Gênesis 33
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Yakobbo akaba makalu̱gha mu ki̱i̱kalo eki, aalola elughulu, aabona Esau naasa na basaasa be 400. Du̱mbi̱ aabaghani̱jamu baana be, aabaha Leei̱ya, Lakeeli̱, na banji aabaha basyana be babili, Ji̱li̱pa na Bbi̱i̱la.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Aahi̱ki̱li̱ya basyana be na baana baabo, aatʼo Leei̱ya na baana be, du̱mbi̱ Lakeeli̱ na Yojeefu̱ baamaliilila.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Yakobbo eye eenini aaghenda kwebinga mu̱ghenji̱ wee Esau, obu aamu̱hi̱ki̱yʼo, aagomba hansi milundi musanju̱ naamulamu̱ki̱ya.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Bhaatu Esau aali̱gi̱ti̱la kimui kumwebinga, du̱mbi̱ aamughuwa mu ki̱ku̱bha. Kandi bombi baalila.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Esau aalola elughulu, aabonayʼo baana na bakali̱. Aabu̱u̱li̱ya Yakobbo ati, “Mbaki baabaagha naawe aba?”
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Du̱mbi̱ baheeleli̱ya baa Yakobbo aba na baana baabo beebinga Esau, baagomba hansi kumulamu̱ki̱ya.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Obu aba baamali̱ye, Leei̱ya na baana be nabo baasa, baagomba hansi kulamu̱ki̱ya Esau. Haakumaliilila niibuwo Lakeeli̱ na Yojeefu̱ nabo baasi̱ye dhee, nabo baagomba hansi kumulamu̱ki̱ya.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Esau aabu̱u̱li̱ya ati, “Bintu ebi naaboone oleeti̱ye byona mbyaki?”
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Bhaatu Esau aaghila ati, “Si̱ye ndi na bintu bikani̱ye kaana kaa maaha. Webiikile ebi weenini.”
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Yakobbo aaghila ati, “Bbaa, nkwesengeleei̱ye, olakaba ongiliiye ngughuma, osi̱i̱me bisembo ebi naakuleeteeye bini. Nanga obu naakuboone, ndi nga muntu naaboone Luhanga eenini haabwa kuntangilila kusemeeye kutiyo.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Mukama wanje osi̱i̱me kyona eki naakuleeteeye, nanga nanje Luhanga akangilila ngughuma, ampa kyona eki nkwetaaghisibuwa.” Haabwa kulola ngoku Yakobbo aamuukaliliiye, du̱mbi̱ Esau aasi̱i̱ma bintu ebi.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Du̱mbi̱ Esau aaghila ati, “Oleke si̱ye mbahikile, tughende.”
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Yakobbo aaghila ati, “Mukama wanje, omani̱ye ngoku baana bani banali bato, tabakugubha kulubhatanga bwangu-bwangu. Kandi ndi na kuloleelela ntaama na nte esili na byana bito. Ntwanabilubhatangi̱i̱ye bwangu-bwangu, bi̱ku̱kwi̱la kilo kimui.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Oleke mukama wanje eye ahikile niikuwo si̱ye ndubhatange bukee-buke, na bisolo byanje hamui na baana banje ku̱hi̱ki̱ya obu nanje ndaku̱ki̱dhʼo mu kyalo kya Seyi̱li̱.”
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Esau aaghila ati, “Kwesi̱ oleke nku̱ti̱ghi̱le bamui haa bantu banje.”
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Kilo eki, Esau aatandika lughendo luwe lwa kukuuka mu Seyi̱li̱.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Mu ki̱i̱kalo kya Yakobbo kughenda Seyi̱la, aaghenda mu kyalo kya Su̱kooti̱, hambali eekweleeye numba yee na bujalaja bwa bisolo biye. Ki̱i̱kalo eki bakakighilamu Su̱kooti̱.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Haakumaliilila, obu Yakobbo aalu̱ghi̱ye Padanalaamu, hambali abaagha aalu̱ki̱ye, aaki̱dha kulungi mu tau̱ni̱ ya Sekeemu mu kyalo kya Kanaani̱, du̱mbi̱ aaghoona haai-haai na tau̱ni̱ eghi.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Aaghula kibanja eki aali aakaayemu ewaa batabani̱ baa Hamooli̱, ese wa Sekeemu, na bi̱twi̱ke ki̱ku̱mi̱ bya siliva.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Du̱mbi̱ aakwelʼo kyakuhongelʼo bihonguwa, aakiluka li̱i̱na Eli Elohe I̱saaleeli̱.
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.