Gênesis 42

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Obu Yakobbo aaghu̱u̱ye ngoku byokuliya bili mu ehanga lya Mi̱si̱li̱, aaghila batabani̱ be ati, “Kuukala hani mulolaane kwonkaha takuli na mughaso.
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Naaghu̱u̱ye ngu byokuliya biisuuye mu ehanga lya Mi̱si̱li̱. Mughende mutughulileyo nanga njala etwita.”
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ eku̱mi̱ baaghenda kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Bhaatu obu baaghendagha, Yakobbo aabhenga ati bataghenda na Bbenjami̱i̱ni̱ oghu akaba abyahuwe etundu limui na Yojeefu̱ eenini, nanga akaba oobaai̱ye kabhi koona kumubʼo mu kihanda.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Nahabweki baana baa Yakobbo nabo baaki̱dha e Mi̱si̱li̱ hamui na bantu abaaghendi̱ye kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱ haabwa njala eghi ekaba eghuuye mu nsi ya Kanaani̱.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Bwile obu Yojeefu̱ niiye akaba alemi̱ye ehanga lya Mi̱si̱li̱ eli lyona kandi niiye aaghu̱li̱yagha bantu boona byokuliya. Obu baghenji̱ be baaki̱dhi̱ye Mi̱si̱li̱, boona baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.Baghenji̱ baa Yojeefu̱ baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.|alt="Figure" src="CO00730B.TIF" size="col" ref="42:6"
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Obu Yojeefu̱ aababoone, aabamaniilila, bhaatu eefoola nga muntu atabamani̱ye, du̱mbi̱ aabu̱gha nabo asaakaaye ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa?”
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Nankabha Yojeefu̱ naamaniliiye baghenji̱ be aba, bhaatu ebo tabaagu̱bhi̱ye kumumaniilila.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aasuka bilooto ebi aalootagha bikwetʼo baghenji̱ be aba. Du̱mbi̱ aabaghila ati, “Enu̱we muli bantu babhi, mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mulole buceke bwakiyo.”
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Baamukuukamu bati, “Bbaa mukama waatu, etu̱we basyana baawe twasi̱ye kughula byokuliya.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Etu̱we boona tuli baana baa muntu omui. Etu̱we baheeleli̱ya baawe tuli bantu baa majima, tatuli bambega bbaa.”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Yojeefu̱ eeyongela kubaghila ati, “Bbaa enu̱we mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mumanye buceke bwakiyo.”
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Baatodha baamukuukamu bati, “Etu̱we tukaba tubyahuwemu baana eku̱mi̱ na babili kandi etu̱we boona tuli baana baa musaasa omui wa mu kyalo kya Kanaani̱. Mwana wʼobuto aati̱ghaaye na eseetu̱we, bhaatu onji akaku̱wa.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Yojeefu̱ aabaghila ati, “Kili nangoku naasangu̱u̱we mbaghambiiye nti: Enu̱we muli bambega!
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Ndahiiye mu li̱i̱na lya mukama Falaaho, tamu̱ku̱lu̱gha mu kyalo kini mutakaleeti̱ye hani muto waanu oghu mukwete kughamba oghu niikuwo tumanye ngoku mutali bantu babhi.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Mutuwe omui mu enu̱we aghende aleete muto waanu, abati̱ghaayʼo baghende mu nkomo, niikuwo tulole bighambo byanu mukwete ku̱bu̱gha bilakaba bili byamajima. Mutaamu̱leeti̱ye, majima kuwo mu li̱i̱na lya mukama Falaaho mukuba muli bantu babhi kuwo.”
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Du̱mbi̱ boona aabata mu nkomo kumala bilo bisatu.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Haa kilo kyakasatu, Yojeefu̱ aabaghila ati, “Si̱ye nku̱hu̱ti̱yagha Luhanga, ti̱ mukaakukola eki ndimabaghambila, du̱mbi̱ nkubalekela.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Mulakaba muli bantu baa majima, muleke omui mu enu̱we ati̱ghale mu nkomo muni niikuwo banji batwale byokuliya e ka nanga bantu baanu baku̱wa njala.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Bhaatu muukale mukimani̱ye muti mukuleeta muto waanu niikuwo tulole majima ghaanu.” Du̱mbi̱ baasi̱i̱ma.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Baaghambilangana bonkaha-na-bonkaha bati, “Majima kuwo ghu̱tu̱si̱ngi̱ye tukwete kubona-bona tuti haabwa mu̱ghenji̱ waatu. Tukabona ngoku aatwesengeleli̱yagha ati tumukoonele, bhaatu twabhenga, niikiyo ki̱leki̱ye ntubona-bona tutiyo.”
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Leu̱bbeeni̱ aabaghila ati, “Tanaabaghambiiye nti mutakola kubhi mutabhana oghu? Bhaatu mwabhenga ku̱u̱ghu̱wa! Nahabweki tulimabona-bona haabuwe.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Yojeefu̱ aakabaagha naabu̱gha nabo, aakoleesi̱yagha muntu onji kumuhindulila bighambo byabo, du̱mbi̱ baamanya bati eye tangugubha ku̱beetegheleeli̱ya.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabalu̱ghʼo, aatandika kulila. Bhaatu obu aamali̱ye kulila, aatodha aakuuka, aatandika ku̱bu̱gha nabo dhee. Du̱mbi̱ aalaghila kukwata Si̱mi̱yooni̱, baamuboha, baamutwala mu nkomo banaloli̱ye.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Obu baamali̱ye kumuboha, aalaghila ati babahe gu̱ni̱ya sya byokuliya ebi baasiiye, babaku̱u̱ki̱li̱ye na siliva eghi baasi̱ye nayo yoona kandi babahe na byokuliya byakuliila mu kihanda.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Baaboha byokuliya byabo haa ndogooi̱ syabo, du̱mbi̱ baaghenda.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Obu baahi̱ki̱ye hambali bakulaala, omui muliibo aasambuula gu̱ni̱ya yee kuuyamu byokuliya bya ndogooi̱ yee, aabona siliva eghi aali aghendi̱ye nayo enali mu gu̱ni̱ya omu.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 Du̱mbi̱ aaghila baanakiye ati, “Mulole, siliva yanje baaghi̱ku̱u̱ki̱i̱ye, ngini enali mu gu̱ni̱ya!” Du̱mbi̱ mitima yabahulumuka, baatandika kutukumila baaghila bati, “Mbiki Luhanga aatu̱koli̱ye bini?”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Obu baaki̱dhi̱ye ewaa esebo Yakobbo mu kyalo kyabo kya Kanaani̱, baamughambila byona ebyababaayʼo. Baamughila bati,
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 “Mu̱lemi̱ wa Mi̱si̱li̱ akatusaakalila kandi aatubona-boni̱ya ati tukaghenda kubega kyalo kiye.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Bhaatu twamughila tuti, ‘Tuli bantu baa majima, tatuli bambega.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Tukaba tuli eku̱mi̱ na babili kandi baana baa musaasa omui. Omui muli etu̱we aaku̱wa. Kuuyʼo mu̱li̱ba niiye aati̱ghaaye na eseetu̱we e Kanaani̱.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Du̱mbi̱ mu̱lemi̱ oghu aatughila ati, ‘Mulakaba muli bantu baa majima, mu̱ti̱ghe hani omui mu enu̱we niikuwo mutwale byokuliya byanu.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Kandi muleete muto waanu, niikuwo nimanye ngoku muli bantu baa majima. Nkubaku̱u̱ki̱li̱ya ye, niikuwo mutandike kusuubulila munsi muni.’ ”
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Obu baatandi̱ki̱ye kusambuula gu̱ni̱ya syabo sya byokuliya, bu̱li̱ muntu aabona kasau ke ka siliva eghi aabaagha aghendi̱ye nayo. Du̱mbi̱ boona hamui na esebo boobahila kimui.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Esebo Yakobbo aabaghila ati, “Mukubbala nfweluwe baana banje boona? Yojeefu̱ akaku̱wa! Si̱mi̱yooni̱ naye ngughu aaku̱u̱ye! Hati mukubbala kutwala na Bbenjami̱i̱ni̱. Nahabweki si̱ye ni̱i̱si̱ye nkuba ninfweluwa!”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Du̱mbi̱ Leu̱bbeeni̱ aaghila ese wee ati, “Si̱ye oneesi̱ghe, ompe Bbenjami̱i̱ni̱ oghu niikuwo ntaamu̱ku̱u̱ki̱i̱ye, olaata baana banje babili.”
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Baatu Yakobbo aaghila ati, “Mutabani̱ wanje taakughenda naanu bbaa, waani̱na wee akaku̱wa, ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha. Kabhi koona nkanamubaayʼo mu kihanda eghi, na bukulu bwanje buni, mukuleka nku̱we ntuntuuye.”
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.