Gênesis 32
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA
1 Yakobbo naye aaghenda, du̱mbi̱ aasangaana baamalai̱ka baa Luhanga.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Obu Yakobbo aaboone baamalai̱ka aba, aaghila ati, “Lini ni ehe lya Luhanga.” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu ati “Mahanahi̱mu̱.”
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Du̱mbi̱ Yakobbo aadu̱bha aatuma batumuwa be ewaa mu̱ghenji̱ wee Esau e Seyi̱li̱, mu nsi ya Edomu.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 Aabalaghila ati, “Mulakamu̱hi̱kʼo, mumughile muti, ‘Si̱ye mu̱heeleli̱ya wee Yakobbo naaghi̱li̱ye nti, “Nkaakala na Labbaani̱ kumala bwile bukani̱ye kandi ndimakuuka e ka.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Olole, ndi na nte, ndogooi̱, ntaama, mbu̱li̱, hamui na basyana. Bhaatu ndimakusaba nti ongilile ngughuma, mukama wanje.” ’ ”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Obu batumuwa aba baaku̱u̱ki̱ye ewaa Yakobbo, baamughila bati, “Tukaghenda ewaa mu̱ghenji̱ waawe Esau kandi niibuwo aasa na basaasa bi̱ku̱mi̱ bbinaa kukusangaana.”
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakobbo oobaha kandi eeyungila kimui, du̱mbi̱ aatambulani̱yamu kabili bantu hamui na bisolo ebi aabaagha ali nabiyo.
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 Eeli̱li̱kana ati, “Kaakuba Esau aasa ku̱lu̱mba ki̱bbu̱la kimui, kedha kinji kilali̱gi̱ta niikuwo ki̱ti̱ghalʼo.”
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Du̱mbi̱ Yakobbo aasaba naaghila ati, “Ai̱ Luhanga wa taata Ebbulahi̱mu̱, Luhanga wa tita I̱saka, Ai̱ Mukama okangila oti, ‘Okuuke ewaanu, mu baghenji̱ baawe hambali waabyaliluuwe kandi nkukukola kusemeeye.’
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 Endindi tansemeeye mu maaso ghaawe nankabha na bwesighibuwa obu waabaagha ompaaye tandi nabuwo bbaa. Olole, nkabhasuka Yolodaani̱ ntali na kantu koona kuuyʼo mwi̱gho ghwonkaha, bhaatu olole endindi ndi na bi̱bbu̱la bibili bya bantu hamui na bibili bya bisolo.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 Ti̱ Mukama, nkukusaba oose onkoonele, nanga noobahiiye kimui mu̱ghenji̱ wanje Esau kwisa ku̱mpwelekeeleli̱ya na bakali̱ banje hamui na baana banje boona.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Bhaatu oosuke ngoku wandaghiisani̱i̱ye kunkola kusemeeya. Waatodha waaghila oti okumpa baasukulu bakaniiye kimui nga musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja, niikuwo muntu nʼomui atagubha kubabala.”
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Yakobbo aamala kilo eki hambali aasabiiye, du̱mbi̱ aakoma mu bisolo biye ebisemeleeye kimui, aabibiikila mu̱ghenji̱ wee Esau nga kisembo kiye.
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 Mu bisolo biye ebi, aamukomelamu mbu̱li̱ 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa, ntaama 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 ngamila 30 syabukali̱ hamui na byana byasiyo, nte 40 syabukali̱ na syabusaasa 10, ndogooi̱ syabukali̱ 20 hamui na syabusaasa 10.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Bisolo ebi aabiha baheeleli̱ya be. Bu̱li̱ bisolo aabita mu bi̱bbu̱la kusighikila haa mulingo ghwabiyo kandi bu̱li̱ bisolo aabiha mu̱heeleli̱ya oghu akubiloleelela. Du̱mbi̱ aaghila baheeleli̱ya be aba ati, “Mumpikile na bisolo ebi, bhaatu mu̱ti̱ghʼo mwanya haagati ya bu̱li̱ ki̱bbu̱la.”
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Yakobbo aalaghikiilila oghu akaba abahikiiye ati, “Kaakuba mu̱ghenji̱ wanje Esau akusangaana kandi aku̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Olu̱ghi̱ye ewaa ani̱? Kandi okughenda haa? Ti̱ ni ani̱ mukama wa bisolo ebikuhikiiye ebi?’
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 Du̱mbi̱ omughile oti, ‘Ni bisembo bya mu̱heeleli̱ya waawe Yakobbo ampaaye ati mbitwalile mukama wee Esau kandi naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.’ ”
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 Aatodha aalaghikiilila na waakabili, waakasatu, hamui na boona abaabaagha bakweme bisolo ebi ati, “Naanu nimwanasangaane Esau aliikuwo mwabu̱gha mutiyo dhee.”
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 Kandi mutaabululuwa kumughambila muti, “Mu̱syana waawe Yakobbo naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.” Nanga akeeli̱li̱kana ati, “Nku̱dhooti̱ya Esau na bisembo ebi naadu̱bhi̱ye kumusindikila ninaanamuboone kedha kilaleetʼo bu̱si̱nge haagati yaatu.”
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 Du̱mbi̱ baadu̱bha kutwala bisembo ebi Yakobbo aabahaaye, bhaatu eye aati̱ghala enu̱ma syabo hambali baghooneeye, aatodha aalaalamu kilo eki.
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Bwile obu bwali̱ye mukilo eki kyonini, Yakobbo aatwala bakali̱ be babili, basyana be babili, na baana be eku̱mi̱ nʼomui baabhasuka maasi li̱i̱na lyagho Yabboki̱.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 Obu aamali̱ye kubabhasu̱ki̱ya maasi, du̱mbi̱ aatwalayo na bintu biye byona.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 Yakobbo aati̱ghala enkaha ebhi̱mba, du̱mbi̱ musaasa omui aatandika kumulwani̱i̱si̱ya ku̱hi̱ki̱ya bwile obu bwakeeye.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 Obu musaasa oghu aaboone ati taakugubha kulema Yakobbo, aamusobani̱ya kiigembe.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Ngoku bwile bwakeeye, oleke ngende.”
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 Musaasa oghu aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Nuuwe ani̱?”
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Tookutodha kuba Yakobbo bbaa, kuuyʼo balakughilaghamu I̱saaleeli̱, nanga waalwane na Luhanga hamui na bantu, bhaatu waasi̱ngu̱la.”
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Yakobbo aaghila ati, “Nanje ongambile li̱i̱na lyawe.”
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghila ati, “Dhelu naaboone Luhanga haali̱i̱so, ti̱ naakala ninali mwomi̱i̱li̱!” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu “Peneeli̱.”
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 Obu musana ghwatooye, Yakobbo aalu̱gha mu ki̱i̱kalo kya Peneeli̱ eki. Aatandika ku̱sengu̱dha haabwa kiigembe eki baamusobani̱i̱ye.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 Ku̱lu̱gha bwile obu, Banai̱saaleeli̱ tabakuliyagha nyama ya kiigembe, nanga niiyo baasobani̱i̱ye taata wabo Yakobbo eku̱wa lya mu kiigembe.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.