Gênesis 29

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yakobbo eeyongela kughenda, du̱mbi̱ aaki̱dha mu bantu baa bu̱lu̱gha ejooba.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 Makakuba ati li̱i̱so, aabona kyahu̱dhu̱ kya Maasi hambali aasangi̱ye biigambi̱ bisatu bya bu̱hi̱yo bya ntaama. Mu kyahu̱dhu̱ eki niimuwo ntaama esi syanwelagha kandi hakaba haliyo ebaale liinamu̱li̱to haa mu̱nu̱wa ghwakiyo.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ntaama syona sya mu ki̱twi̱ke eki syakaasagha haa kyahu̱dhu̱ eki, bali̱i̱si̱ya baasiyo boona baati̱ngi̱tagha ebaale eli baliiyʼo. Ti̱ syakabaagha nsi̱lu̱ghʼo, baatodhagha bali̱hi̱li̱ngi̱ti̱yʼo.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Yakobbo aabu̱u̱li̱ya bali̱i̱si̱ya baa ntaama esi ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa, baghenji̱ banje?”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Aatodha aababu̱u̱li̱ya ati, “Mumani̱ye Labbaani̱ muusukulu wa Naholi̱?”
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Du̱mbi̱ Yakobbo aababu̱u̱li̱ya ati, “Buuye ali kulungi?”
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Yakobbo aabaghila ati, “Ngoku bwile bunaakaaye, haabwaki mutanwesi̱ya bisolo byanu. Muha ntaama esi maasi kandi mu̱si̱ku̱u̱ki̱ye haa bi̱si̱ngo?”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Baamukuukamu bati, “Tatukugubha kukola eki, ntaama syona sitakamali̱ye kugumbaana hamui na kuuyʼo kibaale ekili haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Obu Yakobbo anabu̱ghagha nabo atiyo, du̱mbi̱ Lakeeli̱ aaki̱dha na ntaama sya ese wee, nanga Lakeeli̱ oghu naye akaba ali mu̱li̱i̱si̱ya wa ntaama esi.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Obu Yakobbo aaboone Lakeeli̱ adongeei̱ye ntaama sya ese wee Labbaani̱, aali̱gi̱ta bwangu aahi̱li̱ngi̱ti̱ya kibaale ekyabaagha haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki, aatandika kuha ntaama esi maasi ghaa kunuwa.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghuwa Lakeeli̱ mu ki̱ku̱bha, aatandika kulila.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 Aaghila Lakeeli̱ ati, “Si̱ye ndi lughanda lwa so waawe, nanga ndi mutabani̱ wa mwani̱na wee Lebbeeka.” Du̱mbi̱ Lakeeli̱ aali̱gi̱ta kughambila ese wee.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Obu Labbaani̱ aaghu̱u̱ye makulu agha ghakwetʼo Yakobbo mutabani̱ wa mwani̱na wee, anguhila kimui kughenda kumusangaana. Obu aamuboone, aamughuwa mu ki̱ku̱bha, aamutwala mu numba yee, du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumusoboolola bighambo ebi.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Labbaani̱ aamughila ati, “Uwe oli mwana wanje eenini kandi saghama yanje.”
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Labbaani̱ aaghila Yakobbo ati, “Uwe kuba mwana wanje takikuleka onkolele milimo ya busa bbaa, kuuyʼo ongambile musaala oghu ndakusasulagha.”
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Labbaani̱ akaba ali na bahala be babili. Wʼobukulu niiye akaba ali Leei̱ya na wʼobuto aniiye Lakeeli̱.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Leei̱ya akaba asemeeye haali̱i̱so, bhaatu Lakeeli̱ akaba asemeeye mubili hamui na haali̱i̱so.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Yakobbo aabbalila kimui Lakeeli̱, du̱mbi̱ aaghila Labbaani̱ ati, “Oleke nkukolele kumala myaka musanju̱, niikuwo obu ndimala, ompe muhala waawe Lakeeli̱.”
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Labbaani̱ aaghila ati, “Eki kisemeeye uwe kumutwala kukaleka muntu onji naamutwala. Ti̱ ookale hani nanje.”
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumukolela kumala myaka musanju̱ eghi. Bhaatu kusighikila ngoku aabaagha abbali̱ye Lakeeli̱, myaka musanju̱ eghi ekamufookela nga bilo bikee.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Obu Yakobbo aamali̱ye myaka yee musanju̱, aaghila Labbaani̱ ati, “Naamali̱ye myaka eghi wantwi̱li̱i̱ye, ompe mukali̱ wanje tutandike buswele bwatu.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 Nahabweki Labbaani̱ aabilikila bantu baa mu kyalo eki, aabakolela ki̱ghenu̱.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Bhaatu bwile obu bwali̱ye, Labbaani̱ aaleeta muhala wee Leei̱ya mu mweli̱ma, aamuha Yakobbo. Du̱mbi̱ Yakobbo aalangaala naye.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 (Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Ji̱li̱pa kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Leei̱ya.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Obu bwile bwakeeye, niibuwo Yakobbo aamaniliiye mukali̱ wee aasanga ali Leei̱ya bamuhaaye. Du̱mbi̱ aaghenda ewaa Labbaani̱, aamughila ati, “Kini nkiki wankoli̱ye? Si̱ye nkakukolela haabwa Lakeeli̱, bhaatu olole uwe ngoku wandimaagi̱ye kughenda kumpa Leei̱ya oghu ntaakoleeleeye!”
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Labbaani̱ aamukuukamu ati, “Takibhonganuuwe mu asi̱li̱ yaatu ku̱du̱bha ku̱sweleesi̱ya mwana wʼobuto, wʼobukulu analiyo bbaa.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Odu̱bhe ookale nʼoghu ku̱hi̱ki̱ya bilo byanu musanju̱ bya bugholi bihooyʼo, niikuwo obu olakasi̱i̱ma kutodha kunkolela haabwa myaka enji musanju̱, niibuwo nkukuha na Lakeeli̱.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Yakobbo aasi̱i̱ma, aamala na Leei̱ya bilo musanju̱ bya bugholi. Du̱mbi̱ Labbaani̱ aamuha Lakeeli̱ naye kuba mukali̱ wee.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Bbi̱i̱la kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Lakeeli̱.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakobbo aalangaala na Lakeeli̱ kandi aamubbalila kimui kusaali̱ya Leei̱ya. Du̱mbi̱ eeyongela kukolela Labbaani̱ myaka enji musanju̱ eghi baalaghaane.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Obu Mukama aaboone Yakobbo atabbali̱ye Leei̱ya, du̱mbi̱ aaha Leei̱ya lu̱byalo, Lakeeli̱ aakala anali ngumba.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Leei̱ya aaku̱li̱ya, aabyala mwana wabusaasa. Aaghila ati “Mukama aaboone kubona-bona kwanje kandi bali̱i̱ wanje akunkunda.” Du̱mbi̱ aaluka mwana oghu li̱i̱na ati Leu̱bbeeni̱.
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana wabusaasa dhee. Aaghila ati, “Mukama aaghu̱u̱ye ngoku batanku̱ndi̱ye, akampa mwana wabusaasa onji.” Naye aamuluka li̱i̱na ati Si̱mi̱yooni̱.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 Aatodha aaku̱li̱ya, aabyala mwana onji kandi naye wabusaasa. Aaghila ati, “Dhelu bali̱i̱ wanje hamui nanje tukuba mu bumui, nanga naamu̱byaliiye baana baabusaasa basatu.” Aamuluka li̱i̱na ati niiye Leevi̱.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana onji wabusaasa. Du̱mbi̱ aaghila ati, “Dhelu mulundi ghuni nku̱si̱i̱ma Mukama.” Mwana oghu aamuluka li̱i̱na ati niiye Yu̱da. Du̱mbi̱ aaleka ku̱byala.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.