Gênesis 32

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yakobbo naye aaghenda, du̱mbi̱ aasangaana baamalai̱ka baa Luhanga.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Obu Yakobbo aaboone baamalai̱ka aba, aaghila ati, “Lini ni ehe lya Luhanga.” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu ati “Mahanahi̱mu̱.”
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 Du̱mbi̱ Yakobbo aadu̱bha aatuma batumuwa be ewaa mu̱ghenji̱ wee Esau e Seyi̱li̱, mu nsi ya Edomu.
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Aabalaghila ati, “Mulakamu̱hi̱kʼo, mumughile muti, ‘Si̱ye mu̱heeleli̱ya wee Yakobbo naaghi̱li̱ye nti, “Nkaakala na Labbaani̱ kumala bwile bukani̱ye kandi ndimakuuka e ka.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 Olole, ndi na nte, ndogooi̱, ntaama, mbu̱li̱, hamui na basyana. Bhaatu ndimakusaba nti ongilile ngughuma, mukama wanje.” ’ ”
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Obu batumuwa aba baaku̱u̱ki̱ye ewaa Yakobbo, baamughila bati, “Tukaghenda ewaa mu̱ghenji̱ waawe Esau kandi niibuwo aasa na basaasa bi̱ku̱mi̱ bbinaa kukusangaana.”
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakobbo oobaha kandi eeyungila kimui, du̱mbi̱ aatambulani̱yamu kabili bantu hamui na bisolo ebi aabaagha ali nabiyo.
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 Eeli̱li̱kana ati, “Kaakuba Esau aasa ku̱lu̱mba ki̱bbu̱la kimui, kedha kinji kilali̱gi̱ta niikuwo ki̱ti̱ghalʼo.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Du̱mbi̱ Yakobbo aasaba naaghila ati, “Ai̱ Luhanga wa taata Ebbulahi̱mu̱, Luhanga wa tita I̱saka, Ai̱ Mukama okangila oti, ‘Okuuke ewaanu, mu baghenji̱ baawe hambali waabyaliluuwe kandi nkukukola kusemeeye.’
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Endindi tansemeeye mu maaso ghaawe nankabha na bwesighibuwa obu waabaagha ompaaye tandi nabuwo bbaa. Olole, nkabhasuka Yolodaani̱ ntali na kantu koona kuuyʼo mwi̱gho ghwonkaha, bhaatu olole endindi ndi na bi̱bbu̱la bibili bya bantu hamui na bibili bya bisolo.
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Ti̱ Mukama, nkukusaba oose onkoonele, nanga noobahiiye kimui mu̱ghenji̱ wanje Esau kwisa ku̱mpwelekeeleli̱ya na bakali̱ banje hamui na baana banje boona.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Bhaatu oosuke ngoku wandaghiisani̱i̱ye kunkola kusemeeya. Waatodha waaghila oti okumpa baasukulu bakaniiye kimui nga musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja, niikuwo muntu nʼomui atagubha kubabala.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Yakobbo aamala kilo eki hambali aasabiiye, du̱mbi̱ aakoma mu bisolo biye ebisemeleeye kimui, aabibiikila mu̱ghenji̱ wee Esau nga kisembo kiye.
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Mu bisolo biye ebi, aamukomelamu mbu̱li̱ 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa, ntaama 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa,
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 ngamila 30 syabukali̱ hamui na byana byasiyo, nte 40 syabukali̱ na syabusaasa 10, ndogooi̱ syabukali̱ 20 hamui na syabusaasa 10.
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 Bisolo ebi aabiha baheeleli̱ya be. Bu̱li̱ bisolo aabita mu bi̱bbu̱la kusighikila haa mulingo ghwabiyo kandi bu̱li̱ bisolo aabiha mu̱heeleli̱ya oghu akubiloleelela. Du̱mbi̱ aaghila baheeleli̱ya be aba ati, “Mumpikile na bisolo ebi, bhaatu mu̱ti̱ghʼo mwanya haagati ya bu̱li̱ ki̱bbu̱la.”
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Yakobbo aalaghikiilila oghu akaba abahikiiye ati, “Kaakuba mu̱ghenji̱ wanje Esau akusangaana kandi aku̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Olu̱ghi̱ye ewaa ani̱? Kandi okughenda haa? Ti̱ ni ani̱ mukama wa bisolo ebikuhikiiye ebi?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 Du̱mbi̱ omughile oti, ‘Ni bisembo bya mu̱heeleli̱ya waawe Yakobbo ampaaye ati mbitwalile mukama wee Esau kandi naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.’ ”
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Aatodha aalaghikiilila na waakabili, waakasatu, hamui na boona abaabaagha bakweme bisolo ebi ati, “Naanu nimwanasangaane Esau aliikuwo mwabu̱gha mutiyo dhee.”
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Kandi mutaabululuwa kumughambila muti, “Mu̱syana waawe Yakobbo naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.” Nanga akeeli̱li̱kana ati, “Nku̱dhooti̱ya Esau na bisembo ebi naadu̱bhi̱ye kumusindikila ninaanamuboone kedha kilaleetʼo bu̱si̱nge haagati yaatu.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Du̱mbi̱ baadu̱bha kutwala bisembo ebi Yakobbo aabahaaye, bhaatu eye aati̱ghala enu̱ma syabo hambali baghooneeye, aatodha aalaalamu kilo eki.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Bwile obu bwali̱ye mukilo eki kyonini, Yakobbo aatwala bakali̱ be babili, basyana be babili, na baana be eku̱mi̱ nʼomui baabhasuka maasi li̱i̱na lyagho Yabboki̱.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Obu aamali̱ye kubabhasu̱ki̱ya maasi, du̱mbi̱ aatwalayo na bintu biye byona.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Yakobbo aati̱ghala enkaha ebhi̱mba, du̱mbi̱ musaasa omui aatandika kumulwani̱i̱si̱ya ku̱hi̱ki̱ya bwile obu bwakeeye.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Obu musaasa oghu aaboone ati taakugubha kulema Yakobbo, aamusobani̱ya kiigembe.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Ngoku bwile bwakeeye, oleke ngende.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Musaasa oghu aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Nuuwe ani̱?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Tookutodha kuba Yakobbo bbaa, kuuyʼo balakughilaghamu I̱saaleeli̱, nanga waalwane na Luhanga hamui na bantu, bhaatu waasi̱ngu̱la.”
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 Yakobbo aaghila ati, “Nanje ongambile li̱i̱na lyawe.”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghila ati, “Dhelu naaboone Luhanga haali̱i̱so, ti̱ naakala ninali mwomi̱i̱li̱!” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu “Peneeli̱.”
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Obu musana ghwatooye, Yakobbo aalu̱gha mu ki̱i̱kalo kya Peneeli̱ eki. Aatandika ku̱sengu̱dha haabwa kiigembe eki baamusobani̱i̱ye.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Ku̱lu̱gha bwile obu, Banai̱saaleeli̱ tabakuliyagha nyama ya kiigembe, nanga niiyo baasobani̱i̱ye taata wabo Yakobbo eku̱wa lya mu kiigembe.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.