Gênesis 29

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yakobbo eeyongela kughenda, du̱mbi̱ aaki̱dha mu bantu baa bu̱lu̱gha ejooba.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Makakuba ati li̱i̱so, aabona kyahu̱dhu̱ kya Maasi hambali aasangi̱ye biigambi̱ bisatu bya bu̱hi̱yo bya ntaama. Mu kyahu̱dhu̱ eki niimuwo ntaama esi syanwelagha kandi hakaba haliyo ebaale liinamu̱li̱to haa mu̱nu̱wa ghwakiyo.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Ntaama syona sya mu ki̱twi̱ke eki syakaasagha haa kyahu̱dhu̱ eki, bali̱i̱si̱ya baasiyo boona baati̱ngi̱tagha ebaale eli baliiyʼo. Ti̱ syakabaagha nsi̱lu̱ghʼo, baatodhagha bali̱hi̱li̱ngi̱ti̱yʼo.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakobbo aabu̱u̱li̱ya bali̱i̱si̱ya baa ntaama esi ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa, baghenji̱ banje?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Aatodha aababu̱u̱li̱ya ati, “Mumani̱ye Labbaani̱ muusukulu wa Naholi̱?”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Du̱mbi̱ Yakobbo aababu̱u̱li̱ya ati, “Buuye ali kulungi?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yakobbo aabaghila ati, “Ngoku bwile bunaakaaye, haabwaki mutanwesi̱ya bisolo byanu. Muha ntaama esi maasi kandi mu̱si̱ku̱u̱ki̱ye haa bi̱si̱ngo?”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Baamukuukamu bati, “Tatukugubha kukola eki, ntaama syona sitakamali̱ye kugumbaana hamui na kuuyʼo kibaale ekili haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Obu Yakobbo anabu̱ghagha nabo atiyo, du̱mbi̱ Lakeeli̱ aaki̱dha na ntaama sya ese wee, nanga Lakeeli̱ oghu naye akaba ali mu̱li̱i̱si̱ya wa ntaama esi.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Obu Yakobbo aaboone Lakeeli̱ adongeei̱ye ntaama sya ese wee Labbaani̱, aali̱gi̱ta bwangu aahi̱li̱ngi̱ti̱ya kibaale ekyabaagha haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki, aatandika kuha ntaama esi maasi ghaa kunuwa.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghuwa Lakeeli̱ mu ki̱ku̱bha, aatandika kulila.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Aaghila Lakeeli̱ ati, “Si̱ye ndi lughanda lwa so waawe, nanga ndi mutabani̱ wa mwani̱na wee Lebbeeka.” Du̱mbi̱ Lakeeli̱ aali̱gi̱ta kughambila ese wee.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Obu Labbaani̱ aaghu̱u̱ye makulu agha ghakwetʼo Yakobbo mutabani̱ wa mwani̱na wee, anguhila kimui kughenda kumusangaana. Obu aamuboone, aamughuwa mu ki̱ku̱bha, aamutwala mu numba yee, du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumusoboolola bighambo ebi.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Labbaani̱ aamughila ati, “Uwe oli mwana wanje eenini kandi saghama yanje.”
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Labbaani̱ aaghila Yakobbo ati, “Uwe kuba mwana wanje takikuleka onkolele milimo ya busa bbaa, kuuyʼo ongambile musaala oghu ndakusasulagha.”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Labbaani̱ akaba ali na bahala be babili. Wʼobukulu niiye akaba ali Leei̱ya na wʼobuto aniiye Lakeeli̱.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Leei̱ya akaba asemeeye haali̱i̱so, bhaatu Lakeeli̱ akaba asemeeye mubili hamui na haali̱i̱so.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Yakobbo aabbalila kimui Lakeeli̱, du̱mbi̱ aaghila Labbaani̱ ati, “Oleke nkukolele kumala myaka musanju̱, niikuwo obu ndimala, ompe muhala waawe Lakeeli̱.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Labbaani̱ aaghila ati, “Eki kisemeeye uwe kumutwala kukaleka muntu onji naamutwala. Ti̱ ookale hani nanje.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumukolela kumala myaka musanju̱ eghi. Bhaatu kusighikila ngoku aabaagha abbali̱ye Lakeeli̱, myaka musanju̱ eghi ekamufookela nga bilo bikee.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Obu Yakobbo aamali̱ye myaka yee musanju̱, aaghila Labbaani̱ ati, “Naamali̱ye myaka eghi wantwi̱li̱i̱ye, ompe mukali̱ wanje tutandike buswele bwatu.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Nahabweki Labbaani̱ aabilikila bantu baa mu kyalo eki, aabakolela ki̱ghenu̱.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Bhaatu bwile obu bwali̱ye, Labbaani̱ aaleeta muhala wee Leei̱ya mu mweli̱ma, aamuha Yakobbo. Du̱mbi̱ Yakobbo aalangaala naye.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 (Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Ji̱li̱pa kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Leei̱ya.)
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Obu bwile bwakeeye, niibuwo Yakobbo aamaniliiye mukali̱ wee aasanga ali Leei̱ya bamuhaaye. Du̱mbi̱ aaghenda ewaa Labbaani̱, aamughila ati, “Kini nkiki wankoli̱ye? Si̱ye nkakukolela haabwa Lakeeli̱, bhaatu olole uwe ngoku wandimaagi̱ye kughenda kumpa Leei̱ya oghu ntaakoleeleeye!”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Labbaani̱ aamukuukamu ati, “Takibhonganuuwe mu asi̱li̱ yaatu ku̱du̱bha ku̱sweleesi̱ya mwana wʼobuto, wʼobukulu analiyo bbaa.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Odu̱bhe ookale nʼoghu ku̱hi̱ki̱ya bilo byanu musanju̱ bya bugholi bihooyʼo, niikuwo obu olakasi̱i̱ma kutodha kunkolela haabwa myaka enji musanju̱, niibuwo nkukuha na Lakeeli̱.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yakobbo aasi̱i̱ma, aamala na Leei̱ya bilo musanju̱ bya bugholi. Du̱mbi̱ Labbaani̱ aamuha Lakeeli̱ naye kuba mukali̱ wee.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Bbi̱i̱la kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Lakeeli̱.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Yakobbo aalangaala na Lakeeli̱ kandi aamubbalila kimui kusaali̱ya Leei̱ya. Du̱mbi̱ eeyongela kukolela Labbaani̱ myaka enji musanju̱ eghi baalaghaane.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Obu Mukama aaboone Yakobbo atabbali̱ye Leei̱ya, du̱mbi̱ aaha Leei̱ya lu̱byalo, Lakeeli̱ aakala anali ngumba.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Leei̱ya aaku̱li̱ya, aabyala mwana wabusaasa. Aaghila ati “Mukama aaboone kubona-bona kwanje kandi bali̱i̱ wanje akunkunda.” Du̱mbi̱ aaluka mwana oghu li̱i̱na ati Leu̱bbeeni̱.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana wabusaasa dhee. Aaghila ati, “Mukama aaghu̱u̱ye ngoku batanku̱ndi̱ye, akampa mwana wabusaasa onji.” Naye aamuluka li̱i̱na ati Si̱mi̱yooni̱.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Aatodha aaku̱li̱ya, aabyala mwana onji kandi naye wabusaasa. Aaghila ati, “Dhelu bali̱i̱ wanje hamui nanje tukuba mu bumui, nanga naamu̱byaliiye baana baabusaasa basatu.” Aamuluka li̱i̱na ati niiye Leevi̱.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana onji wabusaasa. Du̱mbi̱ aaghila ati, “Dhelu mulundi ghuni nku̱si̱i̱ma Mukama.” Mwana oghu aamuluka li̱i̱na ati niiye Yu̱da. Du̱mbi̱ aaleka ku̱byala.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.