Gênesis 29
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs VC
1 Yakobbo eeyongela kughenda, du̱mbi̱ aaki̱dha mu bantu baa bu̱lu̱gha ejooba.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Makakuba ati li̱i̱so, aabona kyahu̱dhu̱ kya Maasi hambali aasangi̱ye biigambi̱ bisatu bya bu̱hi̱yo bya ntaama. Mu kyahu̱dhu̱ eki niimuwo ntaama esi syanwelagha kandi hakaba haliyo ebaale liinamu̱li̱to haa mu̱nu̱wa ghwakiyo.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Ntaama syona sya mu ki̱twi̱ke eki syakaasagha haa kyahu̱dhu̱ eki, bali̱i̱si̱ya baasiyo boona baati̱ngi̱tagha ebaale eli baliiyʼo. Ti̱ syakabaagha nsi̱lu̱ghʼo, baatodhagha bali̱hi̱li̱ngi̱ti̱yʼo.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Yakobbo aabu̱u̱li̱ya bali̱i̱si̱ya baa ntaama esi ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa, baghenji̱ banje?”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Aatodha aababu̱u̱li̱ya ati, “Mumani̱ye Labbaani̱ muusukulu wa Naholi̱?”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Du̱mbi̱ Yakobbo aababu̱u̱li̱ya ati, “Buuye ali kulungi?”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Yakobbo aabaghila ati, “Ngoku bwile bunaakaaye, haabwaki mutanwesi̱ya bisolo byanu. Muha ntaama esi maasi kandi mu̱si̱ku̱u̱ki̱ye haa bi̱si̱ngo?”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Baamukuukamu bati, “Tatukugubha kukola eki, ntaama syona sitakamali̱ye kugumbaana hamui na kuuyʼo kibaale ekili haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Obu Yakobbo anabu̱ghagha nabo atiyo, du̱mbi̱ Lakeeli̱ aaki̱dha na ntaama sya ese wee, nanga Lakeeli̱ oghu naye akaba ali mu̱li̱i̱si̱ya wa ntaama esi.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Obu Yakobbo aaboone Lakeeli̱ adongeei̱ye ntaama sya ese wee Labbaani̱, aali̱gi̱ta bwangu aahi̱li̱ngi̱ti̱ya kibaale ekyabaagha haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki, aatandika kuha ntaama esi maasi ghaa kunuwa.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghuwa Lakeeli̱ mu ki̱ku̱bha, aatandika kulila.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Aaghila Lakeeli̱ ati, “Si̱ye ndi lughanda lwa so waawe, nanga ndi mutabani̱ wa mwani̱na wee Lebbeeka.” Du̱mbi̱ Lakeeli̱ aali̱gi̱ta kughambila ese wee.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Obu Labbaani̱ aaghu̱u̱ye makulu agha ghakwetʼo Yakobbo mutabani̱ wa mwani̱na wee, anguhila kimui kughenda kumusangaana. Obu aamuboone, aamughuwa mu ki̱ku̱bha, aamutwala mu numba yee, du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumusoboolola bighambo ebi.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Labbaani̱ aamughila ati, “Uwe oli mwana wanje eenini kandi saghama yanje.”
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Labbaani̱ aaghila Yakobbo ati, “Uwe kuba mwana wanje takikuleka onkolele milimo ya busa bbaa, kuuyʼo ongambile musaala oghu ndakusasulagha.”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Labbaani̱ akaba ali na bahala be babili. Wʼobukulu niiye akaba ali Leei̱ya na wʼobuto aniiye Lakeeli̱.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Leei̱ya akaba asemeeye haali̱i̱so, bhaatu Lakeeli̱ akaba asemeeye mubili hamui na haali̱i̱so.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Yakobbo aabbalila kimui Lakeeli̱, du̱mbi̱ aaghila Labbaani̱ ati, “Oleke nkukolele kumala myaka musanju̱, niikuwo obu ndimala, ompe muhala waawe Lakeeli̱.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Labbaani̱ aaghila ati, “Eki kisemeeye uwe kumutwala kukaleka muntu onji naamutwala. Ti̱ ookale hani nanje.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumukolela kumala myaka musanju̱ eghi. Bhaatu kusighikila ngoku aabaagha abbali̱ye Lakeeli̱, myaka musanju̱ eghi ekamufookela nga bilo bikee.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Obu Yakobbo aamali̱ye myaka yee musanju̱, aaghila Labbaani̱ ati, “Naamali̱ye myaka eghi wantwi̱li̱i̱ye, ompe mukali̱ wanje tutandike buswele bwatu.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Nahabweki Labbaani̱ aabilikila bantu baa mu kyalo eki, aabakolela ki̱ghenu̱.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Bhaatu bwile obu bwali̱ye, Labbaani̱ aaleeta muhala wee Leei̱ya mu mweli̱ma, aamuha Yakobbo. Du̱mbi̱ Yakobbo aalangaala naye.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 (Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Ji̱li̱pa kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Leei̱ya.)
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Obu bwile bwakeeye, niibuwo Yakobbo aamaniliiye mukali̱ wee aasanga ali Leei̱ya bamuhaaye. Du̱mbi̱ aaghenda ewaa Labbaani̱, aamughila ati, “Kini nkiki wankoli̱ye? Si̱ye nkakukolela haabwa Lakeeli̱, bhaatu olole uwe ngoku wandimaagi̱ye kughenda kumpa Leei̱ya oghu ntaakoleeleeye!”
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Labbaani̱ aamukuukamu ati, “Takibhonganuuwe mu asi̱li̱ yaatu ku̱du̱bha ku̱sweleesi̱ya mwana wʼobuto, wʼobukulu analiyo bbaa.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Odu̱bhe ookale nʼoghu ku̱hi̱ki̱ya bilo byanu musanju̱ bya bugholi bihooyʼo, niikuwo obu olakasi̱i̱ma kutodha kunkolela haabwa myaka enji musanju̱, niibuwo nkukuha na Lakeeli̱.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Yakobbo aasi̱i̱ma, aamala na Leei̱ya bilo musanju̱ bya bugholi. Du̱mbi̱ Labbaani̱ aamuha Lakeeli̱ naye kuba mukali̱ wee.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Bbi̱i̱la kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Lakeeli̱.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Yakobbo aalangaala na Lakeeli̱ kandi aamubbalila kimui kusaali̱ya Leei̱ya. Du̱mbi̱ eeyongela kukolela Labbaani̱ myaka enji musanju̱ eghi baalaghaane.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Obu Mukama aaboone Yakobbo atabbali̱ye Leei̱ya, du̱mbi̱ aaha Leei̱ya lu̱byalo, Lakeeli̱ aakala anali ngumba.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Leei̱ya aaku̱li̱ya, aabyala mwana wabusaasa. Aaghila ati “Mukama aaboone kubona-bona kwanje kandi bali̱i̱ wanje akunkunda.” Du̱mbi̱ aaluka mwana oghu li̱i̱na ati Leu̱bbeeni̱.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana wabusaasa dhee. Aaghila ati, “Mukama aaghu̱u̱ye ngoku batanku̱ndi̱ye, akampa mwana wabusaasa onji.” Naye aamuluka li̱i̱na ati Si̱mi̱yooni̱.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Aatodha aaku̱li̱ya, aabyala mwana onji kandi naye wabusaasa. Aaghila ati, “Dhelu bali̱i̱ wanje hamui nanje tukuba mu bumui, nanga naamu̱byaliiye baana baabusaasa basatu.” Aamuluka li̱i̱na ati niiye Leevi̱.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana onji wabusaasa. Du̱mbi̱ aaghila ati, “Dhelu mulundi ghuni nku̱si̱i̱ma Mukama.” Mwana oghu aamuluka li̱i̱na ati niiye Yu̱da. Du̱mbi̱ aaleka ku̱byala.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.