Gênesis 44

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Du̱mbi̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana baa mu numba yee ati, “Oosu̱li̱ya gu̱ni̱ya sya basaasa aba na byokuliya. Bu̱li̱ muntu omu̱pi̱i̱mi̱le ebi akugubha kuheeka noosighikila haa maani̱ ghe. Kandi ote siliva ya bu̱li̱ muntu mu gu̱ni̱ya yee.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Du̱mbi̱ ote kiikopo kyanje kya siliva mu gu̱ni̱ya ya muto wabo, hamui na siliva eghi ali aasi̱ye kughulamu byokuliya.” Mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ oghu aakola ngoku Yojeefu̱ aakamulaghiiye.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Nkyambisi bwile mbukiya, basaasa aba baamu̱ki̱ya kughenda hamui na ndogooi̱ syabo.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Obu baali batakaseli̱ye ku̱lu̱gha mu tau̱ni̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana be ati, “Okwame basaasa aba, okakubahi̱kʼo, obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Haabwaki bilungi naabakoleeye nimunsasulamu bi̱bhi̱i̱hi̱ye?’
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Otodhe obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Kini tikili kiikopo kya mukama wanje akunwelaghamu kandi eki aku̱koleesi̱yagha mu kulaghula? Mwakoli̱ye kintu kibhi munu.’ ”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Obu mu̱syana wa Yojeefu̱ oghu aahi̱ki̱yʼo baghenji̱ baa Yojeefu̱, aababu̱u̱li̱ya ngoku Yojeefu̱ aakamulaghikiliiye.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ baamukuukamu bati, “Haabwaki mukama waatu naabu̱gha bintu ngʼebi? Etu̱we baheeleli̱ya baawe tatukugubha kukola kintu ngʼeki bbaa!
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Waabona twaku̱u̱ki̱ya siliva eghi twasangi̱ye mu gu̱ni̱ya syatu ku̱lu̱gha mu nsi ya Kanaani̱. Ti̱ ekyanguleka twibha siliva na feeja mu numba ya mukama waawe nkiki?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Kaakuba omui mu basyana baawe asanguwa na kiikopo eki, aku̱ku̱wa kandi etu̱we boona tukuba basyana baawe.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Musaasa oghu aakuukamu ati, “Eki ki̱hi̱ki̱ye! Oleke kibe ngoku mwabu̱ghi̱ye. Oghu nkusanga ali nakiyo, niiye akuba mu̱syana wanje. Abati̱ghaayʼo mukuba mutali na musango.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Du̱mbi̱ bu̱li̱ omui aasu̱ndi̱ya gu̱ni̱ya yee hansi kandi aaghisambuula.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Du̱mbi̱ mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ aatandika kulolakaka mu gu̱ni̱ya esi, kutandikila haa wʼobukulu ku̱hi̱ki̱ya haa wʼobuto. Kiikopo eki baakisanga mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Obu baghenji̱ be baaboone ngoku baasangi̱ye kiikopo mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱, baatemangula ngoye syabo. Du̱mbi̱ boona baaheeki̱ya ndogooi̱ syabo, baatodha baakuuka mu tau̱ni̱.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Obu baaku̱u̱ki̱yeyo, baasanga Yojeefu̱ anali mu numba. Du̱mbi̱ Yu̱da na baghenji̱ be boona baaghenda baatandika kweghalaghala mu maghulu ghe.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Yojeefu̱ aababu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki mwakoli̱ye ebi? Tamumani̱ye ngoku musaasa ngʼanje nangumanya kintu kyona kusaalila mu kulaghula bhaatu batakingambiiye?”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Yu̱da aamukuukamu ati, “Tulabu̱gha ki, mukama wanje? Kandi mbiki tulakukuukamu? Tulasobola tu̱ti̱ya kwoleka ngoku tutali na musango? Luhanga aabbali̱ye kukyoleka ngoku twasobeeye. Ti̱ etu̱we boona twamali̱ye kuba basyana baa mukama wanje hamui na mu̱ghenji̱ waatu oghu baasangi̱ye na kiikopo eki.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Yojeefu̱ aakuukamu ati, “Takikusoboka kukola kintu ngʼeki! Kuuyʼo musaasa oghu baasangi̱ye na kiikopo kyanje enkaha, niiye akuba mu̱syana wanje. Abaati̱ghaaye boona tamuli na musango, mukuukeyo ewaa eseenu̱we na bu̱si̱nge.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Niibuwo Yu̱da aaghendi̱ye hambali Yojeefu̱ aabaagha, aamughila ati, “Gutu mukama wanje, oleke mu̱syana waawe abu̱ghe naawe kighambo kimui bughila. Nkukusaba otasaaliluwa munu, nanga nkimani̱ye oli na bu̱toki̱ bwengaane na bwa Falaaho eenini.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Mukama wanje, okatu̱bu̱u̱li̱ya tulakaba tuli na eseetu̱we kedha mu̱ghenji̱ waatu onji.
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Kandi twakukuukamu tuti, ‘Tuli na eseetu̱we, bhaatu akamala kukaakulila kimui, hamui na mu̱ghenji̱ waatu omui wʼobuto oghu eseetu̱we aabyaye amali̱ye kukaakula. Waani̱na wee eenini akaku̱wa. Ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha munda ya ni̱nabo. Kandi ese wee amukundiiye kimui.’
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 “Du̱mbi̱ waaghila etu̱we basyana baawe oti tukuleetele ye, omulole.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Ti̱ mukama wanje, twakukuukamu tuti, ‘Mutabhana oghu taakugubha ku̱lu̱ghʼo ese wee bbaa. Naanamu̱lu̱ghi̱yʼo, ese wee aku̱ku̱wa.’
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Ti̱ waaghila etu̱we baheeleli̱ya baawe oti tutaaleeti̱ye muto waatu oghu, tutalitodha ku̱ku̱hi̱kʼo.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Twakuukayo ewaa mu̱heeleli̱ya waawe eseetu̱we, twamughambila ebi waabu̱ghi̱ye.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 “Obu eseetu̱we aatu̱ghi̱li̱ye ati tutodhe twise tughule byokuliya binji,
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 twamukuukamu tuti, ‘Tatukugubha kukuuka Mi̱si̱li̱ tutali na muto waatu oghu. Tatukugubha ku̱hi̱kʼo musaasa oghu tutali na muto waatu.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 “Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya waawe tita aatughila ati, ‘Mumani̱ye ngoku mukali̱ wanje ambyaliiye baana babili baabusaasa.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Omui haaliibo andu̱ghʼo, du̱mbi̱ naaghila nti majima kuwo akatemanguluwamu bu̱twi̱ka-twi̱ke. Kandi ku̱hi̱ki̱ya nʼendindi tankamubonagha. Ku̱lu̱gha bwile obu, taakakuukagha.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Nahabweki naye nimwanamu̱nji̱hi̱yʼo kandi kantu kamukola, mukuleka si̱ye musaasa mukulu nku̱we ndi muntu wa bujune.’
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 “Nahabweki tatukugubha kukuuka ewaa mu̱heeleli̱ya waawe tita tutali na mwana oghu, bwomi̱i̱li̱ buwe busighikiiye haa mwana oghu.
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 Naaboone tutali na mwana oghu, tita aku̱ku̱wa. Kandi etu̱we baheeleli̱ya baawe tukujiika eseetu̱we ali muntu wa bujune bukani̱ye kuni ali musaasa mukulu.
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Ti̱ nkagu̱mi̱ya tita nti taaliyo kabhi koona akakubʼo mutabhana oghu. Kandi naaghila nti, ntaaku̱u̱ki̱yeyo naye, ali̱i̱si̱ye baasoghosa.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 “Nahabweki gutu mukama wanje, hakili oleke si̱ye mu̱syana waawe nti̱ghale hani kandi nibe mu̱syana waawe mu ki̱i̱kalo kya mutabhana oni, niikuwo oleke mutabhana na baghenji̱ be bakuukeyo.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Nkugubha nti̱ya kukuuka ewaa tita ntali na mutabhana oghu? Timbbali̱ye kubona tita ali mu bujune butiyo.”
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.