Gênesis 42
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB
1 Obu Yakobbo aaghu̱u̱ye ngoku byokuliya bili mu ehanga lya Mi̱si̱li̱, aaghila batabani̱ be ati, “Kuukala hani mulolaane kwonkaha takuli na mughaso.
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Naaghu̱u̱ye ngu byokuliya biisuuye mu ehanga lya Mi̱si̱li̱. Mughende mutughulileyo nanga njala etwita.”
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Du̱mbi̱ baghenji̱ baa Yojeefu̱ eku̱mi̱ baaghenda kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Bhaatu obu baaghendagha, Yakobbo aabhenga ati bataghenda na Bbenjami̱i̱ni̱ oghu akaba abyahuwe etundu limui na Yojeefu̱ eenini, nanga akaba oobaai̱ye kabhi koona kumubʼo mu kihanda.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Nahabweki baana baa Yakobbo nabo baaki̱dha e Mi̱si̱li̱ hamui na bantu abaaghendi̱ye kughula byokuliya mu ehanga lya Mi̱si̱li̱ haabwa njala eghi ekaba eghuuye mu nsi ya Kanaani̱.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Bwile obu Yojeefu̱ niiye akaba alemi̱ye ehanga lya Mi̱si̱li̱ eli lyona kandi niiye aaghu̱li̱yagha bantu boona byokuliya. Obu baghenji̱ be baaki̱dhi̱ye Mi̱si̱li̱, boona baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.Baghenji̱ baa Yojeefu̱ baagomba ku̱mu̱hu̱ti̱ya.|alt="Figure" src="CO00730B.TIF" size="col" ref="42:6"
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Obu Yojeefu̱ aababoone, aabamaniilila, bhaatu eefoola nga muntu atabamani̱ye, du̱mbi̱ aabu̱gha nabo asaakaaye ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa?”
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Nankabha Yojeefu̱ naamaniliiye baghenji̱ be aba, bhaatu ebo tabaagu̱bhi̱ye kumumaniilila.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aasuka bilooto ebi aalootagha bikwetʼo baghenji̱ be aba. Du̱mbi̱ aabaghila ati, “Enu̱we muli bantu babhi, mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mulole buceke bwakiyo.”
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Baamukuukamu bati, “Bbaa mukama waatu, etu̱we basyana baawe twasi̱ye kughula byokuliya.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Etu̱we boona tuli baana baa muntu omui. Etu̱we baheeleli̱ya baawe tuli bantu baa majima, tatuli bambega bbaa.”
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Yojeefu̱ eeyongela kubaghila ati, “Bbaa enu̱we mwasi̱ye kubega kyalo kyatu niikuwo mumanye buceke bwakiyo.”
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Baatodha baamukuukamu bati, “Etu̱we tukaba tubyahuwemu baana eku̱mi̱ na babili kandi etu̱we boona tuli baana baa musaasa omui wa mu kyalo kya Kanaani̱. Mwana wʼobuto aati̱ghaaye na eseetu̱we, bhaatu onji akaku̱wa.”
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Yojeefu̱ aabaghila ati, “Kili nangoku naasangu̱u̱we mbaghambiiye nti: Enu̱we muli bambega!
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Ndahiiye mu li̱i̱na lya mukama Falaaho, tamu̱ku̱lu̱gha mu kyalo kini mutakaleeti̱ye hani muto waanu oghu mukwete kughamba oghu niikuwo tumanye ngoku mutali bantu babhi.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Mutuwe omui mu enu̱we aghende aleete muto waanu, abati̱ghaayʼo baghende mu nkomo, niikuwo tulole bighambo byanu mukwete ku̱bu̱gha bilakaba bili byamajima. Mutaamu̱leeti̱ye, majima kuwo mu li̱i̱na lya mukama Falaaho mukuba muli bantu babhi kuwo.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Du̱mbi̱ boona aabata mu nkomo kumala bilo bisatu.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Haa kilo kyakasatu, Yojeefu̱ aabaghila ati, “Si̱ye nku̱hu̱ti̱yagha Luhanga, ti̱ mukaakukola eki ndimabaghambila, du̱mbi̱ nkubalekela.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Mulakaba muli bantu baa majima, muleke omui mu enu̱we ati̱ghale mu nkomo muni niikuwo banji batwale byokuliya e ka nanga bantu baanu baku̱wa njala.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Bhaatu muukale mukimani̱ye muti mukuleeta muto waanu niikuwo tulole majima ghaanu.” Du̱mbi̱ baasi̱i̱ma.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Baaghambilangana bonkaha-na-bonkaha bati, “Majima kuwo ghu̱tu̱si̱ngi̱ye tukwete kubona-bona tuti haabwa mu̱ghenji̱ waatu. Tukabona ngoku aatwesengeleli̱yagha ati tumukoonele, bhaatu twabhenga, niikiyo ki̱leki̱ye ntubona-bona tutiyo.”
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Leu̱bbeeni̱ aabaghila ati, “Tanaabaghambiiye nti mutakola kubhi mutabhana oghu? Bhaatu mwabhenga ku̱u̱ghu̱wa! Nahabweki tulimabona-bona haabuwe.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Yojeefu̱ aakabaagha naabu̱gha nabo, aakoleesi̱yagha muntu onji kumuhindulila bighambo byabo, du̱mbi̱ baamanya bati eye tangugubha ku̱beetegheleeli̱ya.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Du̱mbi̱ Yojeefu̱ aabalu̱ghʼo, aatandika kulila. Bhaatu obu aamali̱ye kulila, aatodha aakuuka, aatandika ku̱bu̱gha nabo dhee. Du̱mbi̱ aalaghila kukwata Si̱mi̱yooni̱, baamuboha, baamutwala mu nkomo banaloli̱ye.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Obu baamali̱ye kumuboha, aalaghila ati babahe gu̱ni̱ya sya byokuliya ebi baasiiye, babaku̱u̱ki̱li̱ye na siliva eghi baasi̱ye nayo yoona kandi babahe na byokuliya byakuliila mu kihanda.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Baaboha byokuliya byabo haa ndogooi̱ syabo, du̱mbi̱ baaghenda.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Obu baahi̱ki̱ye hambali bakulaala, omui muliibo aasambuula gu̱ni̱ya yee kuuyamu byokuliya bya ndogooi̱ yee, aabona siliva eghi aali aghendi̱ye nayo enali mu gu̱ni̱ya omu.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Du̱mbi̱ aaghila baanakiye ati, “Mulole, siliva yanje baaghi̱ku̱u̱ki̱i̱ye, ngini enali mu gu̱ni̱ya!” Du̱mbi̱ mitima yabahulumuka, baatandika kutukumila baaghila bati, “Mbiki Luhanga aatu̱koli̱ye bini?”
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Obu baaki̱dhi̱ye ewaa esebo Yakobbo mu kyalo kyabo kya Kanaani̱, baamughambila byona ebyababaayʼo. Baamughila bati,
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Mu̱lemi̱ wa Mi̱si̱li̱ akatusaakalila kandi aatubona-boni̱ya ati tukaghenda kubega kyalo kiye.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Bhaatu twamughila tuti, ‘Tuli bantu baa majima, tatuli bambega.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Tukaba tuli eku̱mi̱ na babili kandi baana baa musaasa omui. Omui muli etu̱we aaku̱wa. Kuuyʼo mu̱li̱ba niiye aati̱ghaaye na eseetu̱we e Kanaani̱.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 “Du̱mbi̱ mu̱lemi̱ oghu aatughila ati, ‘Mulakaba muli bantu baa majima, mu̱ti̱ghe hani omui mu enu̱we niikuwo mutwale byokuliya byanu.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Kandi muleete muto waanu, niikuwo nimanye ngoku muli bantu baa majima. Nkubaku̱u̱ki̱li̱ya ye, niikuwo mutandike kusuubulila munsi muni.’ ”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Obu baatandi̱ki̱ye kusambuula gu̱ni̱ya syabo sya byokuliya, bu̱li̱ muntu aabona kasau ke ka siliva eghi aabaagha aghendi̱ye nayo. Du̱mbi̱ boona hamui na esebo boobahila kimui.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Esebo Yakobbo aabaghila ati, “Mukubbala nfweluwe baana banje boona? Yojeefu̱ akaku̱wa! Si̱mi̱yooni̱ naye ngughu aaku̱u̱ye! Hati mukubbala kutwala na Bbenjami̱i̱ni̱. Nahabweki si̱ye ni̱i̱si̱ye nkuba ninfweluwa!”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Du̱mbi̱ Leu̱bbeeni̱ aaghila ese wee ati, “Si̱ye oneesi̱ghe, ompe Bbenjami̱i̱ni̱ oghu niikuwo ntaamu̱ku̱u̱ki̱i̱ye, olaata baana banje babili.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Baatu Yakobbo aaghila ati, “Mutabani̱ wanje taakughenda naanu bbaa, waani̱na wee akaku̱wa, ti̱ niiye ati̱ghaayʼo enkaha. Kabhi koona nkanamubaayʼo mu kihanda eghi, na bukulu bwanje buni, mukuleka nku̱we ntuntuuye.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.