Gênesis 28
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Du̱mbi̱ I̱saka aabilikila Yakobbo, aamuha mu̱gi̱sa kandi aamughila ati, “Otaliswela mukali̱ weena ku̱lu̱gha mu bahala baa Banakanaani̱.
1 Então Isaque mandou chamar Jacó, o abençoou e disse: “Não se case com uma mulher cananita.
2 Kuuyo oghende Padanalaamu ewaa taata waawe Bbesweli̱, aliiye waaswela mukali̱ ku̱lu̱gha mu bahala baa sookulu waawe Labbaani̱.
2 Em vez disso, vá de imediato a Padã-Arã, à casa de seu avô Betuel, e case-se com uma das filhas de seu tio Labão.
3 Ti̱ Luhanga wa Bu̱toki̱ Bwona ahe buswele bwawe mu̱gi̱sa, niikuwo obyale baana bakani̱ye kandi baasule munsi yoona.
3 Que o Deus Todo-poderoso o abençoe e lhe dê muitos filhos, e que eles se multipliquem e venham a ser muitas nações.
4 Akuhe mu̱gi̱sa hamui na baasukulu baawe nga oghu aahaaye Ebbulahi̱mu̱, niikuwo naawe otwale kyalo eki olimu nga munamahanga, eki Luhanga aahaaye Ebbulahi̱mu̱.”
4 Que Deus dê a você e a seus descendentes as bênçãos que ele prometeu a Abraão. Que você venha a possuir esta terra na qual vive agora como estrangeiro, pois Deus entregou esta terra a Abraão”.
5 I̱saka aalagha Yakobbo, du̱mbi̱ Yakobbo aaghenda Padanalaamu ewaa Labbaani̱ mutabani̱ wa Bbesweli̱ Munaalaamu, waani̱na Lebbeeka, ni̱na Yakobbo na Esau.
5 Assim, Isaque se despediu de Jacó, que foi a Padã-Arã morar com seu tio Labão, irmão de Rebeca, filho de Betuel, o arameu.
6 Esau aamanya ngoku I̱saka aahaaye Yakobbo mu̱gi̱sa kandi aamutuma kughenda Padanalaamu kuswelayo mukali̱. Ti̱ obu aamali̱ye kumuha mu̱gi̱sa, aamughila ati, “Otaliswela mukali̱ ku̱lu̱gha mu bahala baa Banakanaani̱.”
6 Esaú soube que seu pai, Isaque, havia abençoado Jacó e o enviado a Padã-Arã para encontrar uma esposa e que, ao abençoá-lo, tinha advertido a seu irmão: “Não se case com uma mulher cananita”.
7 Esau aatodha aamanya ngoku Yakobbo aadhooteeye babyaye be obu baamu̱tu̱mi̱ye kughenda Padanalaamu.
7 Também soube que Jacó havia obedecido aos pais e ido a Padã-Arã.
8 Esau aakenga ngoku bahala baa Banakanaani̱ aba aadu̱bhi̱ye kuswela baali batadheedhi̱ye ese wee I̱saka.
8 Quando ficou evidente que seu pai não aprovava as mulheres cananitas,
9 Du̱mbi̱ Esau aaswela Mahalasi, muhala wa Sumai̱li̱ mutabani̱ wa Ebbulahi̱mu̱. Aamwongela haa bakali̱ be, Mahalasi akaba ali mwani̱na Nebbayosi̱.
9 Esaú foi visitar a família de seu tio Ismael e, além das duas mulheres cananitas com as quais havia se casado, tomou para si uma das filhas de Ismael. O nome de sua nova mulher era Maalate, irmã de Nebaiote e filha de Ismael, filho de Abraão.
10 Niibuwo Yakobbo aalu̱ghi̱ye Bbeli̱seba, aaghenda mu kyalo kya Halaani̱.
10 Nesse meio-tempo, Jacó partiu de Berseba e rumou para Harã.
11 Obu aanaghendagha, haabwa bwile kwala, aasitama mu ki̱i̱kalo kimui, aakoma ebaale aalyegi̱ma na mutuwe ghuwe, aalangaala kandi aaghwesaghila.
11 Quando o sol se pôs, chegou a um bom local para acampar e ali passou a noite. Encontrou uma pedra para descansar a cabeça e se deitou para dormir.
12 Obu aali anaghwesaghiiye, aaloota basi̱mbi̱ye madaala hansi hambali aali alangaaye ghahi̱ki̱i̱ye kimui mu eghulu, baamalai̱ka baa Luhanga mbani̱i̱ni̱lʼo kandi mbanasu̱ndu̱ki̱lʼo.Madaala baamalai̱ka baa Luhanga mbani̱i̱ni̱lʼo kandi mbanasu̱ndu̱ki̱lʼo.|alt="Figure" src="CO00683b.tif" size="col" ref="28:12"
12 Enquanto dormia, sonhou com uma escada que ia da terra ao céu e viu os anjos de Deus, que subiam e desciam pela escada.
13 Du̱mbi̱ Mukama amwemilila elughulu ngʼala. Aaghila ati, “Ni̱i̱syoni Mukama Luhanga wa so waawe Ebbulahi̱mu̱ hamui na I̱saka. Nkukuha hamui na baasukulu baawe kyalo eki olangaaye mu eki.
13 No topo da escada estava o S enhor , que lhe disse: “Eu sou o S enhor , o Deus de seu avô, Abraão, e o Deus de seu pai, Isaque. A terra na qual você está deitado lhe pertence. Eu a darei a você e a seus descendentes.
14 Baasukulu baawe aba balikanila kimui nga tu̱u̱tu̱, balikanila kimui mu bi̱twi̱ke byona bya munsi kandi bantu boona balitunga mu̱gi̱sa ku̱lu̱gha muliibo.
14 Seus descendentes serão tão numerosos quanto o pó da terra! Eles se espalharão por todas as direções: leste e oeste, norte e sul. E todas as famílias da terra serão abençoadas por seu intermédio e de sua descendência.
15 Si̱ye ndiikala naawe, ndakulindagha hoona hambali olaghendagha kandi nku̱ku̱u̱ki̱ye munsi eni. Tandikuleka ku̱hi̱ki̱ya obu ndimala kukukolela byona ebi nakulaghi̱i̱sani̱i̱ye.”
15 Além disso, estarei com você e o protegerei aonde quer que vá. Um dia, trarei você de volta a esta terra. Não o deixarei enquanto não tiver terminado de lhe dar tudo que prometi”.
16 Obu Yakobbo aasu̱su̱mu̱ki̱ye, aaghila ati, “Majima kuwo Mukama ali mu ki̱i̱kalo kini, bhaatu si̱ye naabaagha ntakimani̱ye bbaa.”
16 Então Jacó acordou e disse: “Certamente o S enhor está neste lugar, e eu não havia percebido!”.
17 Du̱mbi̱ oobahila kimui, aaghila ati, “Ki̱i̱kalo kini nkyamaani̱, niikiyo Numba ya Luhanga kandi niikiyo elembo lya kughenda mu eghulu.”
17 Contudo, também teve medo e disse: “Como é temível este lugar! Não é outro, senão a casa de Deus; é a porta para os céus!”.
18 Nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, Yakobbo aakwata ebaale eli aabaagha eegi̱mi̱ye hansi ya mutuwe ghuwe, aalisimba nga mpaghi ya kuusukilaghʼo, du̱mbi̱ aaliseesʼo mafu̱ta.
18 Na manhã seguinte, Jacó se levantou bem cedo. Pegou a pedra na qual havia descansado a cabeça, colocou-a em pé, como coluna memorial, e derramou azeite de oliva sobre ela.
19 Ki̱i̱kalo eki Yakobbo aakighilamu ati niikiyo Bbeteeli̱ (kikumani̱i̱si̱ya numba ya Luhanga), bhaatu li̱i̱na lya kibugha eki lyaku̱du̱bha baakighilaghamu Lu̱u̱ji̱.
19 Chamou o lugar de Betel, embora anteriormente se chamasse Luz.
20 Niibuwo Yakobbo aalahiiye naaghila ati, “Luhanga naakaaye nanje hoona hambali ndakaghendagha kandi ampa byokuliya na ngoye,
20 Então Jacó fez o seguinte voto: “Se, de fato, Deus for comigo e me proteger nesta jornada, se ele me providenciar alimento e roupa,
21 ku̱hi̱ki̱ya obu ndikuuka kulungi mu maka ghaa tita, niibuwo Mukama akuba Luhanga wanje.
21 e se eu voltar são e salvo à casa de meu pai, então o S enhor certamente será o meu Deus.
22 Ti̱ ebaale lini eli naami̱li̱i̱ye nga mpaghi, lilifooka numba ya Luhanga. Kandi haa byona ebi olampaagha, ndakuhaaghʼo kimui kyʼeku̱mi̱.”
22 E esta coluna memorial que eu levantei será um lugar de adoração a Deus, e eu entregarei a Deus a décima parte de tudo que ele me der”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.