Gênesis 42

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Obu Yakobbo aaghu̱u̱ye ngoku byokuliya bili mu ehanga lya Mi̱si̱li̱, aaghila batabani̱ be ati, “Kuukala hani mulolaane kwonkaha takuli na mughaso.
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 Naaghu̱u̱ye ngu byokuliya biisuuye mu ehanga lya Mi̱si̱li̱. Mughende mutughulileyo nanga njala etwita.”
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ eku̱mi̱ baaghenda kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱.
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Bhaatu obu baaghendagha, Yakobbo aabhenga ati bataghenda na Bbenjami̱i̱ni̱ oghu akaba abyahuwe etundu limui na Yojeefu̱ eenini, nanga akaba oobaai̱ye kabhi koona kumubʼo mu kihanda.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Nahabweki baana baa Yakobbo nabo baaki̱dha e Mi̱si̱li̱ hamui na bantu abaaghendi̱ye kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱ haabwa njala eghi ekaba eghuuye mu nsi ya Kanaani̱.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Bwile obu Yojeefu̱ niiye akaba alemi̱ye ehanga lya Mi̱si̱li̱ eli lyona kandi niiye aaghu̱li̱yagha bantu boona byokuliya. Obu baghenji̱ be baaki̱dhi̱ye Mi̱si̱li̱, boona baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.Baghenji̱ baa Yojeefu̱ baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.|alt="Figure" src="CO00730B.TIF" size="col" ref="42:6"
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 Obu Yojeefu̱ aababoone, aabamaniilila, bhaatu eefoola nga muntu atabamani̱ye, du̱mbi̱ aabu̱gha nabo asaakaaye ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa?”
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Nankabha Yojeefu̱ naamaniliiye baghenji̱ be aba, bhaatu ebo tabaagu̱bhi̱ye kumumaniilila.
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aasuka bilooto ebi aalootagha bikwetʼo baghenji̱ be aba. Du̱mbi̱ aabaghila ati, “Enu̱we muli bantu babhi, mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mulole buceke bwakiyo.”
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Baamukuukamu bati, “Bbaa mukama waatu, etu̱we basyana baawe twasi̱ye kughula byokuliya.
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Etu̱we boona tuli baana baa muntu omui. Etu̱we baheeleli̱ya baawe tuli bantu baa majima, tatuli bambega bbaa.”
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Yojeefu̱ eeyongela kubaghila ati, “Bbaa enu̱we mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mumanye buceke bwakiyo.”
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 Baatodha baamukuukamu bati, “Etu̱we tukaba tubyahuwemu baana eku̱mi̱ na babili kandi etu̱we boona tuli baana baa musaasa omui wa mu kyalo kya Kanaani̱. Mwana wʼobuto aati̱ghaaye na eseetu̱we, bhaatu onji akaku̱wa.”
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Yojeefu̱ aabaghila ati, “Kili nangoku naasangu̱u̱we mbaghambiiye nti: Enu̱we muli bambega!
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Ndahiiye mu li̱i̱na lya mukama Falaaho, tamu̱ku̱lu̱gha mu kyalo kini mutakaleeti̱ye hani muto waanu oghu mukwete kughamba oghu niikuwo tumanye ngoku mutali bantu babhi.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 Mutuwe omui mu enu̱we aghende aleete muto waanu, abati̱ghaayʼo baghende mu nkomo, niikuwo tulole bighambo byanu mukwete ku̱bu̱gha bilakaba bili byamajima. Mutaamu̱leeti̱ye, majima kuwo mu li̱i̱na lya mukama Falaaho mukuba muli bantu babhi kuwo.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 Du̱mbi̱ boona aabata mu nkomo kumala bilo bisatu.
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Haa kilo kyakasatu, Yojeefu̱ aabaghila ati, “Si̱ye nku̱hu̱ti̱yagha Luhanga, ti̱ mukaakukola eki ndimabaghambila, du̱mbi̱ nkubalekela.
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Mulakaba muli bantu baa majima, muleke omui mu enu̱we ati̱ghale mu nkomo muni niikuwo banji batwale byokuliya e ka nanga bantu baanu baku̱wa njala.
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 Bhaatu muukale mukimani̱ye muti mukuleeta muto waanu niikuwo tulole majima ghaanu.” Du̱mbi̱ baasi̱i̱ma.
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Baaghambilangana bonkaha-na-bonkaha bati, “Majima kuwo ghu̱tu̱si̱ngi̱ye tukwete kubona-bona tuti haabwa mu̱ghenji̱ waatu. Tukabona ngoku aatwesengeleli̱yagha ati tumukoonele, bhaatu twabhenga, niikiyo ki̱leki̱ye ntubona-bona tutiyo.”
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Leu̱bbeeni̱ aabaghila ati, “Tanaabaghambiiye nti mutakola kubhi mutabhana oghu? Bhaatu mwabhenga ku̱u̱ghu̱wa! Nahabweki tulimabona-bona haabuwe.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Yojeefu̱ aakabaagha naabu̱gha nabo, aakoleesi̱yagha muntu onji kumuhindulila bighambo byabo, du̱mbi̱ baamanya bati eye tangugubha ku̱beetegheleeli̱ya.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabalu̱ghʼo, aatandika kulila. Bhaatu obu aamali̱ye kulila, aatodha aakuuka, aatandika ku̱bu̱gha nabo dhee. Du̱mbi̱ aalaghila kukwata Si̱mi̱yooni̱, baamuboha, baamutwala mu nkomo banaloli̱ye.
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 Obu baamali̱ye kumuboha, aalaghila ati babahe gu̱ni̱ya sya byokuliya ebi baasiiye, babaku̱u̱ki̱li̱ye na siliva eghi baasi̱ye nayo yoona kandi babahe na byokuliya byakuliila mu kihanda.
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Baaboha byokuliya byabo haa ndogooi̱ syabo, du̱mbi̱ baaghenda.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Obu baahi̱ki̱ye hambali bakulaala, omui muliibo aasambuula gu̱ni̱ya yee kuuyamu byokuliya bya ndogooi̱ yee, aabona siliva eghi aali aghendi̱ye nayo enali mu gu̱ni̱ya omu.
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Du̱mbi̱ aaghila baanakiye ati, “Mulole, siliva yanje baaghi̱ku̱u̱ki̱i̱ye, ngini enali mu gu̱ni̱ya!” Du̱mbi̱ mitima yabahulumuka, baatandika kutukumila baaghila bati, “Mbiki Luhanga aatu̱koli̱ye bini?”
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 Obu baaki̱dhi̱ye ewaa esebo Yakobbo mu kyalo kyabo kya Kanaani̱, baamughambila byona ebyababaayʼo. Baamughila bati,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Mu̱lemi̱ wa Mi̱si̱li̱ akatusaakalila kandi aatubona-boni̱ya ati tukaghenda kubega kyalo kiye.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 Bhaatu twamughila tuti, ‘Tuli bantu baa majima, tatuli bambega.
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 Tukaba tuli eku̱mi̱ na babili kandi baana baa musaasa omui. Omui muli etu̱we aaku̱wa. Kuuyʼo mu̱li̱ba niiye aati̱ghaaye na eseetu̱we e Kanaani̱.’
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Du̱mbi̱ mu̱lemi̱ oghu aatughila ati, ‘Mulakaba muli bantu baa majima, mu̱ti̱ghe hani omui mu enu̱we niikuwo mutwale byokuliya byanu.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Kandi muleete muto waanu, niikuwo nimanye ngoku muli bantu baa majima. Nkubaku̱u̱ki̱li̱ya ye, niikuwo mutandike kusuubulila munsi muni.’ ”
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Obu baatandi̱ki̱ye kusambuula gu̱ni̱ya syabo sya byokuliya, bu̱li̱ muntu aabona kasau ke ka siliva eghi aabaagha aghendi̱ye nayo. Du̱mbi̱ boona hamui na esebo boobahila kimui.
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Esebo Yakobbo aabaghila ati, “Mukubbala nfweluwe baana banje boona? Yojeefu̱ akaku̱wa! Si̱mi̱yooni̱ naye ngughu aaku̱u̱ye! Hati mukubbala kutwala na Bbenjami̱i̱ni̱. Nahabweki si̱ye ni̱i̱si̱ye nkuba ninfweluwa!”
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 Du̱mbi̱ Leu̱bbeeni̱ aaghila ese wee ati, “Si̱ye oneesi̱ghe, ompe Bbenjami̱i̱ni̱ oghu niikuwo ntaamu̱ku̱u̱ki̱i̱ye, olaata baana banje babili.”
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Baatu Yakobbo aaghila ati, “Mutabani̱ wanje taakughenda naanu bbaa, waani̱na wee akaku̱wa, ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha. Kabhi koona nkanamubaayʼo mu kihanda eghi, na bukulu bwanje buni, mukuleka nku̱we ntuntuuye.”
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.