Gênesis 44
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Du̱mbi̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana baa mu numba yee ati, “Oosu̱li̱ya gu̱ni̱ya sya basaasa aba na byokuliya. Bu̱li̱ muntu omu̱pi̱i̱mi̱le ebi akugubha kuheeka noosighikila haa maani̱ ghe. Kandi ote siliva ya bu̱li̱ muntu mu gu̱ni̱ya yee.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Du̱mbi̱ ote kiikopo kyanje kya siliva mu gu̱ni̱ya ya muto wabo, hamui na siliva eghi ali aasi̱ye kughulamu byokuliya.” Mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ oghu aakola ngoku Yojeefu̱ aakamulaghiiye.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Nkyambisi bwile mbukiya, basaasa aba baamu̱ki̱ya kughenda hamui na ndogooi̱ syabo.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Obu baali batakaseli̱ye ku̱lu̱gha mu tau̱ni̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana be ati, “Okwame basaasa aba, okakubahi̱kʼo, obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Haabwaki bilungi naabakoleeye nimunsasulamu bi̱bhi̱i̱hi̱ye?’
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Otodhe obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Kini tikili kiikopo kya mukama wanje akunwelaghamu kandi eki aku̱koleesi̱yagha mu kulaghula? Mwakoli̱ye kintu kibhi munu.’ ”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Obu mu̱syana wa Yojeefu̱ oghu aahi̱ki̱yʼo baghenji̱ baa Yojeefu̱, aababu̱u̱li̱ya ngoku Yojeefu̱ aakamulaghikiliiye.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ baamukuukamu bati, “Haabwaki mukama waatu naabu̱gha bintu ngʼebi? Etu̱we baheeleli̱ya baawe tatukugubha kukola kintu ngʼeki bbaa!
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Waabona twaku̱u̱ki̱ya siliva eghi twasangi̱ye mu gu̱ni̱ya syatu ku̱lu̱gha mu nsi ya Kanaani̱. Ti̱ ekyanguleka twibha siliva na feeja mu numba ya mukama waawe nkiki?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Kaakuba omui mu basyana baawe asanguwa na kiikopo eki, aku̱ku̱wa kandi etu̱we boona tukuba basyana baawe.”
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Musaasa oghu aakuukamu ati, “Eki ki̱hi̱ki̱ye! Oleke kibe ngoku mwabu̱ghi̱ye. Oghu nkusanga ali nakiyo, niiye akuba mu̱syana wanje. Abati̱ghaayʼo mukuba mutali na musango.”
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Du̱mbi̱ bu̱li̱ omui aasu̱ndi̱ya gu̱ni̱ya yee hansi kandi aaghisambuula.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Du̱mbi̱ mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ aatandika kulolakaka mu gu̱ni̱ya esi, kutandikila haa wʼobukulu ku̱hi̱ki̱ya haa wʼobuto. Kiikopo eki baakisanga mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Obu baghenji̱ be baaboone ngoku baasangi̱ye kiikopo mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱, baatemangula ngoye syabo. Du̱mbi̱ boona baaheeki̱ya ndogooi̱ syabo, baatodha baakuuka mu tau̱ni̱.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Obu baaku̱u̱ki̱yeyo, baasanga Yojeefu̱ anali mu numba. Du̱mbi̱ Yu̱da na baghenji̱ be boona baaghenda baatandika kweghalaghala mu maghulu ghe.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Yojeefu̱ aababu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki mwakoli̱ye ebi? Tamumani̱ye ngoku musaasa ngʼanje nangumanya kintu kyona kusaalila mu kulaghula bhaatu batakingambiiye?”
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Yu̱da aamukuukamu ati, “Tulabu̱gha ki, mukama wanje? Kandi mbiki tulakukuukamu? Tulasobola tu̱ti̱ya kwoleka ngoku tutali na musango? Luhanga aabbali̱ye kukyoleka ngoku twasobeeye. Ti̱ etu̱we boona twamali̱ye kuba basyana baa mukama wanje hamui na mu̱ghenji̱ waatu oghu baasangi̱ye na kiikopo eki.”
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Yojeefu̱ aakuukamu ati, “Takikusoboka kukola kintu ngʼeki! Kuuyʼo musaasa oghu baasangi̱ye na kiikopo kyanje enkaha, niiye akuba mu̱syana wanje. Abaati̱ghaaye boona tamuli na musango, mukuukeyo ewaa eseenu̱we na bu̱si̱nge.”
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Niibuwo Yu̱da aaghendi̱ye hambali Yojeefu̱ aabaagha, aamughila ati, “Gutu mukama wanje, oleke mu̱syana waawe abu̱ghe naawe kighambo kimui bughila. Nkukusaba otasaaliluwa munu, nanga nkimani̱ye oli na bu̱toki̱ bwengaane na bwa Falaaho eenini.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Mukama wanje, okatu̱bu̱u̱li̱ya tulakaba tuli na eseetu̱we kedha mu̱ghenji̱ waatu onji.
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 Kandi twakukuukamu tuti, ‘Tuli na eseetu̱we, bhaatu akamala kukaakulila kimui, hamui na mu̱ghenji̱ waatu omui wʼobuto oghu eseetu̱we aabyaye amali̱ye kukaakula. Waani̱na wee eenini akaku̱wa. Ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha munda ya ni̱nabo. Kandi ese wee amukundiiye kimui.’
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 “Du̱mbi̱ waaghila etu̱we basyana baawe oti tukuleetele ye, omulole.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Ti̱ mukama wanje, twakukuukamu tuti, ‘Mutabhana oghu taakugubha ku̱lu̱ghʼo ese wee bbaa. Naanamu̱lu̱ghi̱yʼo, ese wee aku̱ku̱wa.’
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Ti̱ waaghila etu̱we baheeleli̱ya baawe oti tutaaleeti̱ye muto waatu oghu, tutalitodha ku̱ku̱hi̱kʼo.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Twakuukayo ewaa mu̱heeleli̱ya waawe eseetu̱we, twamughambila ebi waabu̱ghi̱ye.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 “Obu eseetu̱we aatu̱ghi̱li̱ye ati tutodhe twise tughule byokuliya binji,
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 twamukuukamu tuti, ‘Tatukugubha kukuuka Mi̱si̱li̱ tutali na muto waatu oghu. Tatukugubha ku̱hi̱kʼo musaasa oghu tutali na muto waatu.’
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 “Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya waawe tita aatughila ati, ‘Mumani̱ye ngoku mukali̱ wanje ambyaliiye baana babili baabusaasa.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Omui haaliibo andu̱ghʼo, du̱mbi̱ naaghila nti majima kuwo akatemanguluwamu bu̱twi̱ka-twi̱ke. Kandi ku̱hi̱ki̱ya nʼendindi tankamubonagha. Ku̱lu̱gha bwile obu, taakakuukagha.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Nahabweki naye nimwanamu̱nji̱hi̱yʼo kandi kantu kamukola, mukuleka si̱ye musaasa mukulu nku̱we ndi muntu wa bujune.’
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 “Nahabweki tatukugubha kukuuka ewaa mu̱heeleli̱ya waawe tita tutali na mwana oghu, bwomi̱i̱li̱ buwe busighikiiye haa mwana oghu.
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 Naaboone tutali na mwana oghu, tita aku̱ku̱wa. Kandi etu̱we baheeleli̱ya baawe tukujiika eseetu̱we ali muntu wa bujune bukani̱ye kuni ali musaasa mukulu.
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Ti̱ nkagu̱mi̱ya tita nti taaliyo kabhi koona akakubʼo mutabhana oghu. Kandi naaghila nti, ntaaku̱u̱ki̱yeyo naye, ali̱i̱si̱ye baasoghosa.
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 “Nahabweki gutu mukama wanje, hakili oleke si̱ye mu̱syana waawe nti̱ghale hani kandi nibe mu̱syana waawe mu ki̱i̱kalo kya mutabhana oni, niikuwo oleke mutabhana na baghenji̱ be bakuukeyo.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Nkugubha nti̱ya kukuuka ewaa tita ntali na mutabhana oghu? Timbbali̱ye kubona tita ali mu bujune butiyo.”
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.