Gênesis 44

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Du̱mbi̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana baa mu numba yee ati, “Oosu̱li̱ya gu̱ni̱ya sya basaasa aba na byokuliya. Bu̱li̱ muntu omu̱pi̱i̱mi̱le ebi akugubha kuheeka noosighikila haa maani̱ ghe. Kandi ote siliva ya bu̱li̱ muntu mu gu̱ni̱ya yee.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Du̱mbi̱ ote kiikopo kyanje kya siliva mu gu̱ni̱ya ya muto wabo, hamui na siliva eghi ali aasi̱ye kughulamu byokuliya.” Mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ oghu aakola ngoku Yojeefu̱ aakamulaghiiye.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Nkyambisi bwile mbukiya, basaasa aba baamu̱ki̱ya kughenda hamui na ndogooi̱ syabo.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Obu baali batakaseli̱ye ku̱lu̱gha mu tau̱ni̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana be ati, “Okwame basaasa aba, okakubahi̱kʼo, obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Haabwaki bilungi naabakoleeye nimunsasulamu bi̱bhi̱i̱hi̱ye?’
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Otodhe obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Kini tikili kiikopo kya mukama wanje akunwelaghamu kandi eki aku̱koleesi̱yagha mu kulaghula? Mwakoli̱ye kintu kibhi munu.’ ”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Obu mu̱syana wa Yojeefu̱ oghu aahi̱ki̱yʼo baghenji̱ baa Yojeefu̱, aababu̱u̱li̱ya ngoku Yojeefu̱ aakamulaghikiliiye.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ baamukuukamu bati, “Haabwaki mukama waatu naabu̱gha bintu ngʼebi? Etu̱we baheeleli̱ya baawe tatukugubha kukola kintu ngʼeki bbaa!
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Waabona twaku̱u̱ki̱ya siliva eghi twasangi̱ye mu gu̱ni̱ya syatu ku̱lu̱gha mu nsi ya Kanaani̱. Ti̱ ekyanguleka twibha siliva na feeja mu numba ya mukama waawe nkiki?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Kaakuba omui mu basyana baawe asanguwa na kiikopo eki, aku̱ku̱wa kandi etu̱we boona tukuba basyana baawe.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Musaasa oghu aakuukamu ati, “Eki ki̱hi̱ki̱ye! Oleke kibe ngoku mwabu̱ghi̱ye. Oghu nkusanga ali nakiyo, niiye akuba mu̱syana wanje. Abati̱ghaayʼo mukuba mutali na musango.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Du̱mbi̱ bu̱li̱ omui aasu̱ndi̱ya gu̱ni̱ya yee hansi kandi aaghisambuula.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Du̱mbi̱ mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ aatandika kulolakaka mu gu̱ni̱ya esi, kutandikila haa wʼobukulu ku̱hi̱ki̱ya haa wʼobuto. Kiikopo eki baakisanga mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Obu baghenji̱ be baaboone ngoku baasangi̱ye kiikopo mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱, baatemangula ngoye syabo. Du̱mbi̱ boona baaheeki̱ya ndogooi̱ syabo, baatodha baakuuka mu tau̱ni̱.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Obu baaku̱u̱ki̱yeyo, baasanga Yojeefu̱ anali mu numba. Du̱mbi̱ Yu̱da na baghenji̱ be boona baaghenda baatandika kweghalaghala mu maghulu ghe.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Yojeefu̱ aababu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki mwakoli̱ye ebi? Tamumani̱ye ngoku musaasa ngʼanje nangumanya kintu kyona kusaalila mu kulaghula bhaatu batakingambiiye?”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yu̱da aamukuukamu ati, “Tulabu̱gha ki, mukama wanje? Kandi mbiki tulakukuukamu? Tulasobola tu̱ti̱ya kwoleka ngoku tutali na musango? Luhanga aabbali̱ye kukyoleka ngoku twasobeeye. Ti̱ etu̱we boona twamali̱ye kuba basyana baa mukama wanje hamui na mu̱ghenji̱ waatu oghu baasangi̱ye na kiikopo eki.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Yojeefu̱ aakuukamu ati, “Takikusoboka kukola kintu ngʼeki! Kuuyʼo musaasa oghu baasangi̱ye na kiikopo kyanje enkaha, niiye akuba mu̱syana wanje. Abaati̱ghaaye boona tamuli na musango, mukuukeyo ewaa eseenu̱we na bu̱si̱nge.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Niibuwo Yu̱da aaghendi̱ye hambali Yojeefu̱ aabaagha, aamughila ati, “Gutu mukama wanje, oleke mu̱syana waawe abu̱ghe naawe kighambo kimui bughila. Nkukusaba otasaaliluwa munu, nanga nkimani̱ye oli na bu̱toki̱ bwengaane na bwa Falaaho eenini.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Mukama wanje, okatu̱bu̱u̱li̱ya tulakaba tuli na eseetu̱we kedha mu̱ghenji̱ waatu onji.
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Kandi twakukuukamu tuti, ‘Tuli na eseetu̱we, bhaatu akamala kukaakulila kimui, hamui na mu̱ghenji̱ waatu omui wʼobuto oghu eseetu̱we aabyaye amali̱ye kukaakula. Waani̱na wee eenini akaku̱wa. Ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha munda ya ni̱nabo. Kandi ese wee amukundiiye kimui.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 “Du̱mbi̱ waaghila etu̱we basyana baawe oti tukuleetele ye, omulole.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Ti̱ mukama wanje, twakukuukamu tuti, ‘Mutabhana oghu taakugubha ku̱lu̱ghʼo ese wee bbaa. Naanamu̱lu̱ghi̱yʼo, ese wee aku̱ku̱wa.’
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Ti̱ waaghila etu̱we baheeleli̱ya baawe oti tutaaleeti̱ye muto waatu oghu, tutalitodha ku̱ku̱hi̱kʼo.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Twakuukayo ewaa mu̱heeleli̱ya waawe eseetu̱we, twamughambila ebi waabu̱ghi̱ye.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 “Obu eseetu̱we aatu̱ghi̱li̱ye ati tutodhe twise tughule byokuliya binji,
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 twamukuukamu tuti, ‘Tatukugubha kukuuka Mi̱si̱li̱ tutali na muto waatu oghu. Tatukugubha ku̱hi̱kʼo musaasa oghu tutali na muto waatu.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 “Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya waawe tita aatughila ati, ‘Mumani̱ye ngoku mukali̱ wanje ambyaliiye baana babili baabusaasa.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Omui haaliibo andu̱ghʼo, du̱mbi̱ naaghila nti majima kuwo akatemanguluwamu bu̱twi̱ka-twi̱ke. Kandi ku̱hi̱ki̱ya nʼendindi tankamubonagha. Ku̱lu̱gha bwile obu, taakakuukagha.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Nahabweki naye nimwanamu̱nji̱hi̱yʼo kandi kantu kamukola, mukuleka si̱ye musaasa mukulu nku̱we ndi muntu wa bujune.’
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 “Nahabweki tatukugubha kukuuka ewaa mu̱heeleli̱ya waawe tita tutali na mwana oghu, bwomi̱i̱li̱ buwe busighikiiye haa mwana oghu.
30 — ausente —
31 Naaboone tutali na mwana oghu, tita aku̱ku̱wa. Kandi etu̱we baheeleli̱ya baawe tukujiika eseetu̱we ali muntu wa bujune bukani̱ye kuni ali musaasa mukulu.
31 — ausente —
32 Ti̱ nkagu̱mi̱ya tita nti taaliyo kabhi koona akakubʼo mutabhana oghu. Kandi naaghila nti, ntaaku̱u̱ki̱yeyo naye, ali̱i̱si̱ye baasoghosa.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 “Nahabweki gutu mukama wanje, hakili oleke si̱ye mu̱syana waawe nti̱ghale hani kandi nibe mu̱syana waawe mu ki̱i̱kalo kya mutabhana oni, niikuwo oleke mutabhana na baghenji̱ be bakuukeyo.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Nkugubha nti̱ya kukuuka ewaa tita ntali na mutabhana oghu? Timbbali̱ye kubona tita ali mu bujune butiyo.”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.