Gênesis 44
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Du̱mbi̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana baa mu numba yee ati, “Oosu̱li̱ya gu̱ni̱ya sya basaasa aba na byokuliya. Bu̱li̱ muntu omu̱pi̱i̱mi̱le ebi akugubha kuheeka noosighikila haa maani̱ ghe. Kandi ote siliva ya bu̱li̱ muntu mu gu̱ni̱ya yee.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Du̱mbi̱ ote kiikopo kyanje kya siliva mu gu̱ni̱ya ya muto wabo, hamui na siliva eghi ali aasi̱ye kughulamu byokuliya.” Mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ oghu aakola ngoku Yojeefu̱ aakamulaghiiye.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Nkyambisi bwile mbukiya, basaasa aba baamu̱ki̱ya kughenda hamui na ndogooi̱ syabo.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Obu baali batakaseli̱ye ku̱lu̱gha mu tau̱ni̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana be ati, “Okwame basaasa aba, okakubahi̱kʼo, obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Haabwaki bilungi naabakoleeye nimunsasulamu bi̱bhi̱i̱hi̱ye?’
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Otodhe obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Kini tikili kiikopo kya mukama wanje akunwelaghamu kandi eki aku̱koleesi̱yagha mu kulaghula? Mwakoli̱ye kintu kibhi munu.’ ”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Obu mu̱syana wa Yojeefu̱ oghu aahi̱ki̱yʼo baghenji̱ baa Yojeefu̱, aababu̱u̱li̱ya ngoku Yojeefu̱ aakamulaghikiliiye.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ baamukuukamu bati, “Haabwaki mukama waatu naabu̱gha bintu ngʼebi? Etu̱we baheeleli̱ya baawe tatukugubha kukola kintu ngʼeki bbaa!
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Waabona twaku̱u̱ki̱ya siliva eghi twasangi̱ye mu gu̱ni̱ya syatu ku̱lu̱gha mu nsi ya Kanaani̱. Ti̱ ekyanguleka twibha siliva na feeja mu numba ya mukama waawe nkiki?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Kaakuba omui mu basyana baawe asanguwa na kiikopo eki, aku̱ku̱wa kandi etu̱we boona tukuba basyana baawe.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Musaasa oghu aakuukamu ati, “Eki ki̱hi̱ki̱ye! Oleke kibe ngoku mwabu̱ghi̱ye. Oghu nkusanga ali nakiyo, niiye akuba mu̱syana wanje. Abati̱ghaayʼo mukuba mutali na musango.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Du̱mbi̱ bu̱li̱ omui aasu̱ndi̱ya gu̱ni̱ya yee hansi kandi aaghisambuula.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Du̱mbi̱ mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ aatandika kulolakaka mu gu̱ni̱ya esi, kutandikila haa wʼobukulu ku̱hi̱ki̱ya haa wʼobuto. Kiikopo eki baakisanga mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Obu baghenji̱ be baaboone ngoku baasangi̱ye kiikopo mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱, baatemangula ngoye syabo. Du̱mbi̱ boona baaheeki̱ya ndogooi̱ syabo, baatodha baakuuka mu tau̱ni̱.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Obu baaku̱u̱ki̱yeyo, baasanga Yojeefu̱ anali mu numba. Du̱mbi̱ Yu̱da na baghenji̱ be boona baaghenda baatandika kweghalaghala mu maghulu ghe.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Yojeefu̱ aababu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki mwakoli̱ye ebi? Tamumani̱ye ngoku musaasa ngʼanje nangumanya kintu kyona kusaalila mu kulaghula bhaatu batakingambiiye?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Yu̱da aamukuukamu ati, “Tulabu̱gha ki, mukama wanje? Kandi mbiki tulakukuukamu? Tulasobola tu̱ti̱ya kwoleka ngoku tutali na musango? Luhanga aabbali̱ye kukyoleka ngoku twasobeeye. Ti̱ etu̱we boona twamali̱ye kuba basyana baa mukama wanje hamui na mu̱ghenji̱ waatu oghu baasangi̱ye na kiikopo eki.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Yojeefu̱ aakuukamu ati, “Takikusoboka kukola kintu ngʼeki! Kuuyʼo musaasa oghu baasangi̱ye na kiikopo kyanje enkaha, niiye akuba mu̱syana wanje. Abaati̱ghaaye boona tamuli na musango, mukuukeyo ewaa eseenu̱we na bu̱si̱nge.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Niibuwo Yu̱da aaghendi̱ye hambali Yojeefu̱ aabaagha, aamughila ati, “Gutu mukama wanje, oleke mu̱syana waawe abu̱ghe naawe kighambo kimui bughila. Nkukusaba otasaaliluwa munu, nanga nkimani̱ye oli na bu̱toki̱ bwengaane na bwa Falaaho eenini.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Mukama wanje, okatu̱bu̱u̱li̱ya tulakaba tuli na eseetu̱we kedha mu̱ghenji̱ waatu onji.
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Kandi twakukuukamu tuti, ‘Tuli na eseetu̱we, bhaatu akamala kukaakulila kimui, hamui na mu̱ghenji̱ waatu omui wʼobuto oghu eseetu̱we aabyaye amali̱ye kukaakula. Waani̱na wee eenini akaku̱wa. Ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha munda ya ni̱nabo. Kandi ese wee amukundiiye kimui.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 “Du̱mbi̱ waaghila etu̱we basyana baawe oti tukuleetele ye, omulole.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Ti̱ mukama wanje, twakukuukamu tuti, ‘Mutabhana oghu taakugubha ku̱lu̱ghʼo ese wee bbaa. Naanamu̱lu̱ghi̱yʼo, ese wee aku̱ku̱wa.’
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ti̱ waaghila etu̱we baheeleli̱ya baawe oti tutaaleeti̱ye muto waatu oghu, tutalitodha ku̱ku̱hi̱kʼo.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Twakuukayo ewaa mu̱heeleli̱ya waawe eseetu̱we, twamughambila ebi waabu̱ghi̱ye.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 “Obu eseetu̱we aatu̱ghi̱li̱ye ati tutodhe twise tughule byokuliya binji,
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 twamukuukamu tuti, ‘Tatukugubha kukuuka Mi̱si̱li̱ tutali na muto waatu oghu. Tatukugubha ku̱hi̱kʼo musaasa oghu tutali na muto waatu.’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 “Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya waawe tita aatughila ati, ‘Mumani̱ye ngoku mukali̱ wanje ambyaliiye baana babili baabusaasa.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Omui haaliibo andu̱ghʼo, du̱mbi̱ naaghila nti majima kuwo akatemanguluwamu bu̱twi̱ka-twi̱ke. Kandi ku̱hi̱ki̱ya nʼendindi tankamubonagha. Ku̱lu̱gha bwile obu, taakakuukagha.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Nahabweki naye nimwanamu̱nji̱hi̱yʼo kandi kantu kamukola, mukuleka si̱ye musaasa mukulu nku̱we ndi muntu wa bujune.’
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 “Nahabweki tatukugubha kukuuka ewaa mu̱heeleli̱ya waawe tita tutali na mwana oghu, bwomi̱i̱li̱ buwe busighikiiye haa mwana oghu.
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 Naaboone tutali na mwana oghu, tita aku̱ku̱wa. Kandi etu̱we baheeleli̱ya baawe tukujiika eseetu̱we ali muntu wa bujune bukani̱ye kuni ali musaasa mukulu.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Ti̱ nkagu̱mi̱ya tita nti taaliyo kabhi koona akakubʼo mutabhana oghu. Kandi naaghila nti, ntaaku̱u̱ki̱yeyo naye, ali̱i̱si̱ye baasoghosa.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 “Nahabweki gutu mukama wanje, hakili oleke si̱ye mu̱syana waawe nti̱ghale hani kandi nibe mu̱syana waawe mu ki̱i̱kalo kya mutabhana oni, niikuwo oleke mutabhana na baghenji̱ be bakuukeyo.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Nkugubha nti̱ya kukuuka ewaa tita ntali na mutabhana oghu? Timbbali̱ye kubona tita ali mu bujune butiyo.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.