Gênesis 43

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Njala ekaba enakaniiye kimui mu nsi ya Kanaani̱.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Obu baamali̱ye kuliya byokuliya ebi baali baghu̱li̱ye e Mi̱si̱li̱, esebo Yakobbo aabaghila ati, “Mutodhe mukuukeyo, mutughulile byokuliya binji.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Yu̱da aamughila ati, “Musaasa mu̱lemi̱ wa Mi̱si̱li̱ akalahiilila kimui ati tutatodha kukuuka ewe tutali na mu̱ghenji̱ waatu Bbenjami̱i̱ni̱.
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Kaakuba otutuma na mu̱ghenji̱ waatu oghu, tukughenda tukughulile byokuliya.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Bhaatu otaatu̱tu̱mi̱ye naye, tatukughendayo, nanga musaasa oli̱ akatughila ati tutatodha kukuukayo tutali na mu̱ghenji̱ waatu oghu.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Yakobbo aababu̱u̱li̱ya ati, “Ekyaleki̱ye mwamughambila ngoku muli na mu̱ghenji̱ waanu onji mbiki kundeetela kabhi aka koona?”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Baamukuukamu bati, “Musaasa oli̱ aatu̱bu̱u̱i̱ye munu bintu bikwetʼo ka yaatu. Kandi aatu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Eseenu̱we analiyo? Ti̱ muli na mu̱ghenji̱ waanu onji?’ Naatu twamukuukamu bi̱bu̱u̱li̱yo biye. Buuye etu̱we twangumani̱ye tu̱ti̱ya ngoku angughila ati, ‘Muleete mu̱ghenji̱ waanu hani’?”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Du̱mbi̱ Yu̱da aaghila ese wee Yakobbo ati, “Oleke si̱ye ngende na mu̱ghenji̱ waatu oghu niikuwo njala etatwita, etu̱we hamui na baana baatu.
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Si̱ye neenini nkumulinda, ntaaku̱u̱ki̱ye naye hani kandi nimuleeta mu maaso ghaawe, ali̱i̱si̱ye wasoghosa.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Nguli tutaakeesekeeleuwe hani, twangubaaye tu̱ghendi̱ye kandi tukuuka milundi ebili.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 I̱saaleeli̱ esebo aabaghila ati, “Kilakaba kili kitiyo, mukole muti: mute mu gu̱ni̱ya syanu bintu bisemeleeye kimui bya mu kyalo kyatu, niikuwo mubitwalile musaasa oghu nga bisembo. Mutwale mubaji̱ ghukee bakughilaghamu miila, bwoki bukee, bi̱lu̱ngi̱yo bya mukubi bikee, bubbani̱ bukee, binyobuwa bikee hamui na bi̱ghu̱ma bikee bya biti ebi tukuliyagha.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Mughende na siliva eghi ekani̱ye kusaali̱ya eghi mwadu̱bhi̱ye kughenda nayo milundi ebili, nanga muli na ku̱ku̱u̱ki̱yayo siliva eghi mwasangi̱ye mu gu̱ni̱ya syanu, nanga kedha ekaba nsobi̱.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Mutwale na mu̱ghenji̱ waanu oghu niikuwo mughende hamui ewaa musaasa oghu.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Ti̱ Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona abaghilile ngughuma mu maaso ghaa musaasa oghu, niikuwo agubhe kuleka mu̱ghenji̱ waanu oli hamui na Bbenjami̱i̱ni̱ bakuuke hamui naanu. Niikuwo si̱ye ndakaba ndi wakufweluwa baana banje boona, oleke mbafeeluwe.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Du̱mbi̱ basaasa aba baatwala bisembo, na siliva esaaye milundi ebili eghi baadu̱bhi̱ye kughenda nayo, hamui na Bbenjami̱i̱ni̱. Banguwa baaghenda Mi̱si̱li̱, beetwala mu maaso ghaa Yojeefu̱.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Obu Yojeefu̱ aaboone bali na Bbenjami̱i̱ni̱, aalaghila mukulu wa basyana be ati, “Otwale basaasa aba mu numba yanje, osale kisolo kandi oteeke byokuliya, bakuliya nanje saaha mukaagha sya ntangaali̱.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Musaasa oghu aakola ngoku Yojeefu̱ aamulaghiiye, aatwala basaasa aba mu numba.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Bhaatu basaasa aba boobahila kimui obu baabatwete mu numba ya Yojeefu̱. Baatandika kweli̱li̱kana bati, “Baatu̱leeti̱ye hani haabwa siliva eghi twaku̱u̱ki̱yeyo nayo mulundi ghwa ku̱du̱bha. Musaasa oni akubbala kutwegimba, atukwatile mu numba, atusaali̱ye maani̱, niikuwo atwale ndogooi̱ syatu kandi atufoole basyana be.”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Du̱mbi̱ baaghenda ewaa mukulu wa basyana baa Yojeefu̱, baatandika ku̱bu̱gha naye banaamiliiye haa mulyango ghwa numba ya Yojeefu̱ mbaghila bati,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Mukama waatu, tukadu̱bha twasa hani kughula byokuliya.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Bhaatu obu twahi̱ki̱ye hambali twalaaliiye, ntwasambuula gu̱ni̱ya syatu, bu̱li̱ muntu aasangaanamu siliva eghi aali aasi̱ye kughulamu byokuliya, enalimu. Ti̱ twatodhi̱ye twasa nayo.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Kandi twasi̱ye na siliva enji kughula byokuliya dhee. Bhaatu tatumani̱ye oghu akata siliva eghi mu gu̱ni̱ya syatu bbaa.”
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Musaasa oghu aabakuukamu ati, “Eki kileke kubatu̱ntu̱li̱ya. Luhanga waanu kandi Luhanga wa eseenu̱we aabahaaye etunga mu gu̱ni̱ya syanu, si̱ye nkatunga siliva yaanu.” Du̱mbi̱ aatwesi̱ya Si̱mi̱yooni̱, aamuleeta hambali bali.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Mukulu wa basyana oghu, aabataahi̱ya mu numba ya Yojeefu̱, aabaha maasi ghaa kunaaba mu maghulu kandi aaha na ndogooi̱ syabo byokuliya.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Obu baamali̱ye ku̱u̱ghu̱wa ngoku bakuliya hamui na Yojeefu̱, du̱mbi̱ baata haai bisembo bya kumuha naaki̱dhi̱ye.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Obu Yojeefu̱ aasi̱ye e ka, baamuha bisembo ebi baali bamutwaliiye kandi baagomba hansi mu maaso ghe.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Aabaghila ati, “Muli mu̱ti̱ya, na musaasa mukulu eseenu̱we ali ati̱ya? Buuye anabʼo?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Baamukuukamu bati, “Mu̱syana waawe eseetu̱we anabʼo kandi aliyo kulungi.” Du̱mbi̱ baatodha baagomba hansi ku̱mu̱hu̱ti̱ya.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Obu aabaloli̱ye, naabona waani̱na wee Bbenjami̱i̱ni̱, du̱mbi̱ aababu̱u̱li̱ya ati, “Oni niiye muto waanu mwaghambagha?” Du̱mbi̱ aaghila ati, “Luhanga akughilile ngughuma mutabani̱ wanje.”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aakwatuwa kisa haabwa kubona waani̱na wee Bbenjami̱i̱ni̱, aalu̱ghʼo bukee, aaghenda abbala hambali akulilila. Aataaha mu kisiika kiye, aalililayo.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Obu aamali̱ye kunaaba haali̱i̱so, aatuwayo, du̱mbi̱ aaghila mukulu wa baheeleli̱ya be ati, “Otuuhulile byokuliya.”
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Baamuha biye enkaha, na baghenji̱ be byabo bonkaha, hamui na Banami̱si̱li̱ abaabaghʼo byabo bonkaha, nanga bwile obu Banami̱si̱li̱ tabaaliyagha hamui na Bahebbulaayo, nanga kyabaagha nga kihali̱yo.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Baghenji̱ be aba baasitama mu maaso ghe ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la haa mukulu ku̱hi̱ki̱ya haa muto, baalolana haali̱i̱so, ti̱ baakala basweki̱ye.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Obu baatandi̱ki̱ye kubaha byokuliya ku̱lu̱gha haa meeja ya Yojeefu̱, ebya Bbenjami̱i̱ni̱ byakanila kimui kusaali̱ya bya baghenji̱ be milundi etaano. Du̱mbi̱ baaliya kandi baanuwa na Yojeefu̱, batali na kweyungilila kwona.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.