Gênesis 22

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Haanu̱ma yʼebi, Luhanga aalengeesi̱ya Ebbulahi̱mu̱ niikuwo alole ku̱hi̱ki̱li̱ja kuwe. Aamubilikila ati, “Ebbulahi̱mu̱!” Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Ndi hani.”
1 E aconteceu, depois destas coisas, que tentou Deus a Abraão e disse-lhe: Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
2 Du̱mbi̱ Luhanga aamughila ati, “Otwale mwana waawe I̱saka oghu oli naye enkaha kandi oghu oku̱ndi̱ye kwonini otiyo, mughende naye mu kyalo kya Moli̱ya. Omuhonge nga kihonguwa kyona kyokeei̱ye haa mwena oghu nkukughambila.”
2 E disse: Toma agora o teu filho, o teu único filho, Isaque, a quem amas, e vai-te à terra de Moriá; e oferece-o ali em holocausto sobre uma das montanhas, que eu te direi.
3 Nkyambisi ya kilo ekyongeyʼo, Ebbulahi̱mu̱ aamuka hamui na baheeleli̱ya be babili, ndogooi̱ yee, hamui na mwana wee I̱saka. Aaseena nkui sikani̱ye sya kwokeesi̱ya kihonguwa kiye, du̱mbi̱ aamu̱ki̱ya kughenda mu ki̱i̱kalo eki Luhanga aamughambiiye.
3 Então, se levantou Abraão pela manhã, de madrugada, e albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e fendeu lenha para o holocausto, e levantou-se, e foi ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Haa kilo kyakasatu mbanaghenda, Ebbulahi̱mu̱ aakebuka elughulu, aabona ki̱i̱kalo eki baaghendaghamu eki kinaseli̱yeyo.
4 Ao terceiro dia, levantou Abraão os seus olhos e viu o lugar de longe.
5 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aaghila baheeleli̱ya be ati, “Mu̱ti̱ghale hani na ndogooi̱ eghi niikuwo si̱ye na mutabani̱ wanje tughende tu̱hi̱ke mu ki̱i̱kalo eki. Tughende tulami̱ye Luhanga, du̱mbi̱ tutodhe tukuuke.”
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o moço iremos até ali; e, havendo adorado, tornaremos a vós.
6 Ebbulahi̱mu̱ aaheeki̱ya mutabani̱ wee I̱saka nkui, eye eenini aaheeka muhiyo na mulilo ghwa kwokeesi̱ya kihonguwa, du̱mbi̱ baadonga bombi.
6 E tomou Abraão a lenha do holocausto e pô-la sobre Isaque, seu filho; e ele tomou o fogo e o cutelo na sua mão. E foram ambos juntos.
7 Banadongi̱ye hamui, I̱saka aabu̱u̱li̱ya ese wee ati, “Tita!” Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Wangi̱, mwana wanje?” I̱saka aatodha aaghila ati, “Tu̱heeki̱ye nkui na mulilo, bhaatu kyana kya ntaama eki tu̱kwoki̱ya mahonga, kili haa?”
7 Então, falou Isaque a Abraão, seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui, meu filho! E ele disse: Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Mwana wanje, Luhanga eenini akutuha kyana kya ntaama kya kuhonga.” Du̱mbi̱ beeyongela kughenda.
8 E disse Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. Assim, caminharam ambos juntos.
9 Obu baaki̱dhi̱ye hambali Luhanga aabaagha amughambiiye, Ebbulahi̱mu̱ aakwelʼo kyakuhongelʼo bihonguwa, aapangʼo nkui, du̱mbi̱ aaboha mutabani̱ wee I̱saka, aamulangaali̱ya haagu̱u̱li̱ ya nkui esi.Ebbulahi̱mu̱ naateekani̱ja kuhonga I̱saka.|alt="Figure Ebbulahi̱mu̱ naateekani̱ja kuhonga I̱saka." src="Co00664b.tif" size="col" ref="22:9"
9 E vieram ao lugar que Deus lhes dissera, e edificou Abraão ali um altar, e pôs em ordem a lenha, e amarrou a Isaque, seu filho, e deitou-o sobre o altar em cima da lenha.
10 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aakoma muhiyo ghuwe ati asale mutabani̱ wee oghu.
10 E estendeu Abraão a sua mão e tomou o cutelo para imolar o seu filho.
11 Naanabbala kumusala haa mumelo, malai̱ka wa Mukama ku̱lu̱gha mu eghulu aamubilikila naaghila ati, “Ebbulahi̱mu̱! Ebbulahi̱mu̱!” Ebbulahi̱mu̱ aakuukamu ati, “Ndi hani.”
11 Mas o Anjo do Senhor lhe bradou desde os céus e disse: Abraão, Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
12 Malai̱ka aamughila ati, “Otaata mwana waawe kandi otamukolʼo kabhi koona, nanga naamali̱ye kubona ngoku ohu̱ti̱i̱ye Luhanga. Tawaakukutiiye kumpa mwana waawe oghu oli naye enkaha bhembei̱.”
12 Então, disse: Não estendas a tua mão sobre o moço e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus e não me negaste o teu filho, o teu único.
13 Ebbulahi̱mu̱ aamu̱ki̱ya maaso ghe, du̱mbi̱ aabona ntu̱u̱li̱ ya ntaama, mahembe ghaayo ghakwatu̱u̱we mu bi̱si̱ngo. Du̱mbi̱ aaghenda aghisambuula, aaghihongela Mukama nga kihonguwa kyona kyokeei̱ye mu ki̱i̱kalo kya mwana wee.Ntu̱u̱li̱ ya ntaama, mahembe ghaayo ghakwatu̱u̱we mu bi̱si̱ngo.|alt="Figure" src="bk00008c.tif" size="col" ref="22:13"
13 Então, levantou Abraão os seus olhos e olhou, e eis um carneiro detrás dele, travado pelas suas pontas num mato; e foi Abraão, e tomou o carneiro, e ofereceu-o em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aaluka ki̱i̱kalo eki li̱i̱na ati niikiyo “Mukama niiye akuhaagha.” Ku̱lu̱gha na bwile obu, baaghila bati, “Mukama alahaagha bantu be haa mwena ghuni.”
14 E chamou Abraão o nome daquele lugar o Senhor proverá; donde se diz até ao dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 Malai̱ka wa Mukama aatodha aabilikiilila Ebbulahi̱mu̱ mulundi ghwa kabili.
15 Então, o Anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde os céus
16 Aamughila ati, “Mukama aaghi̱li̱ye ati, ‘Wantaayemu ki̱ti̱i̱ni̱sa kandi tawaakukutiiye mwana waawe kandi oghu oli naye enkaha.
16 e disse: Por mim mesmo, jurei, diz o Senhor , porquanto fizeste esta ação e não me negaste o teu filho, o teu único,
17 Majima kuwo, nkukuha mu̱gi̱sa, lu̱byalo lwawe na baasukulu baawe bakukanila kimui nga nsooli̱ya sya mu mwanya na musene ghwa ki̱si̱yo kya nanja. Baasukulu baawe balitwala etungo lya ngi̱ghu̱ syabo.
17 que deveras te abençoarei e grandissimamente multiplicarei a tua semente como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar; e a tua semente possuirá a porta dos seus inimigos.
18 Kandi mu baasukulu baawe niimuwo nkuheela mahanga ghaa munsi yoona mu̱gi̱sa, nanga waadhooteeye elaka lyanje.’ ”
18 E em tua semente serão benditas todas as nações da terra, porquanto obedeceste à minha voz.
19 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aakuuka mu basyana be, baamu̱ki̱li̱ya hamui, baaghenda Bbeli̱seba hambali Ebbulahi̱mu̱ aakalagha.
19 Então, Abraão tornou aos seus moços, e levantaram-se e foram juntos para Berseba; e Abraão habitou em Berseba.
20 Haanu̱ma yʼebi, Ebbulahi̱mu̱ aaghu̱wa ati naali siye Milika, muka waani̱na wee Naholi̱, akamu̱byalila baana baabusaasa.
20 E sucedeu, depois destas coisas, que anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca deu filhos a Naor, teu irmão:
21 Mwana wa mu̱li̱ghaaso niiye akaba ali U̱ji̱, waakabili Bbu̱ji̱, na Kamweli̱ (ese wa Alaamu),
21 Uz, o seu primogênito, e Buz, seu irmão, e Quemuel, pai de Arã,
22 Keseedi̱, Hajo, Pilidaasi, Jidilaafi̱, hamui na Bbesweli̱.
22 e Quésede, e Hazo, e Pildas, e Jidlafe, e Betuel.
23 Bbesweli̱ niiye akaba ali ese wa Lebbeeka. Milika niiye akabyalila Naholi̱ waani̱na Ebbulahi̱mu̱ baana munaanaa aba.
23 E Betuel gerou Rebeca. Estes oito deu Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 Naholi̱ akaba ali na mukali̱ onji li̱i̱na liye Leuma, naye akaba ali na baana. Mali̱i̱na ghaabo: Teebba, Gahama, Tahasi, hamui na Maaka.
24 E a sua concubina, cujo nome era Reumá, lhe deu também Teba, e Gaã, e Taás, e Maaca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.