Gênesis 42

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Obu Yakobbo aaghu̱u̱ye ngoku byokuliya bili mu ehanga lya Mi̱si̱li̱, aaghila batabani̱ be ati, “Kuukala hani mulolaane kwonkaha takuli na mughaso.
1 Vendo então Jacó que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Naaghu̱u̱ye ngu byokuliya biisuuye mu ehanga lya Mi̱si̱li̱. Mughende mutughulileyo nanga njala etwita.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimentos no Egito; descei para lá, e comprai-nos dali, para que vivamos e não morramos.
3 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ eku̱mi̱ baaghenda kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Bhaatu obu baaghendagha, Yakobbo aabhenga ati bataghenda na Bbenjami̱i̱ni̱ oghu akaba abyahuwe etundu limui na Yojeefu̱ eenini, nanga akaba oobaai̱ye kabhi koona kumubʼo mu kihanda.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Nahabweki baana baa Yakobbo nabo baaki̱dha e Mi̱si̱li̱ hamui na bantu abaaghendi̱ye kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱ haabwa njala eghi ekaba eghuuye mu nsi ya Kanaani̱.
5 Assim, entre os que iam lá foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Bwile obu Yojeefu̱ niiye akaba alemi̱ye ehanga lya Mi̱si̱li̱ eli lyona kandi niiye aaghu̱li̱yagha bantu boona byokuliya. Obu baghenji̱ be baaki̱dhi̱ye Mi̱si̱li̱, boona baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.Baghenji̱ baa Yojeefu̱ baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.|alt="Figure" src="CO00730B.TIF" size="col" ref="42:6"
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José chegaram e inclinaram-se a ele, com o rosto em terra.
7 Obu Yojeefu̱ aababoone, aabamaniilila, bhaatu eefoola nga muntu atabamani̱ye, du̱mbi̱ aabu̱gha nabo asaakaaye ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa?”
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou-lhes asperamente, e disse-lhes: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Nankabha Yojeefu̱ naamaniliiye baghenji̱ be aba, bhaatu ebo tabaagu̱bhi̱ye kumumaniilila.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aasuka bilooto ebi aalootagha bikwetʼo baghenji̱ be aba. Du̱mbi̱ aabaghila ati, “Enu̱we muli bantu babhi, mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mulole buceke bwakiyo.”
9 Então José lembrou-se dos sonhos que havia tido deles e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Baamukuukamu bati, “Bbaa mukama waatu, etu̱we basyana baawe twasi̱ye kughula byokuliya.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Etu̱we boona tuli baana baa muntu omui. Etu̱we baheeleli̱ya baawe tuli bantu baa majima, tatuli bambega bbaa.”
11 Todos nós somos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Yojeefu̱ eeyongela kubaghila ati, “Bbaa enu̱we mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mumanye buceke bwakiyo.”
12 E ele lhes disse: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Baatodha baamukuukamu bati, “Etu̱we tukaba tubyahuwemu baana eku̱mi̱ na babili kandi etu̱we boona tuli baana baa musaasa omui wa mu kyalo kya Kanaani̱. Mwana wʼobuto aati̱ghaaye na eseetu̱we, bhaatu onji akaku̱wa.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai hoje; mas um já não existe.
14 Yojeefu̱ aabaghila ati, “Kili nangoku naasangu̱u̱we mbaghambiiye nti: Enu̱we muli bambega!
14 Então lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, sois espias;
15 Ndahiiye mu li̱i̱na lya mukama Falaaho, tamu̱ku̱lu̱gha mu kyalo kini mutakaleeti̱ye hani muto waanu oghu mukwete kughamba oghu niikuwo tumanye ngoku mutali bantu babhi.
15 Nisto sereis provados; pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Mutuwe omui mu enu̱we aghende aleete muto waanu, abati̱ghaayʼo baghende mu nkomo, niikuwo tulole bighambo byanu mukwete ku̱bu̱gha bilakaba bili byamajima. Mutaamu̱leeti̱ye, majima kuwo mu li̱i̱na lya mukama Falaaho mukuba muli bantu babhi kuwo.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, e vossas palavras sejam provadas, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Du̱mbi̱ boona aabata mu nkomo kumala bilo bisatu.
17 E pô-los juntos, em prisão, três dias.
18 Haa kilo kyakasatu, Yojeefu̱ aabaghila ati, “Si̱ye nku̱hu̱ti̱yagha Luhanga, ti̱ mukaakukola eki ndimabaghambila, du̱mbi̱ nkubalekela.
18 E ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Mulakaba muli bantu baa majima, muleke omui mu enu̱we ati̱ghale mu nkomo muni niikuwo banji batwale byokuliya e ka nanga bantu baanu baku̱wa njala.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e vós ide, levai mantimento para a fome de vossa casa,
20 Bhaatu muukale mukimani̱ye muti mukuleeta muto waanu niikuwo tulole majima ghaanu.” Du̱mbi̱ baasi̱i̱ma.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Baaghambilangana bonkaha-na-bonkaha bati, “Majima kuwo ghu̱tu̱si̱ngi̱ye tukwete kubona-bona tuti haabwa mu̱ghenji̱ waatu. Tukabona ngoku aatwesengeleli̱yagha ati tumukoonele, bhaatu twabhenga, niikiyo ki̱leki̱ye ntubona-bona tutiyo.”
21 Então disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava; nós porém não ouvimos, por isso vem sobre nós esta angústia.
22 Leu̱bbeeni̱ aabaghila ati, “Tanaabaghambiiye nti mutakola kubhi mutabhana oghu? Bhaatu mwabhenga ku̱u̱ghu̱wa! Nahabweki tulimabona-bona haabuwe.”
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu: Não pequeis contra o menino; mas não ouvistes; e vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Yojeefu̱ aakabaagha naabu̱gha nabo, aakoleesi̱yagha muntu onji kumuhindulila bighambo byabo, du̱mbi̱ baamanya bati eye tangugubha ku̱beetegheleeli̱ya.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabalu̱ghʼo, aatandika kulila. Bhaatu obu aamali̱ye kulila, aatodha aakuuka, aatandika ku̱bu̱gha nabo dhee. Du̱mbi̱ aalaghila kukwata Si̱mi̱yooni̱, baamuboha, baamutwala mu nkomo banaloli̱ye.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois tornou a eles, e falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Obu baamali̱ye kumuboha, aalaghila ati babahe gu̱ni̱ya sya byokuliya ebi baasiiye, babaku̱u̱ki̱li̱ye na siliva eghi baasi̱ye nayo yoona kandi babahe na byokuliya byakuliila mu kihanda.
25 E ordenou José, que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Baaboha byokuliya byabo haa ndogooi̱ syabo, du̱mbi̱ baaghenda.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Obu baahi̱ki̱ye hambali bakulaala, omui muliibo aasambuula gu̱ni̱ya yee kuuyamu byokuliya bya ndogooi̱ yee, aabona siliva eghi aali aghendi̱ye nayo enali mu gu̱ni̱ya omu.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Du̱mbi̱ aaghila baanakiye ati, “Mulole, siliva yanje baaghi̱ku̱u̱ki̱i̱ye, ngini enali mu gu̱ni̱ya!” Du̱mbi̱ mitima yabahulumuka, baatandika kutukumila baaghila bati, “Mbiki Luhanga aatu̱koli̱ye bini?”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo também aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Obu baaki̱dhi̱ye ewaa esebo Yakobbo mu kyalo kyabo kya Kanaani̱, baamughambila byona ebyababaayʼo. Baamughila bati,
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 “Mu̱lemi̱ wa Mi̱si̱li̱ akatusaakalila kandi aatubona-boni̱ya ati tukaghenda kubega kyalo kiye.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Bhaatu twamughila tuti, ‘Tuli bantu baa majima, tatuli bambega.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Tukaba tuli eku̱mi̱ na babili kandi baana baa musaasa omui. Omui muli etu̱we aaku̱wa. Kuuyʼo mu̱li̱ba niiye aati̱ghaaye na eseetu̱we e Kanaani̱.’
32 Somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não mais existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Du̱mbi̱ mu̱lemi̱ oghu aatughila ati, ‘Mulakaba muli bantu baa majima, mu̱ti̱ghe hani omui mu enu̱we niikuwo mutwale byokuliya byanu.
33 E aquele homem, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão; deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti,
34 Kandi muleete muto waanu, niikuwo nimanye ngoku muli bantu baa majima. Nkubaku̱u̱ki̱li̱ya ye, niikuwo mutandike kusuubulila munsi muni.’ ”
34 E trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos darei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Obu baatandi̱ki̱ye kusambuula gu̱ni̱ya syabo sya byokuliya, bu̱li̱ muntu aabona kasau ke ka siliva eghi aabaagha aghendi̱ye nayo. Du̱mbi̱ boona hamui na esebo boobahila kimui.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha o pacote com seu dinheiro no seu saco; e viram os pacotes com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Esebo Yakobbo aabaghila ati, “Mukubbala nfweluwe baana banje boona? Yojeefu̱ akaku̱wa! Si̱mi̱yooni̱ naye ngughu aaku̱u̱ye! Hati mukubbala kutwala na Bbenjami̱i̱ni̱. Nahabweki si̱ye ni̱i̱si̱ye nkuba ninfweluwa!”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe e Simeão não está aqui; agora levareis a Benjamim. Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Du̱mbi̱ Leu̱bbeeni̱ aaghila ese wee ati, “Si̱ye oneesi̱ghe, ompe Bbenjami̱i̱ni̱ oghu niikuwo ntaamu̱ku̱u̱ki̱i̱ye, olaata baana banje babili.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu não tornar a trazê-lo para ti; entrega-o em minha mão, e tornarei a trazê-lo.
38 Baatu Yakobbo aaghila ati, “Mutabani̱ wanje taakughenda naanu bbaa, waani̱na wee akaku̱wa, ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha. Kabhi koona nkanamubaayʼo mu kihanda eghi, na bukulu bwanje buni, mukuleka nku̱we ntuntuuye.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.