Gênesis 29
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVI
1 Yakobbo eeyongela kughenda, du̱mbi̱ aaki̱dha mu bantu baa bu̱lu̱gha ejooba.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 Makakuba ati li̱i̱so, aabona kyahu̱dhu̱ kya Maasi hambali aasangi̱ye biigambi̱ bisatu bya bu̱hi̱yo bya ntaama. Mu kyahu̱dhu̱ eki niimuwo ntaama esi syanwelagha kandi hakaba haliyo ebaale liinamu̱li̱to haa mu̱nu̱wa ghwakiyo.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 Ntaama syona sya mu ki̱twi̱ke eki syakaasagha haa kyahu̱dhu̱ eki, bali̱i̱si̱ya baasiyo boona baati̱ngi̱tagha ebaale eli baliiyʼo. Ti̱ syakabaagha nsi̱lu̱ghʼo, baatodhagha bali̱hi̱li̱ngi̱ti̱yʼo.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Yakobbo aabu̱u̱li̱ya bali̱i̱si̱ya baa ntaama esi ati, “Enu̱we mu̱lu̱ghi̱ye haa, baghenji̱ banje?”
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 Aatodha aababu̱u̱li̱ya ati, “Mumani̱ye Labbaani̱ muusukulu wa Naholi̱?”
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 Du̱mbi̱ Yakobbo aababu̱u̱li̱ya ati, “Buuye ali kulungi?”
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 Yakobbo aabaghila ati, “Ngoku bwile bunaakaaye, haabwaki mutanwesi̱ya bisolo byanu. Muha ntaama esi maasi kandi mu̱si̱ku̱u̱ki̱ye haa bi̱si̱ngo?”
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Baamukuukamu bati, “Tatukugubha kukola eki, ntaama syona sitakamali̱ye kugumbaana hamui na kuuyʼo kibaale ekili haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki.”
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Obu Yakobbo anabu̱ghagha nabo atiyo, du̱mbi̱ Lakeeli̱ aaki̱dha na ntaama sya ese wee, nanga Lakeeli̱ oghu naye akaba ali mu̱li̱i̱si̱ya wa ntaama esi.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Obu Yakobbo aaboone Lakeeli̱ adongeei̱ye ntaama sya ese wee Labbaani̱, aali̱gi̱ta bwangu aahi̱li̱ngi̱ti̱ya kibaale ekyabaagha haa mu̱nu̱wa ghwa kyahu̱dhu̱ eki, aatandika kuha ntaama esi maasi ghaa kunuwa.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Du̱mbi̱ Yakobbo aaghuwa Lakeeli̱ mu ki̱ku̱bha, aatandika kulila.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 Aaghila Lakeeli̱ ati, “Si̱ye ndi lughanda lwa so waawe, nanga ndi mutabani̱ wa mwani̱na wee Lebbeeka.” Du̱mbi̱ Lakeeli̱ aali̱gi̱ta kughambila ese wee.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Obu Labbaani̱ aaghu̱u̱ye makulu agha ghakwetʼo Yakobbo mutabani̱ wa mwani̱na wee, anguhila kimui kughenda kumusangaana. Obu aamuboone, aamughuwa mu ki̱ku̱bha, aamutwala mu numba yee, du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumusoboolola bighambo ebi.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 Labbaani̱ aamughila ati, “Uwe oli mwana wanje eenini kandi saghama yanje.”
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Labbaani̱ aaghila Yakobbo ati, “Uwe kuba mwana wanje takikuleka onkolele milimo ya busa bbaa, kuuyʼo ongambile musaala oghu ndakusasulagha.”
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Labbaani̱ akaba ali na bahala be babili. Wʼobukulu niiye akaba ali Leei̱ya na wʼobuto aniiye Lakeeli̱.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Leei̱ya akaba asemeeye haali̱i̱so, bhaatu Lakeeli̱ akaba asemeeye mubili hamui na haali̱i̱so.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Yakobbo aabbalila kimui Lakeeli̱, du̱mbi̱ aaghila Labbaani̱ ati, “Oleke nkukolele kumala myaka musanju̱, niikuwo obu ndimala, ompe muhala waawe Lakeeli̱.”
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Labbaani̱ aaghila ati, “Eki kisemeeye uwe kumutwala kukaleka muntu onji naamutwala. Ti̱ ookale hani nanje.”
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 Du̱mbi̱ Yakobbo aatandika kumukolela kumala myaka musanju̱ eghi. Bhaatu kusighikila ngoku aabaagha abbali̱ye Lakeeli̱, myaka musanju̱ eghi ekamufookela nga bilo bikee.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Obu Yakobbo aamali̱ye myaka yee musanju̱, aaghila Labbaani̱ ati, “Naamali̱ye myaka eghi wantwi̱li̱i̱ye, ompe mukali̱ wanje tutandike buswele bwatu.”
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Nahabweki Labbaani̱ aabilikila bantu baa mu kyalo eki, aabakolela ki̱ghenu̱.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Bhaatu bwile obu bwali̱ye, Labbaani̱ aaleeta muhala wee Leei̱ya mu mweli̱ma, aamuha Yakobbo. Du̱mbi̱ Yakobbo aalangaala naye.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 (Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Ji̱li̱pa kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Leei̱ya.)
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Obu bwile bwakeeye, niibuwo Yakobbo aamaniliiye mukali̱ wee aasanga ali Leei̱ya bamuhaaye. Du̱mbi̱ aaghenda ewaa Labbaani̱, aamughila ati, “Kini nkiki wankoli̱ye? Si̱ye nkakukolela haabwa Lakeeli̱, bhaatu olole uwe ngoku wandimaagi̱ye kughenda kumpa Leei̱ya oghu ntaakoleeleeye!”
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 Labbaani̱ aamukuukamu ati, “Takibhonganuuwe mu asi̱li̱ yaatu ku̱du̱bha ku̱sweleesi̱ya mwana wʼobuto, wʼobukulu analiyo bbaa.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Odu̱bhe ookale nʼoghu ku̱hi̱ki̱ya bilo byanu musanju̱ bya bugholi bihooyʼo, niikuwo obu olakasi̱i̱ma kutodha kunkolela haabwa myaka enji musanju̱, niibuwo nkukuha na Lakeeli̱.”
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Yakobbo aasi̱i̱ma, aamala na Leei̱ya bilo musanju̱ bya bugholi. Du̱mbi̱ Labbaani̱ aamuha Lakeeli̱ naye kuba mukali̱ wee.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Labbaani̱ aahaayo mu̱syana wee Bbi̱i̱la kughenda kuba mu̱syana wa muhala wee Lakeeli̱.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Yakobbo aalangaala na Lakeeli̱ kandi aamubbalila kimui kusaali̱ya Leei̱ya. Du̱mbi̱ eeyongela kukolela Labbaani̱ myaka enji musanju̱ eghi baalaghaane.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Obu Mukama aaboone Yakobbo atabbali̱ye Leei̱ya, du̱mbi̱ aaha Leei̱ya lu̱byalo, Lakeeli̱ aakala anali ngumba.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Leei̱ya aaku̱li̱ya, aabyala mwana wabusaasa. Aaghila ati “Mukama aaboone kubona-bona kwanje kandi bali̱i̱ wanje akunkunda.” Du̱mbi̱ aaluka mwana oghu li̱i̱na ati Leu̱bbeeni̱.
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana wabusaasa dhee. Aaghila ati, “Mukama aaghu̱u̱ye ngoku batanku̱ndi̱ye, akampa mwana wabusaasa onji.” Naye aamuluka li̱i̱na ati Si̱mi̱yooni̱.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Aatodha aaku̱li̱ya, aabyala mwana onji kandi naye wabusaasa. Aaghila ati, “Dhelu bali̱i̱ wanje hamui nanje tukuba mu bumui, nanga naamu̱byaliiye baana baabusaasa basatu.” Aamuluka li̱i̱na ati niiye Leevi̱.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Aatodha aaku̱li̱ya kandi aabyala mwana onji wabusaasa. Du̱mbi̱ aaghila ati, “Dhelu mulundi ghuni nku̱si̱i̱ma Mukama.” Mwana oghu aamuluka li̱i̱na ati niiye Yu̱da. Du̱mbi̱ aaleka ku̱byala.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.