Gênesis 43

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Njala ekaba enakaniiye kimui mu nsi ya Kanaani̱.
1 E a fome era grave na terra.
2 Obu baamali̱ye kuliya byokuliya ebi baali baghu̱li̱ye e Mi̱si̱li̱, esebo Yakobbo aabaghila ati, “Mutodhe mukuukeyo, mutughulile byokuliya binji.”
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Yu̱da aamughila ati, “Musaasa mu̱lemi̱ wa Mi̱si̱li̱ akalahiilila kimui ati tutatodha kukuuka ewe tutali na mu̱ghenji̱ waatu Bbenjami̱i̱ni̱.
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Kaakuba otutuma na mu̱ghenji̱ waatu oghu, tukughenda tukughulile byokuliya.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Bhaatu otaatu̱tu̱mi̱ye naye, tatukughendayo, nanga musaasa oli̱ akatughila ati tutatodha kukuukayo tutali na mu̱ghenji̱ waatu oghu.”
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Yakobbo aababu̱u̱li̱ya ati, “Ekyaleki̱ye mwamughambila ngoku muli na mu̱ghenji̱ waanu onji mbiki kundeetela kabhi aka koona?”
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Baamukuukamu bati, “Musaasa oli̱ aatu̱bu̱u̱i̱ye munu bintu bikwetʼo ka yaatu. Kandi aatu̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Eseenu̱we analiyo? Ti̱ muli na mu̱ghenji̱ waanu onji?’ Naatu twamukuukamu bi̱bu̱u̱li̱yo biye. Buuye etu̱we twangumani̱ye tu̱ti̱ya ngoku angughila ati, ‘Muleete mu̱ghenji̱ waanu hani’?”
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Du̱mbi̱ Yu̱da aaghila ese wee Yakobbo ati, “Oleke si̱ye ngende na mu̱ghenji̱ waatu oghu niikuwo njala etatwita, etu̱we hamui na baana baatu.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Si̱ye neenini nkumulinda, ntaaku̱u̱ki̱ye naye hani kandi nimuleeta mu maaso ghaawe, ali̱i̱si̱ye wasoghosa.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Nguli tutaakeesekeeleuwe hani, twangubaaye tu̱ghendi̱ye kandi tukuuka milundi ebili.”
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 I̱saaleeli̱ esebo aabaghila ati, “Kilakaba kili kitiyo, mukole muti: mute mu gu̱ni̱ya syanu bintu bisemeleeye kimui bya mu kyalo kyatu, niikuwo mubitwalile musaasa oghu nga bisembo. Mutwale mubaji̱ ghukee bakughilaghamu miila, bwoki bukee, bi̱lu̱ngi̱yo bya mukubi bikee, bubbani̱ bukee, binyobuwa bikee hamui na bi̱ghu̱ma bikee bya biti ebi tukuliyagha.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Mughende na siliva eghi ekani̱ye kusaali̱ya eghi mwadu̱bhi̱ye kughenda nayo milundi ebili, nanga muli na ku̱ku̱u̱ki̱yayo siliva eghi mwasangi̱ye mu gu̱ni̱ya syanu, nanga kedha ekaba nsobi̱.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Mutwale na mu̱ghenji̱ waanu oghu niikuwo mughende hamui ewaa musaasa oghu.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Ti̱ Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona abaghilile ngughuma mu maaso ghaa musaasa oghu, niikuwo agubhe kuleka mu̱ghenji̱ waanu oli hamui na Bbenjami̱i̱ni̱ bakuuke hamui naanu. Niikuwo si̱ye ndakaba ndi wakufweluwa baana banje boona, oleke mbafeeluwe.”
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Du̱mbi̱ basaasa aba baatwala bisembo, na siliva esaaye milundi ebili eghi baadu̱bhi̱ye kughenda nayo, hamui na Bbenjami̱i̱ni̱. Banguwa baaghenda Mi̱si̱li̱, beetwala mu maaso ghaa Yojeefu̱.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Obu Yojeefu̱ aaboone bali na Bbenjami̱i̱ni̱, aalaghila mukulu wa basyana be ati, “Otwale basaasa aba mu numba yanje, osale kisolo kandi oteeke byokuliya, bakuliya nanje saaha mukaagha sya ntangaali̱.”
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Musaasa oghu aakola ngoku Yojeefu̱ aamulaghiiye, aatwala basaasa aba mu numba.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Bhaatu basaasa aba boobahila kimui obu baabatwete mu numba ya Yojeefu̱. Baatandika kweli̱li̱kana bati, “Baatu̱leeti̱ye hani haabwa siliva eghi twaku̱u̱ki̱yeyo nayo mulundi ghwa ku̱du̱bha. Musaasa oni akubbala kutwegimba, atukwatile mu numba, atusaali̱ye maani̱, niikuwo atwale ndogooi̱ syatu kandi atufoole basyana be.”
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Du̱mbi̱ baaghenda ewaa mukulu wa basyana baa Yojeefu̱, baatandika ku̱bu̱gha naye banaamiliiye haa mulyango ghwa numba ya Yojeefu̱ mbaghila bati,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 “Mukama waatu, tukadu̱bha twasa hani kughula byokuliya.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Bhaatu obu twahi̱ki̱ye hambali twalaaliiye, ntwasambuula gu̱ni̱ya syatu, bu̱li̱ muntu aasangaanamu siliva eghi aali aasi̱ye kughulamu byokuliya, enalimu. Ti̱ twatodhi̱ye twasa nayo.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Kandi twasi̱ye na siliva enji kughula byokuliya dhee. Bhaatu tatumani̱ye oghu akata siliva eghi mu gu̱ni̱ya syatu bbaa.”
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Musaasa oghu aabakuukamu ati, “Eki kileke kubatu̱ntu̱li̱ya. Luhanga waanu kandi Luhanga wa eseenu̱we aabahaaye etunga mu gu̱ni̱ya syanu, si̱ye nkatunga siliva yaanu.” Du̱mbi̱ aatwesi̱ya Si̱mi̱yooni̱, aamuleeta hambali bali.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Mukulu wa basyana oghu, aabataahi̱ya mu numba ya Yojeefu̱, aabaha maasi ghaa kunaaba mu maghulu kandi aaha na ndogooi̱ syabo byokuliya.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Obu baamali̱ye ku̱u̱ghu̱wa ngoku bakuliya hamui na Yojeefu̱, du̱mbi̱ baata haai bisembo bya kumuha naaki̱dhi̱ye.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Obu Yojeefu̱ aasi̱ye e ka, baamuha bisembo ebi baali bamutwaliiye kandi baagomba hansi mu maaso ghe.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Aabaghila ati, “Muli mu̱ti̱ya, na musaasa mukulu eseenu̱we ali ati̱ya? Buuye anabʼo?”
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Baamukuukamu bati, “Mu̱syana waawe eseetu̱we anabʼo kandi aliyo kulungi.” Du̱mbi̱ baatodha baagomba hansi ku̱mu̱hu̱ti̱ya.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Obu aabaloli̱ye, naabona waani̱na wee Bbenjami̱i̱ni̱, du̱mbi̱ aababu̱u̱li̱ya ati, “Oni niiye muto waanu mwaghambagha?” Du̱mbi̱ aaghila ati, “Luhanga akughilile ngughuma mutabani̱ wanje.”
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aakwatuwa kisa haabwa kubona waani̱na wee Bbenjami̱i̱ni̱, aalu̱ghʼo bukee, aaghenda abbala hambali akulilila. Aataaha mu kisiika kiye, aalililayo.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Obu aamali̱ye kunaaba haali̱i̱so, aatuwayo, du̱mbi̱ aaghila mukulu wa baheeleli̱ya be ati, “Otuuhulile byokuliya.”
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Baamuha biye enkaha, na baghenji̱ be byabo bonkaha, hamui na Banami̱si̱li̱ abaabaghʼo byabo bonkaha, nanga bwile obu Banami̱si̱li̱ tabaaliyagha hamui na Bahebbulaayo, nanga kyabaagha nga kihali̱yo.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Baghenji̱ be aba baasitama mu maaso ghe ku̱lu̱ghi̱i̱li̱la haa mukulu ku̱hi̱ki̱ya haa muto, baalolana haali̱i̱so, ti̱ baakala basweki̱ye.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Obu baatandi̱ki̱ye kubaha byokuliya ku̱lu̱gha haa meeja ya Yojeefu̱, ebya Bbenjami̱i̱ni̱ byakanila kimui kusaali̱ya bya baghenji̱ be milundi etaano. Du̱mbi̱ baaliya kandi baanuwa na Yojeefu̱, batali na kweyungilila kwona.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.