Gênesis 27
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Kilo kimui, I̱saka amali̱ye kukaakula na kuughala maaso, aabilikila Esau mutabani̱ wee wʼobukulu aamughila ati, “Mwana wanje.” Esau aamukuukamu ati, “Ndi hani tita.”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ese wee aamughila ati, “Si̱ye naamali̱ye kukaakula. Ti̱ tanimani̱ye kilo eki nku̱kwi̱lamu.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Nkubbala okwate buta bwawe na bimala, oghende onjitile kisolo kya mu kisaka.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Onteekele kusemeeye byokuliya ebi nku̱ndi̱ye, ti̱ obindeetele hani mbiliye, du̱mbi̱ nkukuha mu̱gi̱sa ntakaku̱u̱ye.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Kwesi̱ Lebbeeka aaghu̱u̱ye ebi bali̱i̱ wee I̱saka aaghambilagha mutabani̱ wee Esau. Obu Esau aaghendi̱ye mu kisaka kuhiighila ese wee,
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Lebbeeka aaghambila mutabani̱ wee Yakobbo ati, “Olole, naaghu̱u̱ye so waawe naaghila ati Esau
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 aghende amwitile kisolo kya mu kisaka, niikuwo amuteekele byokuliya bisemeeye, du̱mbi̱ akumusabila mu̱gi̱sa mu maaso ghaa Mukama eye atakaku̱u̱ye.”
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Du̱mbi̱ aamuha magheji, aamughila ati, “Mwana wanje nkubbala ontegheeleli̱ye kandi okole kyonini eki nkukughambila.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Oghende mu bu̱hi̱yo bwa mbu̱li̱, ooyeyo mbu̱li̱ ebili, osindeetele. Oleke si̱ye nteekele so waawe kiihulo kisemeeye ngoku akubbalagha.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Du̱mbi̱ omutwalile kiyo, Esau atakaasi̱ye, niikuwo uwe otwale mu̱gi̱sa oghu.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Yakobbo aakuukamu ni̱na wee ati, “Wamaaha Esau ali na byoha haa mubili ghuwe ghwona kandi si̱ye ndi na mubili ghu̱telelu̱ki̱ye.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Ti̱ buuye tita naananku̱mi̱yʼo, taakughila ati ndimamu̱dhomi̱ya, neeleeteleje mukiino ghwa busa mu ki̱i̱kalo kya mu̱gi̱sa?”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Ni̱na wee aamukuukamu ati, “Mwana wanje, oleke mukiino oghu ghube hali si̱ye. Kuuyʼo uwe okole eki naakughambiiye nti ondeetele mbu̱li̱.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Du̱mbi̱ Yakobbo aatuwa hanja, aaleetela ni̱na wee mbu̱li̱. Lebbeeka aasitwala, aasibaagha, aateekela I̱saka kiihulo kinuliiye kimui ngoku aabbalagha.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Du̱mbi̱ Lebbeeka aakoma lughoye lusemeeye lwa mwana wee wa bukulu Esau, olu Lebbeeka aabaagha abi̱i̱ki̱ye mu numba, aaluha mwana wee wʼobuto Yakobbo aalu̱waala.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Aaswi̱ki̱la mikono hamui na bi̱twi̱ke bya bikiya bya Yakobbo ebyali bi̱telelu̱ki̱ye na luhu lwa mbu̱li̱.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Du̱mbi̱ aaha Yakobbo kiihulo kinuliiye kimui, aatʼo migaati̱ aateeki̱ye.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Yakobbo aaghenda ewaa ese wee, aamubilikila ati, “Tita.”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yakobbo aamukuukamu ati, “Ni̱i̱syoni Esau, mu̱li̱ghaaso ghwawe. Naakoli̱ye ngoku wandaghiiye. Oomuke ositame, oliye, niikuwo ompe mu̱gi̱sa ghwawe.”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 I̱saka aabu̱u̱li̱ya mutabani̱ wee ati, “Mwana wanje, waatu̱ngi̱ye oti̱ya kisolo eki bwangu?”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Du̱mbi̱ I̱saka aaghila Yakobbo ati, “Weesu̱kane haai-haai nku̱ku̱mʼo, niikuwo nimanye majima olakaba oli Esau eenini.”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Yakobbo eesu̱kana haai-haai na ese wee, du̱mbi̱ I̱saka aamu̱ku̱mʼo. Aaghila ati, “Kusa mumelo ni ghwa Yakobbo, bhaatu mikono ni ya Esau.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 I̱saka aasaaghuwa kumaniilila Yakobbo nanga mikono yee ekaba eli na byoha nga bya Esau. Du̱mbi̱ eeteekani̱ja kuha Yakobbo mu̱gi̱sa.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 I̱saka aatodha aabu̱u̱li̱ya ati, “Bhaatu majima kuwo niiwe mwana wanje Esau?”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Du̱mbi̱ I̱saka aaghila ati, “Mwana wanje, ondeetele byokuliya wanteekeeye. Oleke mbiliye, niikuwo nkuhe mu̱gi̱sa.”
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Du̱mbi̱ I̱saka aaghila Yakobbo ati, “Mwana wanje, oneesu̱kane haai-haai nkughuwe mu ki̱ku̱bha.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Yakobbo aamwesu̱kana haai-haai, du̱mbi̱ aamughuwa mu ki̱ku̱bha. Obu I̱saka aaghu̱u̱ye kisu kya mu lughoye lwa Esau olu Yakobbo aali alu̱wete, aaha Yakobbo mu̱gi̱sa naaghila ati,
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Luhanga akuhe mu̱gi̱sa ku̱lu̱gha mu eghulu
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Mahanga ghakani̱ye ghaku̱heeleli̱yaghe,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 I̱saka akaba amakamala ati kumuha mu̱gi̱sa, na Yakobbo amakamu̱lu̱ghʼo ati, du̱mbi̱ Esau naye aaki̱dha ku̱lu̱gha mu kuhiigha.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Naye dhee aateeka byokuliya bi̱nu̱li̱ye, aabileetela ese wee. Aamughila ati, “Tita, oomuke oliye, naakuteekeeye byokuliya na ngoku wandaghiiye, niikuwo ompe mu̱gi̱sa ghwawe.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Ese wee I̱saka aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Uwe nuuwe ani̱?” Esau aamukuukamu ati, “Ni̱i̱syoni mutabani̱ waawe kandi mu̱li̱ghaaso ghwawe, Esau.”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Du̱mbi̱ I̱saka aasweka kandi aatandika kutukumila, du̱mbi̱ aabu̱u̱li̱ya ati, “Buuye ni ani̱ oghu aku̱lu̱gha kunjihuulila kiihulo kya nyama sya mu kisaka endindi otakaasi̱ye? Naamali̱ye kuliya kandi naamali̱ye kumuha mu̱gi̱sa, tandi nangoku ndasobola kumuuyʼo ghuwo.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Obu Esau aaghu̱u̱ye ebi ese wee aabu̱ghi̱ye, aatandika kulilila kimui, naneesengeleli̱ya ese wee ati, “Tita, nanje dhee gutu, ompe mu̱gi̱sa.”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Bhaatu I̱saka aamukuukamu ati, “Wanjoko waawe aasi̱ye andimaaga kandi aatwala mu̱gi̱sa ghwawe.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Esau aaghila ati, “Buuye taki̱hi̱ki̱ye kumughilamu Yakobbo? Oghu ghwaba mulundi ghwakabili nanjibha. Akatwala mu̱gi̱sa ghwanje ghwa kuba mu̱li̱ghaaso. Ti̱ olole aatodhi̱ye kutwala mu̱gi̱sa ghwanje. Buuye nanje tawambiikiiyeyo hakili mu̱gi̱sa ghumui bughila?”
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Bhaatu I̱saka aamughila ati, “Naamali̱ye kufoola Yakobbo kuba mukama waawe kandi naamali̱ye ku̱bu̱gha nti baghenji̱ be boona bakuba basyana be kandi naamuha mu̱gi̱sa ghwa kweli̱yagha bilimuwa bikaniiye kimui na binji ebilalu̱ghaghamu vi̱i̱ni̱. Mwana wanje, taaliyo eki nkugubha kukukolela bbaa.”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Esau aaghila ese wee ati, “Tita, majima kuwo waabaagha na mu̱gi̱sa ghumui ghwonkaha? Gutu tita, nanje ompe mu̱gi̱sa.” Du̱mbi̱ Esau aalilila kimui.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Ese wee I̱saka aamukuukamu ati,
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Kihiyo kyawe niikiyo kilakulindagha
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ku̱lu̱gha bwile obu, Esau oohela kimui Yakobbo haabwa mu̱gi̱sa oghu ese wee aamuhaaye. Du̱mbi̱ Esau aakwatuwa ki̱i̱ni̱gha, aatandika kuteekeleja ati, “Bwile bwa tita ku̱ku̱wa buli haai ku̱hi̱ka, du̱mbi̱ nanje ndiita mu̱ghenji̱ wanje Yakobbo.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Obu baaghambiiye Lebbeeka ebi mutabani̱ wee wabukulu Esau akwete kweli̱li̱kana, du̱mbi̱ aatu̱mi̱i̱si̱ya mutabani̱ wee Yakobbo, aamughila ati, “Mu̱ghenji̱ waawe Esau niibuwo aabbala kukwita.”
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Ti̱ mwana wanje okole ngoku ndakakughambila: Oomu̱ki̱ye bwangu, oolukile ewaa mwani̱naasi̱ye Labbaani̱ mu kyalo kya Halaani̱.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ookaleyo ku̱hi̱ki̱ya wanjoko waawe ki̱i̱ni̱gha kimuhooyʼo.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Ki̱i̱ni̱gha kikaakumuhuwʼo, naamala kuubululuwa eki waamu̱koli̱ye, ndikumani̱i̱si̱ya niikuwo okuuke, nanga tambbali̱ye kubafeeluwa enu̱we bombi haa mulundi ghumui.
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Du̱mbi̱ Lebbeeka aaghila I̱saka ati, “Ni̱i̱ghu̱u̱ye neetamu̱u̱we kuukala na bahala baa Bahi̱ti̱ bani. Kandi mutabani̱ wanje Yakobbo kukaswela mu ntu̱la ya Bahi̱ti̱, hakili nku̱we.”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.