Gênesis 44
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB
1 Du̱mbi̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana baa mu numba yee ati, “Oosu̱li̱ya gu̱ni̱ya sya basaasa aba na byokuliya. Bu̱li̱ muntu omu̱pi̱i̱mi̱le ebi akugubha kuheeka noosighikila haa maani̱ ghe. Kandi ote siliva ya bu̱li̱ muntu mu gu̱ni̱ya yee.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Du̱mbi̱ ote kiikopo kyanje kya siliva mu gu̱ni̱ya ya muto wabo, hamui na siliva eghi ali aasi̱ye kughulamu byokuliya.” Mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ oghu aakola ngoku Yojeefu̱ aakamulaghiiye.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Nkyambisi bwile mbukiya, basaasa aba baamu̱ki̱ya kughenda hamui na ndogooi̱ syabo.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Obu baali batakaseli̱ye ku̱lu̱gha mu tau̱ni̱, Yojeefu̱ aalaghila mukulu wa basyana be ati, “Okwame basaasa aba, okakubahi̱kʼo, obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Haabwaki bilungi naabakoleeye nimunsasulamu bi̱bhi̱i̱hi̱ye?’
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Otodhe obabu̱u̱li̱ye oti, ‘Kini tikili kiikopo kya mukama wanje akunwelaghamu kandi eki aku̱koleesi̱yagha mu kulaghula? Mwakoli̱ye kintu kibhi munu.’ ”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Obu mu̱syana wa Yojeefu̱ oghu aahi̱ki̱yʼo baghenji̱ baa Yojeefu̱, aababu̱u̱li̱ya ngoku Yojeefu̱ aakamulaghikiliiye.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ baamukuukamu bati, “Haabwaki mukama waatu naabu̱gha bintu ngʼebi? Etu̱we baheeleli̱ya baawe tatukugubha kukola kintu ngʼeki bbaa!
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Waabona twaku̱u̱ki̱ya siliva eghi twasangi̱ye mu gu̱ni̱ya syatu ku̱lu̱gha mu nsi ya Kanaani̱. Ti̱ ekyanguleka twibha siliva na feeja mu numba ya mukama waawe nkiki?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Kaakuba omui mu basyana baawe asanguwa na kiikopo eki, aku̱ku̱wa kandi etu̱we boona tukuba basyana baawe.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Musaasa oghu aakuukamu ati, “Eki ki̱hi̱ki̱ye! Oleke kibe ngoku mwabu̱ghi̱ye. Oghu nkusanga ali nakiyo, niiye akuba mu̱syana wanje. Abati̱ghaayʼo mukuba mutali na musango.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Du̱mbi̱ bu̱li̱ omui aasu̱ndi̱ya gu̱ni̱ya yee hansi kandi aaghisambuula.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Du̱mbi̱ mukulu wa basyana baa Yojeefu̱ aatandika kulolakaka mu gu̱ni̱ya esi, kutandikila haa wʼobukulu ku̱hi̱ki̱ya haa wʼobuto. Kiikopo eki baakisanga mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Obu baghenji̱ be baaboone ngoku baasangi̱ye kiikopo mu gu̱ni̱ya ya Bbenjami̱i̱ni̱, baatemangula ngoye syabo. Du̱mbi̱ boona baaheeki̱ya ndogooi̱ syabo, baatodha baakuuka mu tau̱ni̱.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Obu baaku̱u̱ki̱yeyo, baasanga Yojeefu̱ anali mu numba. Du̱mbi̱ Yu̱da na baghenji̱ be boona baaghenda baatandika kweghalaghala mu maghulu ghe.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Yojeefu̱ aababu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki mwakoli̱ye ebi? Tamumani̱ye ngoku musaasa ngʼanje nangumanya kintu kyona kusaalila mu kulaghula bhaatu batakingambiiye?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Yu̱da aamukuukamu ati, “Tulabu̱gha ki, mukama wanje? Kandi mbiki tulakukuukamu? Tulasobola tu̱ti̱ya kwoleka ngoku tutali na musango? Luhanga aabbali̱ye kukyoleka ngoku twasobeeye. Ti̱ etu̱we boona twamali̱ye kuba basyana baa mukama wanje hamui na mu̱ghenji̱ waatu oghu baasangi̱ye na kiikopo eki.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Yojeefu̱ aakuukamu ati, “Takikusoboka kukola kintu ngʼeki! Kuuyʼo musaasa oghu baasangi̱ye na kiikopo kyanje enkaha, niiye akuba mu̱syana wanje. Abaati̱ghaaye boona tamuli na musango, mukuukeyo ewaa eseenu̱we na bu̱si̱nge.”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Niibuwo Yu̱da aaghendi̱ye hambali Yojeefu̱ aabaagha, aamughila ati, “Gutu mukama wanje, oleke mu̱syana waawe abu̱ghe naawe kighambo kimui bughila. Nkukusaba otasaaliluwa munu, nanga nkimani̱ye oli na bu̱toki̱ bwengaane na bwa Falaaho eenini.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Mukama wanje, okatu̱bu̱u̱li̱ya tulakaba tuli na eseetu̱we kedha mu̱ghenji̱ waatu onji.
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Kandi twakukuukamu tuti, ‘Tuli na eseetu̱we, bhaatu akamala kukaakulila kimui, hamui na mu̱ghenji̱ waatu omui wʼobuto oghu eseetu̱we aabyaye amali̱ye kukaakula. Waani̱na wee eenini akaku̱wa. Ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha munda ya ni̱nabo. Kandi ese wee amukundiiye kimui.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 “Du̱mbi̱ waaghila etu̱we basyana baawe oti tukuleetele ye, omulole.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Ti̱ mukama wanje, twakukuukamu tuti, ‘Mutabhana oghu taakugubha ku̱lu̱ghʼo ese wee bbaa. Naanamu̱lu̱ghi̱yʼo, ese wee aku̱ku̱wa.’
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Ti̱ waaghila etu̱we baheeleli̱ya baawe oti tutaaleeti̱ye muto waatu oghu, tutalitodha ku̱ku̱hi̱kʼo.
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Twakuukayo ewaa mu̱heeleli̱ya waawe eseetu̱we, twamughambila ebi waabu̱ghi̱ye.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 “Obu eseetu̱we aatu̱ghi̱li̱ye ati tutodhe twise tughule byokuliya binji,
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 twamukuukamu tuti, ‘Tatukugubha kukuuka Mi̱si̱li̱ tutali na muto waatu oghu. Tatukugubha ku̱hi̱kʼo musaasa oghu tutali na muto waatu.’
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 “Du̱mbi̱ mu̱heeleli̱ya waawe tita aatughila ati, ‘Mumani̱ye ngoku mukali̱ wanje ambyaliiye baana babili baabusaasa.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Omui haaliibo andu̱ghʼo, du̱mbi̱ naaghila nti majima kuwo akatemanguluwamu bu̱twi̱ka-twi̱ke. Kandi ku̱hi̱ki̱ya nʼendindi tankamubonagha. Ku̱lu̱gha bwile obu, taakakuukagha.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Nahabweki naye nimwanamu̱nji̱hi̱yʼo kandi kantu kamukola, mukuleka si̱ye musaasa mukulu nku̱we ndi muntu wa bujune.’
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 “Nahabweki tatukugubha kukuuka ewaa mu̱heeleli̱ya waawe tita tutali na mwana oghu, bwomi̱i̱li̱ buwe busighikiiye haa mwana oghu.
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 Naaboone tutali na mwana oghu, tita aku̱ku̱wa. Kandi etu̱we baheeleli̱ya baawe tukujiika eseetu̱we ali muntu wa bujune bukani̱ye kuni ali musaasa mukulu.
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Ti̱ nkagu̱mi̱ya tita nti taaliyo kabhi koona akakubʼo mutabhana oghu. Kandi naaghila nti, ntaaku̱u̱ki̱yeyo naye, ali̱i̱si̱ye baasoghosa.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 “Nahabweki gutu mukama wanje, hakili oleke si̱ye mu̱syana waawe nti̱ghale hani kandi nibe mu̱syana waawe mu ki̱i̱kalo kya mutabhana oni, niikuwo oleke mutabhana na baghenji̱ be bakuukeyo.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Nkugubha nti̱ya kukuuka ewaa tita ntali na mutabhana oghu? Timbbali̱ye kubona tita ali mu bujune butiyo.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.