Gênesis 32
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Yakobbo naye aaghenda, du̱mbi̱ aasangaana baamalai̱ka baa Luhanga.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Obu Yakobbo aaboone baamalai̱ka aba, aaghila ati, “Lini ni ehe lya Luhanga.” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu ati “Mahanahi̱mu̱.”
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Du̱mbi̱ Yakobbo aadu̱bha aatuma batumuwa be ewaa mu̱ghenji̱ wee Esau e Seyi̱li̱, mu nsi ya Edomu.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Aabalaghila ati, “Mulakamu̱hi̱kʼo, mumughile muti, ‘Si̱ye mu̱heeleli̱ya wee Yakobbo naaghi̱li̱ye nti, “Nkaakala na Labbaani̱ kumala bwile bukani̱ye kandi ndimakuuka e ka.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Olole, ndi na nte, ndogooi̱, ntaama, mbu̱li̱, hamui na basyana. Bhaatu ndimakusaba nti ongilile ngughuma, mukama wanje.” ’ ”
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Obu batumuwa aba baaku̱u̱ki̱ye ewaa Yakobbo, baamughila bati, “Tukaghenda ewaa mu̱ghenji̱ waawe Esau kandi niibuwo aasa na basaasa bi̱ku̱mi̱ bbinaa kukusangaana.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Yakobbo oobaha kandi eeyungila kimui, du̱mbi̱ aatambulani̱yamu kabili bantu hamui na bisolo ebi aabaagha ali nabiyo.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Eeli̱li̱kana ati, “Kaakuba Esau aasa ku̱lu̱mba ki̱bbu̱la kimui, kedha kinji kilali̱gi̱ta niikuwo ki̱ti̱ghalʼo.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Du̱mbi̱ Yakobbo aasaba naaghila ati, “Ai̱ Luhanga wa taata Ebbulahi̱mu̱, Luhanga wa tita I̱saka, Ai̱ Mukama okangila oti, ‘Okuuke ewaanu, mu baghenji̱ baawe hambali waabyaliluuwe kandi nkukukola kusemeeye.’
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Endindi tansemeeye mu maaso ghaawe nankabha na bwesighibuwa obu waabaagha ompaaye tandi nabuwo bbaa. Olole, nkabhasuka Yolodaani̱ ntali na kantu koona kuuyʼo mwi̱gho ghwonkaha, bhaatu olole endindi ndi na bi̱bbu̱la bibili bya bantu hamui na bibili bya bisolo.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Ti̱ Mukama, nkukusaba oose onkoonele, nanga noobahiiye kimui mu̱ghenji̱ wanje Esau kwisa ku̱mpwelekeeleli̱ya na bakali̱ banje hamui na baana banje boona.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Bhaatu oosuke ngoku wandaghiisani̱i̱ye kunkola kusemeeya. Waatodha waaghila oti okumpa baasukulu bakaniiye kimui nga musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja, niikuwo muntu nʼomui atagubha kubabala.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Yakobbo aamala kilo eki hambali aasabiiye, du̱mbi̱ aakoma mu bisolo biye ebisemeleeye kimui, aabibiikila mu̱ghenji̱ wee Esau nga kisembo kiye.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Mu bisolo biye ebi, aamukomelamu mbu̱li̱ 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa, ntaama 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 ngamila 30 syabukali̱ hamui na byana byasiyo, nte 40 syabukali̱ na syabusaasa 10, ndogooi̱ syabukali̱ 20 hamui na syabusaasa 10.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Bisolo ebi aabiha baheeleli̱ya be. Bu̱li̱ bisolo aabita mu bi̱bbu̱la kusighikila haa mulingo ghwabiyo kandi bu̱li̱ bisolo aabiha mu̱heeleli̱ya oghu akubiloleelela. Du̱mbi̱ aaghila baheeleli̱ya be aba ati, “Mumpikile na bisolo ebi, bhaatu mu̱ti̱ghʼo mwanya haagati ya bu̱li̱ ki̱bbu̱la.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Yakobbo aalaghikiilila oghu akaba abahikiiye ati, “Kaakuba mu̱ghenji̱ wanje Esau akusangaana kandi aku̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Olu̱ghi̱ye ewaa ani̱? Kandi okughenda haa? Ti̱ ni ani̱ mukama wa bisolo ebikuhikiiye ebi?’
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Du̱mbi̱ omughile oti, ‘Ni bisembo bya mu̱heeleli̱ya waawe Yakobbo ampaaye ati mbitwalile mukama wee Esau kandi naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.’ ”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Aatodha aalaghikiilila na waakabili, waakasatu, hamui na boona abaabaagha bakweme bisolo ebi ati, “Naanu nimwanasangaane Esau aliikuwo mwabu̱gha mutiyo dhee.”
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Kandi mutaabululuwa kumughambila muti, “Mu̱syana waawe Yakobbo naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.” Nanga akeeli̱li̱kana ati, “Nku̱dhooti̱ya Esau na bisembo ebi naadu̱bhi̱ye kumusindikila ninaanamuboone kedha kilaleetʼo bu̱si̱nge haagati yaatu.”
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Du̱mbi̱ baadu̱bha kutwala bisembo ebi Yakobbo aabahaaye, bhaatu eye aati̱ghala enu̱ma syabo hambali baghooneeye, aatodha aalaalamu kilo eki.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Bwile obu bwali̱ye mukilo eki kyonini, Yakobbo aatwala bakali̱ be babili, basyana be babili, na baana be eku̱mi̱ nʼomui baabhasuka maasi li̱i̱na lyagho Yabboki̱.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Obu aamali̱ye kubabhasu̱ki̱ya maasi, du̱mbi̱ aatwalayo na bintu biye byona.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Yakobbo aati̱ghala enkaha ebhi̱mba, du̱mbi̱ musaasa omui aatandika kumulwani̱i̱si̱ya ku̱hi̱ki̱ya bwile obu bwakeeye.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Obu musaasa oghu aaboone ati taakugubha kulema Yakobbo, aamusobani̱ya kiigembe.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Ngoku bwile bwakeeye, oleke ngende.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Musaasa oghu aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Nuuwe ani̱?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Tookutodha kuba Yakobbo bbaa, kuuyʼo balakughilaghamu I̱saaleeli̱, nanga waalwane na Luhanga hamui na bantu, bhaatu waasi̱ngu̱la.”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Yakobbo aaghila ati, “Nanje ongambile li̱i̱na lyawe.”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghila ati, “Dhelu naaboone Luhanga haali̱i̱so, ti̱ naakala ninali mwomi̱i̱li̱!” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu “Peneeli̱.”
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Obu musana ghwatooye, Yakobbo aalu̱gha mu ki̱i̱kalo kya Peneeli̱ eki. Aatandika ku̱sengu̱dha haabwa kiigembe eki baamusobani̱i̱ye.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Ku̱lu̱gha bwile obu, Banai̱saaleeli̱ tabakuliyagha nyama ya kiigembe, nanga niiyo baasobani̱i̱ye taata wabo Yakobbo eku̱wa lya mu kiigembe.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.