mu nsi ya Mi̱si̱li̱ kuba basyana baa Falaaho.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Oohi̱yʼo etaka lya bahongi̱ lyonkaha, niiliyo ataaghu̱li̱ye, nanga niibo bonkaha abataafooki̱ye kuba basyana baa Falaaho, nanga ebo byokuliya byabo byalu̱ghagha ewaa Falaaho eenini. Nahabweki ebo tabaaghwiluuwe njala, kyaleka bataaghu̱li̱ya bibanja byabo.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Yojeefu̱ aaghambila bantu ati, “Ngoku naamali̱ye kubaghula hamui na etaka lyanu lyona lyaba lya Falaaho, nsigho ngini mughihele.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Bhaatu bilimuwa ebi bikaakwela, muhe Falaaho kimui kyakataano kyabiyo. Ebi̱ku̱ti̱ghalʼo mubiikʼo nsigho, na binji mubiliye enu̱we hamui na baana baanu.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Baamukuukamu bati, “Waatughiliiye ngughuma, waajuna bwomi̱i̱li̱ bwatu, tukuba basyana baa Falaaho.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Niibuwo Yojeefu̱ aataayʼo kilaghilo ekikwetʼo etaka munsi yoona ya Mi̱si̱li̱ kandi kilaghilo eki kinaakukola ku̱hi̱ki̱ya nʼobwalo. Kimui kyakataano kya bilimuwa byona kikubaagha kya Falaaho. Etaka lya bahongi̱ lyonkaha niiliyo litaabaaye lya Falaaho.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Bwile obu baana baa I̱saaleeli̱ baakala munsi ya Mi̱si̱li̱ mu ki̱twi̱ke kya Goseeni̱. Baatunga bintu bikani̱ye, baabyalila kimui kandi beeyongela kukana.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Yakobbo aamala myaka eku̱mi̱ na musanju̱ munsi ya Mi̱si̱li̱, du̱mbi̱ aahi̱ki̱ya myaka 147.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Obu bwile bwa I̱saaleeli̱ bwa ku̱ku̱wa bwali buli haai ku̱hi̱ka, aabilikila mutabani̱ wee Yojeefu̱, aamughila ati, “Gutu, ote ngalo yaawe hansi ya kibelo kyanje, olahile oti oliikala onambbali̱ye kandi toolinjiika munsi ya Mi̱si̱li̱.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Bhaatu obu ndi̱ku̱wa, olimpeeka, onjiye mu nsi ya Mi̱si̱li̱, onjiike hambali baaji̱i̱ki̱ye baatita.” Yojeefu̱ aamukuukamu ati, “Ndikola ngoku waabu̱ghi̱ye.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Yakobbo aatodha aamughila ati, “Olahile.” Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aalahila mu maaso ghe. I̱saaleeli̱ aasi̱i̱ma aneegi̱mi̱ye mwi̱gho ghuwe.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.