Gênesis 32

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yakobbo naye aaghenda, du̱mbi̱ aasangaana baamalai̱ka baa Luhanga.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Obu Yakobbo aaboone baamalai̱ka aba, aaghila ati, “Lini ni ehe lya Luhanga.” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu ati “Mahanahi̱mu̱.”
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Du̱mbi̱ Yakobbo aadu̱bha aatuma batumuwa be ewaa mu̱ghenji̱ wee Esau e Seyi̱li̱, mu nsi ya Edomu.
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Aabalaghila ati, “Mulakamu̱hi̱kʼo, mumughile muti, ‘Si̱ye mu̱heeleli̱ya wee Yakobbo naaghi̱li̱ye nti, “Nkaakala na Labbaani̱ kumala bwile bukani̱ye kandi ndimakuuka e ka.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Olole, ndi na nte, ndogooi̱, ntaama, mbu̱li̱, hamui na basyana. Bhaatu ndimakusaba nti ongilile ngughuma, mukama wanje.” ’ ”
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Obu batumuwa aba baaku̱u̱ki̱ye ewaa Yakobbo, baamughila bati, “Tukaghenda ewaa mu̱ghenji̱ waawe Esau kandi niibuwo aasa na basaasa bi̱ku̱mi̱ bbinaa kukusangaana.”
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Yakobbo oobaha kandi eeyungila kimui, du̱mbi̱ aatambulani̱yamu kabili bantu hamui na bisolo ebi aabaagha ali nabiyo.
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Eeli̱li̱kana ati, “Kaakuba Esau aasa ku̱lu̱mba ki̱bbu̱la kimui, kedha kinji kilali̱gi̱ta niikuwo ki̱ti̱ghalʼo.”
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Du̱mbi̱ Yakobbo aasaba naaghila ati, “Ai̱ Luhanga wa taata Ebbulahi̱mu̱, Luhanga wa tita I̱saka, Ai̱ Mukama okangila oti, ‘Okuuke ewaanu, mu baghenji̱ baawe hambali waabyaliluuwe kandi nkukukola kusemeeye.’
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Endindi tansemeeye mu maaso ghaawe nankabha na bwesighibuwa obu waabaagha ompaaye tandi nabuwo bbaa. Olole, nkabhasuka Yolodaani̱ ntali na kantu koona kuuyʼo mwi̱gho ghwonkaha, bhaatu olole endindi ndi na bi̱bbu̱la bibili bya bantu hamui na bibili bya bisolo.
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Ti̱ Mukama, nkukusaba oose onkoonele, nanga noobahiiye kimui mu̱ghenji̱ wanje Esau kwisa ku̱mpwelekeeleli̱ya na bakali̱ banje hamui na baana banje boona.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Bhaatu oosuke ngoku wandaghiisani̱i̱ye kunkola kusemeeya. Waatodha waaghila oti okumpa baasukulu bakaniiye kimui nga musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja, niikuwo muntu nʼomui atagubha kubabala.”
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Yakobbo aamala kilo eki hambali aasabiiye, du̱mbi̱ aakoma mu bisolo biye ebisemeleeye kimui, aabibiikila mu̱ghenji̱ wee Esau nga kisembo kiye.
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Mu bisolo biye ebi, aamukomelamu mbu̱li̱ 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa, ntaama 200 syabukali̱ na sinji 20 syabusaasa,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 ngamila 30 syabukali̱ hamui na byana byasiyo, nte 40 syabukali̱ na syabusaasa 10, ndogooi̱ syabukali̱ 20 hamui na syabusaasa 10.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Bisolo ebi aabiha baheeleli̱ya be. Bu̱li̱ bisolo aabita mu bi̱bbu̱la kusighikila haa mulingo ghwabiyo kandi bu̱li̱ bisolo aabiha mu̱heeleli̱ya oghu akubiloleelela. Du̱mbi̱ aaghila baheeleli̱ya be aba ati, “Mumpikile na bisolo ebi, bhaatu mu̱ti̱ghʼo mwanya haagati ya bu̱li̱ ki̱bbu̱la.”
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Yakobbo aalaghikiilila oghu akaba abahikiiye ati, “Kaakuba mu̱ghenji̱ wanje Esau akusangaana kandi aku̱bu̱u̱li̱ya ati, ‘Olu̱ghi̱ye ewaa ani̱? Kandi okughenda haa? Ti̱ ni ani̱ mukama wa bisolo ebikuhikiiye ebi?’
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Du̱mbi̱ omughile oti, ‘Ni bisembo bya mu̱heeleli̱ya waawe Yakobbo ampaaye ati mbitwalile mukama wee Esau kandi naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.’ ”
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Aatodha aalaghikiilila na waakabili, waakasatu, hamui na boona abaabaagha bakweme bisolo ebi ati, “Naanu nimwanasangaane Esau aliikuwo mwabu̱gha mutiyo dhee.”
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Kandi mutaabululuwa kumughambila muti, “Mu̱syana waawe Yakobbo naye niibuwo aasa enu̱ma eghi.” Nanga akeeli̱li̱kana ati, “Nku̱dhooti̱ya Esau na bisembo ebi naadu̱bhi̱ye kumusindikila ninaanamuboone kedha kilaleetʼo bu̱si̱nge haagati yaatu.”
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Du̱mbi̱ baadu̱bha kutwala bisembo ebi Yakobbo aabahaaye, bhaatu eye aati̱ghala enu̱ma syabo hambali baghooneeye, aatodha aalaalamu kilo eki.
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Bwile obu bwali̱ye mukilo eki kyonini, Yakobbo aatwala bakali̱ be babili, basyana be babili, na baana be eku̱mi̱ nʼomui baabhasuka maasi li̱i̱na lyagho Yabboki̱.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Obu aamali̱ye kubabhasu̱ki̱ya maasi, du̱mbi̱ aatwalayo na bintu biye byona.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Yakobbo aati̱ghala enkaha ebhi̱mba, du̱mbi̱ musaasa omui aatandika kumulwani̱i̱si̱ya ku̱hi̱ki̱ya bwile obu bwakeeye.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Obu musaasa oghu aaboone ati taakugubha kulema Yakobbo, aamusobani̱ya kiigembe.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Ngoku bwile bwakeeye, oleke ngende.”
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Musaasa oghu aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Nuuwe ani̱?”
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Du̱mbi̱ musaasa oghu aaghila ati, “Tookutodha kuba Yakobbo bbaa, kuuyʼo balakughilaghamu I̱saaleeli̱, nanga waalwane na Luhanga hamui na bantu, bhaatu waasi̱ngu̱la.”
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Yakobbo aaghila ati, “Nanje ongambile li̱i̱na lyawe.”
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghila ati, “Dhelu naaboone Luhanga haali̱i̱so, ti̱ naakala ninali mwomi̱i̱li̱!” Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki aakighilamu “Peneeli̱.”
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Obu musana ghwatooye, Yakobbo aalu̱gha mu ki̱i̱kalo kya Peneeli̱ eki. Aatandika ku̱sengu̱dha haabwa kiigembe eki baamusobani̱i̱ye.
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Ku̱lu̱gha bwile obu, Banai̱saaleeli̱ tabakuliyagha nyama ya kiigembe, nanga niiyo baasobani̱i̱ye taata wabo Yakobbo eku̱wa lya mu kiigembe.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.