Gênesis 21

Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mukama aaghilila Saala ngughuma, aahi̱ki̱i̱li̱li̱ya ebi aamughambiiye ngoku aali asangu̱u̱we amulaghi̱i̱sani̱i̱ye.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Saala aaku̱li̱ya etundu, aabyalila Ebbulahi̱mu̱ mu bukaakulu buwe mwana wabusaasa. Kini kikabʼo haa bwile bwonini obu Luhanga aasangu̱u̱we abalaghi̱i̱sani̱i̱ye.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aaluka mwana wabo oghu li̱i̱na ati niiye I̱saka.
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Obu mwana oghu aahi̱ki̱i̱ye bilo munaanaa, Ebbulahi̱mu̱ aamusala kusighikila ngoku Luhanga aalaghiiye.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 Bwile obu, Ebbulahi̱mu̱ akaba ali na myaka 100.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Du̱mbi̱ Saala aaghila ati, “Luhanga aaleki̱ye naadheedhuwa. Kandi oghu alakaaghu̱wagha ngoku naabyaye, naye aladheedhuwagha hamui nanje, haabwa mukaakulu nganje ku̱byala.”
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Aatodha aaghila ati, “Ni ani̱ angu̱gu̱bhi̱ye kughambila Ebbulahi̱mu̱ ati nanje Saala nangugubha kwonki̱ya mwana? Olole, naamu̱byaliiye mwana wabusaasa mu bukaakulu buwe.”
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 I̱saka oghu aakulila kimui, du̱mbi̱ baamuuya haa mabeele. Haa kilo eki baamuuhiyʼo eki, Ebbulahi̱mu̱ aamukolela ki̱ghenu̱ kyamaani̱.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Kilo kimui, Saala aabona Sumai̱li̱, mutabani̱ wa Hagali̱ mu̱syana wabo Munami̱si̱li̱ oghu abyaliiye Ebbulahi̱mu̱, nendi̱ya I̱saka.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Niibuwo Saala aaghi̱li̱ye Ebbulahi̱mu̱ ati, “Obhinge mukali̱ mu̱syana waawe oghu hamui na mutabani̱ wee. Mutabani̱ wee oghu taaligwetuwa hamui na mutabani̱ wanje haa bintu byawe bbaa.”
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Kintu eki kyatu̱ntu̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ munu, nanga Sumai̱li̱ naye akaba ali mwana wee.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Bhaatu Luhanga aaghila Ebbulahi̱mu̱ ati, “Oleke kutuntula haabwa Sumai̱li̱ na mu̱syana waawe. Kandi okole ngoku Saala aakughambiiye, nanga baana baa I̱saka bonkaha niibo nkubala kuba baasukulu baawe.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Na mutabani̱ wa mu̱syana waawe oghu, naye nkumuha baana bakani̱ye niikuwo naye afooke ehanga liinamu̱li̱to, nanga naye ni mwana waawe.”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, Ebbulahi̱mu̱ aatwala byokuliya hamui na ki̱cu̱pa kilimu maasi, aabiha Hagali̱, aamu̱heeki̱ya biyo, du̱mbi̱ aamubhinga hamui na mwana wee. Hagali̱ aaghenda kitiyo-kitiyo mu elungu lya Bbeli̱seba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Haanu̱ma ya bwile, maasi ghaahuwa mu ki̱cu̱pa omu. Obu maasi agha ghaahooye, aaghenda aabi̱sa mwana oghu mu kahu̱mbu̱.
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 Du̱mbi̱ aaghenda aasitama haakpengbu̱, haa mutima ghuwe naanaghila ati, “Tambbali̱ye kubona ngoku mwana wanje aku̱ku̱wa bbaa.” Anasitami̱ye haala, du̱mbi̱ aatandika kulila.Hagali̱ aasitama, aatandika kulila.|alt="Figure" src="lb00293c.tif" size="col" ref="21:16"
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Luhanga aaghu̱wa mwana naalila, du̱mbi̱ malai̱ka aabilikiilila Hagali̱ ku̱lu̱gha mu eghulu, aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki, Hagali̱? Oleke kwobaha! Luhanga aaghu̱u̱ye kulila kwa mwana waawe hambali waamulangaai̱ye.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Ohimbe mwana waawe, omulele, nanga ndimufoola ehanga lyamaani̱.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Du̱mbi̱ Luhanga aamwoleka kyahu̱dhu̱ kya maasi. Aaghenda aataha maasi, aaghaasu̱li̱ya mu ki̱cu̱pa eki aahekelaghamu, du̱mbi̱ aatandika ku̱nwesi̱yʼo mwana oghu.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Luhanga aalinda mwana oghu, aakula. Aakulila mu elungu, du̱mbi̱ aafooka wamaani̱ mu kuhiigha.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Anali mu elungu lya Palaani̱, ni̱na wee aamuswelela mukali̱ ku̱lu̱gha mu ntu̱la ya Banami̱si̱li̱.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Bwile obu, Abbi̱meleeki̱ hamui na Fi̱kooli̱ mukulu wa baasilikale be, baaghambila Ebbulahi̱mu̱ bati, “Luhanga akuukalagha naawe mu bu̱li̱ kintu kyona eki okukolagha.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Dhelu nkubbala olahile mu maaso ghaa Luhanga ngoku otalikola kintu kyona kya bisubha mu maaso ghanje, si̱ye neenini, batabani̱ banje kedha baasukulu banje. Kandi ongilile ngughuma hamui na bantu aba ookaayemu nga munamahanga, ngʼesi naakughiliiye.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Majima nkulahila mu li̱i̱na lya Luhanga nti niikuwo kiliba kitiyo.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aatandika kutongana na Abbi̱meleeki̱ haabwa kyahu̱dhu̱ eki baheeleli̱ya baa Abbi̱meleeki̱ baahi̱yʼo Ebbulahi̱mu̱.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Abbi̱meleeki̱ aamukuukamu ati, “Si̱ye tanimani̱ye oghu aakoli̱ye kintu ngʼeki. Nanga taawangambiiye bwangu, kintu eki nanje naakimanya obwalo.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Niibuwo Ebbulahi̱mu̱ aaleeti̱ye ntaama hamui na nte aasiha Abbi̱meleeki̱, du̱mbi̱ basaasa babili aba baakola ndaghaano.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Ebbulahi̱mu̱ aata haakpengbu̱ byana bya ntaama musanju̱ byabukali̱,
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 du̱mbi̱ Abbi̱meleeki̱ aabu̱u̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ ati, “Mughaso ghwa byana bya ntaama ebi waataaye haakpengbu̱ ebi mbiki?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Nkukusaba osi̱i̱me byana bya ntaama musanju̱ ebi naakuhaaye ku̱lu̱gha mu mikono yanje kuba buukai̱so ngoku aani̱i̱si̱ye nkalima kyahu̱dhu̱ kini.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki baakiluka li̱i̱na lya Bbeli̱seba (elyamani̱i̱si̱yagha “kyahu̱dhu̱ kya kilahilo”).
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Haanu̱ma ya kukola ndaghaano eghi e Bbeli̱seba, Abbi̱meleeki̱ na Fi̱kooli̱ baakuukayo mu kyalo kya Bafi̱li̱si̱ti̱.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aahela kiti kya bukalali̱ya e Bbeli̱seba, aalami̱li̱yʼo Mukama, Luhanga oghu ataakuhuwaghʼo.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Ebbulahi̱mu̱ aakala mu kyalo kya Bafi̱li̱si̱ti̱ kumala bwile bukani̱ye.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.