Gênesis 22

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Haanu̱ma yʼebi, Luhanga aalengeesi̱ya Ebbulahi̱mu̱ niikuwo alole ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe. Aamubilikila ati, “Ebbulahi̱mu̱!” Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Ndi hani.”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Du̱mbi̱ Luhanga aamughila ati, “Otwale mwana waawe I̱saka oghu oli naye enkaha kandi oghu oku̱ndi̱ye kwonini otiyo, mughende naye mu kyalo kya Moli̱ya. Omuhonge nga kihonguwa kyona kyokeei̱ye haa mwena oghu nkukughambila.”
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Nkyambisi ya kilo ekyongeyʼo, Ebbulahi̱mu̱ aamuka hamui na baheeleli̱ya be babili, ndogooi̱ yee, hamui na mwana wee I̱saka. Aaseena nkui sikani̱ye sya kwokeesi̱ya kihonguwa kiye, du̱mbi̱ aamu̱ki̱ya kughenda mu ki̱i̱kalo eki Luhanga aamughambiiye.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Haa kilo kyakasatu mbanaghenda, Ebbulahi̱mu̱ aakebuka elughulu, aabona ki̱i̱kalo eki baaghendaghamu eki kinaseli̱yeyo.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aaghila baheeleli̱ya be ati, “Mu̱ti̱ghale hani na ndogooi̱ eghi niikuwo si̱ye na mutabani̱ wanje tughende tu̱hi̱ke mu ki̱i̱kalo eki. Tughende tulami̱ye Luhanga, du̱mbi̱ tutodhe tukuuke.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Ebbulahi̱mu̱ aaheeki̱ya mutabani̱ wee I̱saka nkui, eye eenini aaheeka muhiyo na mulilo ghwa kwokeesi̱ya kihonguwa, du̱mbi̱ baadonga bombi.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Banadongi̱ye hamui, I̱saka aabu̱u̱li̱ya ese wee ati, “Tita!” Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Wangi̱, mwana wanje?” I̱saka aatodha aaghila ati, “Tu̱heeki̱ye nkui na mulilo, bhaatu kyana kya ntaama eki tu̱kwoki̱ya mahonga, kili haa?”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Mwana wanje, Luhanga eenini akutuha kyana kya ntaama kya kuhonga.” Du̱mbi̱ beeyongela kughenda.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Obu baaki̱dhi̱ye hambali Luhanga aabaagha amughambiiye, Ebbulahi̱mu̱ aakwelʼo kyakuhongelʼo bihonguwa, aapangʼo nkui, du̱mbi̱ aaboha mutabani̱ wee I̱saka, aamulangaali̱ya haagu̱u̱li̱ ya nkui esi.Ebbulahi̱mu̱ naateekani̱ja kuhonga I̱saka.|alt="Figure Ebbulahi̱mu̱ naateekani̱ja kuhonga I̱saka." src="Co00664b.tif" size="col" ref="22:9"
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aakoma muhiyo ghuwe ati asale mutabani̱ wee oghu.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Naanabbala kumusala haa mumelo, malai̱ka wa Mukama ku̱lu̱gha mu eghulu aamubilikila naaghila ati, “Ebbulahi̱mu̱! Ebbulahi̱mu̱!” Ebbulahi̱mu̱ aakuukamu ati, “Ndi hani.”
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Malai̱ka aamughila ati, “Otaata mwana waawe kandi otamukolʼo kabhi koona, nanga naamali̱ye kubona ngoku ohu̱ti̱i̱ye Luhanga. Tawaakukutiiye kumpa mwana waawe oghu oli naye enkaha bhembei̱.”
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Ebbulahi̱mu̱ aamu̱ki̱ya maaso ghe, du̱mbi̱ aabona ntu̱u̱li̱ ya ntaama, mahembe ghaayo ghakwatu̱u̱we mu bi̱si̱ngo. Du̱mbi̱ aaghenda aghisambuula, aaghihongela Mukama nga kihonguwa kyona kyokeei̱ye mu ki̱i̱kalo kya mwana wee.Ntu̱u̱li̱ ya ntaama, mahembe ghaayo ghakwatu̱u̱we mu bi̱si̱ngo.|alt="Figure" src="bk00008c.tif" size="col" ref="22:13"
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aaluka ki̱i̱kalo eki li̱i̱na ati niikiyo “Mukama niiye akuhaagha.” Ku̱lu̱gha na bwile obu, baaghila bati, “Mukama alahaagha bantu be haa mwena ghuni.”
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Malai̱ka wa Mukama aatodha aabilikiilila Ebbulahi̱mu̱ mulundi ghwa kabili.
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 Aamughila ati, “Mukama aaghi̱li̱ye ati, ‘Wantaayemu ki̱ti̱i̱ni̱sa kandi tawaakukutiiye mwana waawe kandi oghu oli naye enkaha.
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 Majima kuwo, nkukuha mu̱gi̱sa, lu̱byalo lwawe na baasukulu baawe bakukanila kimui nga nsooli̱ya sya mu mwanya na musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja. Baasukulu baawe balitwala etungo lya ngi̱ghu̱ syabo.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Kandi mu baasukulu baawe niimuwo nkuheela mahanga ghaa munsi yoona mu̱gi̱sa, nanga waadhooteeye elaka lyanje.’ ”
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aakuuka mu basyana be, baamu̱ki̱li̱ya hamui, baaghenda Bbeli̱seba hambali Ebbulahi̱mu̱ aakalagha.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Haanu̱ma yʼebi, Ebbulahi̱mu̱ aaghu̱wa ati naali siye Milika, muka waani̱na wee Naholi̱, akamu̱byalila baana baabusaasa.
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 Mwana wa mu̱li̱ghaaso niiye akaba ali U̱ji̱, waakabili Bbu̱ji̱, na Kamweli̱ (ese wa Alaamu),
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 Keseedi̱, Hajo, Pilidaasi, Jidilaafi̱, hamui na Bbesweli̱.
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Bbesweli̱ niiye akaba ali ese wa Lebbeeka. Milika niiye akabyalila Naholi̱ waani̱na Ebbulahi̱mu̱ baana munaanaa aba.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Naholi̱ akaba ali na mukali̱ onji li̱i̱na liye Leuma, naye akaba ali na baana. Mali̱i̱na ghaabo: Teebba, Gahama, Tahasi, hamui na Maaka.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.