Gênesis 21
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Mukama aaghilila Saala ngughuma, aahi̱ki̱i̱li̱li̱ya ebi aamughambiiye ngoku aali asangu̱u̱we amulaghi̱i̱sani̱i̱ye.
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 Saala aaku̱li̱ya etundu, aabyalila Ebbulahi̱mu̱ mu bukaakulu buwe mwana wabusaasa. Kini kikabʼo haa bwile bwonini obu Luhanga aasangu̱u̱we abalaghi̱i̱sani̱i̱ye.
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aaluka mwana wabo oghu li̱i̱na ati niiye I̱saka.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Obu mwana oghu aahi̱ki̱i̱ye bilo munaanaa, Ebbulahi̱mu̱ aamusala kusighikila ngoku Luhanga aalaghiiye.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Bwile obu, Ebbulahi̱mu̱ akaba ali na myaka 100.
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 Du̱mbi̱ Saala aaghila ati, “Luhanga aaleki̱ye naadheedhuwa. Kandi oghu alakaaghu̱wagha ngoku naabyaye, naye aladheedhuwagha hamui nanje, haabwa mukaakulu nganje ku̱byala.”
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 Aatodha aaghila ati, “Ni ani̱ angu̱gu̱bhi̱ye kughambila Ebbulahi̱mu̱ ati nanje Saala nangugubha kwonki̱ya mwana? Olole, naamu̱byaliiye mwana wabusaasa mu bukaakulu buwe.”
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 I̱saka oghu aakulila kimui, du̱mbi̱ baamuuya haa mabeele. Haa kilo eki baamuuhiyʼo eki, Ebbulahi̱mu̱ aamukolela ki̱ghenu̱ kyamaani̱.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 Kilo kimui, Saala aabona Sumai̱li̱, mutabani̱ wa Hagali̱ mu̱syana wabo Munami̱si̱li̱ oghu abyaliiye Ebbulahi̱mu̱, nendi̱ya I̱saka.
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 Niibuwo Saala aaghi̱li̱ye Ebbulahi̱mu̱ ati, “Obhinge mukali̱ mu̱syana waawe oghu hamui na mutabani̱ wee. Mutabani̱ wee oghu taaligwetuwa hamui na mutabani̱ wanje haa bintu byawe bbaa.”
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Kintu eki kyatu̱ntu̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ munu, nanga Sumai̱li̱ naye akaba ali mwana wee.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 Bhaatu Luhanga aaghila Ebbulahi̱mu̱ ati, “Oleke kutuntula haabwa Sumai̱li̱ na mu̱syana waawe. Kandi okole ngoku Saala aakughambiiye, nanga baana baa I̱saka bonkaha niibo nkubala kuba baasukulu baawe.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 Na mutabani̱ wa mu̱syana waawe oghu, naye nkumuha baana bakani̱ye niikuwo naye afooke ehanga liinamu̱li̱to, nanga naye ni mwana waawe.”
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 Nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, Ebbulahi̱mu̱ aatwala byokuliya hamui na ki̱cu̱pa kilimu maasi, aabiha Hagali̱, aamu̱heeki̱ya biyo, du̱mbi̱ aamubhinga hamui na mwana wee. Hagali̱ aaghenda kitiyo-kitiyo mu elungu lya Bbeli̱seba.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Haanu̱ma ya bwile, maasi ghaahuwa mu ki̱cu̱pa omu. Obu maasi agha ghaahooye, aaghenda aabi̱sa mwana oghu mu kahu̱mbu̱.
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 Du̱mbi̱ aaghenda aasitama haakpengbu̱, haa mutima ghuwe naanaghila ati, “Tambbali̱ye kubona ngoku mwana wanje aku̱ku̱wa bbaa.” Anasitami̱ye haala, du̱mbi̱ aatandika kulila.Hagali̱ aasitama, aatandika kulila.|alt="Figure" src="lb00293c.tif" size="col" ref="21:16"
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 Luhanga aaghu̱wa mwana naalila, du̱mbi̱ malai̱ka aabilikiilila Hagali̱ ku̱lu̱gha mu eghulu, aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki, Hagali̱? Oleke kwobaha! Luhanga aaghu̱u̱ye kulila kwa mwana waawe hambali waamulangaai̱ye.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Ohimbe mwana waawe, omulele, nanga ndimufoola ehanga lyamaani̱.”
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Du̱mbi̱ Luhanga aamwoleka kyahu̱dhu̱ kya maasi. Aaghenda aataha maasi, aaghaasu̱li̱ya mu ki̱cu̱pa eki aahekelaghamu, du̱mbi̱ aatandika ku̱nwesi̱yʼo mwana oghu.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 Luhanga aalinda mwana oghu, aakula. Aakulila mu elungu, du̱mbi̱ aafooka wamaani̱ mu kuhiigha.
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 Anali mu elungu lya Palaani̱, ni̱na wee aamuswelela mukali̱ ku̱lu̱gha mu ntu̱la ya Banami̱si̱li̱.
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 Bwile obu, Abbi̱meleeki̱ hamui na Fi̱kooli̱ mukulu wa baasilikale be, baaghambila Ebbulahi̱mu̱ bati, “Luhanga akuukalagha naawe mu bu̱li̱ kintu kyona eki okukolagha.
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Dhelu nkubbala olahile mu maaso ghaa Luhanga ngoku otalikola kintu kyona kya bisubha mu maaso ghanje, si̱ye neenini, batabani̱ banje kedha baasukulu banje. Kandi ongilile ngughuma hamui na bantu aba ookaayemu nga munamahanga, ngʼesi naakughiliiye.”
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Majima nkulahila mu li̱i̱na lya Luhanga nti niikuwo kiliba kitiyo.”
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aatandika kutongana na Abbi̱meleeki̱ haabwa kyahu̱dhu̱ eki baheeleli̱ya baa Abbi̱meleeki̱ baahi̱yʼo Ebbulahi̱mu̱.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Abbi̱meleeki̱ aamukuukamu ati, “Si̱ye tanimani̱ye oghu aakoli̱ye kintu ngʼeki. Nanga taawangambiiye bwangu, kintu eki nanje naakimanya obwalo.”
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Niibuwo Ebbulahi̱mu̱ aaleeti̱ye ntaama hamui na nte aasiha Abbi̱meleeki̱, du̱mbi̱ basaasa babili aba baakola ndaghaano.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 Ebbulahi̱mu̱ aata haakpengbu̱ byana bya ntaama musanju̱ byabukali̱,
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 du̱mbi̱ Abbi̱meleeki̱ aabu̱u̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ ati, “Mughaso ghwa byana bya ntaama ebi waataaye haakpengbu̱ ebi mbiki?”
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Nkukusaba osi̱i̱me byana bya ntaama musanju̱ ebi naakuhaaye ku̱lu̱gha mu mikono yanje kuba buukai̱so ngoku aani̱i̱si̱ye nkalima kyahu̱dhu̱ kini.”
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki baakiluka li̱i̱na lya Bbeli̱seba (elyamani̱i̱si̱yagha “kyahu̱dhu̱ kya kilahilo”).
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Haanu̱ma ya kukola ndaghaano eghi e Bbeli̱seba, Abbi̱meleeki̱ na Fi̱kooli̱ baakuukayo mu kyalo kya Bafi̱li̱si̱ti̱.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aahela kiti kya bukalali̱ya e Bbeli̱seba, aalami̱li̱yʼo Mukama, Luhanga oghu ataakuhuwaghʼo.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Ebbulahi̱mu̱ aakala mu kyalo kya Bafi̱li̱si̱ti̱ kumala bwile bukani̱ye.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.