Gênesis 21
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARA
1 Mukama aaghilila Saala ngughuma, aahi̱ki̱i̱li̱li̱ya ebi aamughambiiye ngoku aali asangu̱u̱we amulaghi̱i̱sani̱i̱ye.
1 Visitou o Senhor a Sara, como lhe dissera, e o Senhor cumpriu o que lhe havia prometido.
2 Saala aaku̱li̱ya etundu, aabyalila Ebbulahi̱mu̱ mu bukaakulu buwe mwana wabusaasa. Kini kikabʼo haa bwile bwonini obu Luhanga aasangu̱u̱we abalaghi̱i̱sani̱i̱ye.
2 Sara concebeu e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe falara.
3 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aaluka mwana wabo oghu li̱i̱na ati niiye I̱saka.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, pôs Abraão o nome de Isaque.
4 Obu mwana oghu aahi̱ki̱i̱ye bilo munaanaa, Ebbulahi̱mu̱ aamusala kusighikila ngoku Luhanga aalaghiiye.
4 Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando este era de oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 Bwile obu, Ebbulahi̱mu̱ akaba ali na myaka 100.
5 Tinha Abraão cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Du̱mbi̱ Saala aaghila ati, “Luhanga aaleki̱ye naadheedhuwa. Kandi oghu alakaaghu̱wagha ngoku naabyaye, naye aladheedhuwagha hamui nanje, haabwa mukaakulu nganje ku̱byala.”
6 E disse Sara: Deus me deu motivo de riso; e todo aquele que ouvir isso vai rir-se juntamente comigo.
7 Aatodha aaghila ati, “Ni ani̱ angu̱gu̱bhi̱ye kughambila Ebbulahi̱mu̱ ati nanje Saala nangugubha kwonki̱ya mwana? Olole, naamu̱byaliiye mwana wabusaasa mu bukaakulu buwe.”
7 E acrescentou: Quem teria dito a Abraão que Sara amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 I̱saka oghu aakulila kimui, du̱mbi̱ baamuuya haa mabeele. Haa kilo eki baamuuhiyʼo eki, Ebbulahi̱mu̱ aamukolela ki̱ghenu̱ kyamaani̱.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, deu Abraão um grande banquete.
9 Kilo kimui, Saala aabona Sumai̱li̱, mutabani̱ wa Hagali̱ mu̱syana wabo Munami̱si̱li̱ oghu abyaliiye Ebbulahi̱mu̱, nendi̱ya I̱saka.
9 Vendo Sara que o filho de Agar, a egípcia, o qual ela dera à luz a Abraão, caçoava de Isaque,
10 Niibuwo Saala aaghi̱li̱ye Ebbulahi̱mu̱ ati, “Obhinge mukali̱ mu̱syana waawe oghu hamui na mutabani̱ wee. Mutabani̱ wee oghu taaligwetuwa hamui na mutabani̱ wanje haa bintu byawe bbaa.”
10 disse a Abraão: Rejeita essa escrava e seu filho; porque o filho dessa escrava não será herdeiro com Isaque, meu filho.
11 Kintu eki kyatu̱ntu̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ munu, nanga Sumai̱li̱ naye akaba ali mwana wee.
11 Pareceu isso mui penoso aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Bhaatu Luhanga aaghila Ebbulahi̱mu̱ ati, “Oleke kutuntula haabwa Sumai̱li̱ na mu̱syana waawe. Kandi okole ngoku Saala aakughambiiye, nanga baana baa I̱saka bonkaha niibo nkubala kuba baasukulu baawe.
12 Disse, porém, Deus a Abraão: Não te pareça isso mal por causa do moço e por causa da tua serva; atende a Sara em tudo o que ela te disser; porque por Isaque será chamada a tua descendência.
13 Na mutabani̱ wa mu̱syana waawe oghu, naye nkumuha baana bakani̱ye niikuwo naye afooke ehanga liinamu̱li̱to, nanga naye ni mwana waawe.”
13 Mas também do filho da serva farei uma grande nação, por ser ele teu descendente.
14 Nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, Ebbulahi̱mu̱ aatwala byokuliya hamui na ki̱cu̱pa kilimu maasi, aabiha Hagali̱, aamu̱heeki̱ya biyo, du̱mbi̱ aamubhinga hamui na mwana wee. Hagali̱ aaghenda kitiyo-kitiyo mu elungu lya Bbeli̱seba.
14 Levantou-se, pois, Abraão de madrugada, tomou pão e um odre de água, pô-los às costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando errante pelo deserto de Berseba.
15 Haanu̱ma ya bwile, maasi ghaahuwa mu ki̱cu̱pa omu. Obu maasi agha ghaahooye, aaghenda aabi̱sa mwana oghu mu kahu̱mbu̱.
15 Tendo-se acabado a água do odre, colocou ela o menino debaixo de um dos arbustos
16 Du̱mbi̱ aaghenda aasitama haakpengbu̱, haa mutima ghuwe naanaghila ati, “Tambbali̱ye kubona ngoku mwana wanje aku̱ku̱wa bbaa.” Anasitami̱ye haala, du̱mbi̱ aatandika kulila.Hagali̱ aasitama, aatandika kulila.|alt="Figure" src="lb00293c.tif" size="col" ref="21:16"
16 e, afastando-se, foi sentar-se defronte, à distância de um tiro de arco; porque dizia: Assim, não verei morrer o menino; e, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 Luhanga aaghu̱wa mwana naalila, du̱mbi̱ malai̱ka aabilikiilila Hagali̱ ku̱lu̱gha mu eghulu, aamu̱bu̱u̱li̱ya ati, “Mbiki, Hagali̱? Oleke kwobaha! Luhanga aaghu̱u̱ye kulila kwa mwana waawe hambali waamulangaai̱ye.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino; e o Anjo de Deus chamou do céu a Agar e lhe disse: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do menino, daí onde está.
18 Ohimbe mwana waawe, omulele, nanga ndimufoola ehanga lyamaani̱.”
18 Ergue-te, levanta o rapaz, segura-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 Du̱mbi̱ Luhanga aamwoleka kyahu̱dhu̱ kya maasi. Aaghenda aataha maasi, aaghaasu̱li̱ya mu ki̱cu̱pa eki aahekelaghamu, du̱mbi̱ aatandika ku̱nwesi̱yʼo mwana oghu.
19 Abrindo-lhe Deus os olhos, viu ela um poço de água, e, indo a ele, encheu de água o odre, e deu de beber ao rapaz.
20 Luhanga aalinda mwana oghu, aakula. Aakulila mu elungu, du̱mbi̱ aafooka wamaani̱ mu kuhiigha.
20 Deus estava com o rapaz, que cresceu, habitou no deserto e se tornou flecheiro;
21 Anali mu elungu lya Palaani̱, ni̱na wee aamuswelela mukali̱ ku̱lu̱gha mu ntu̱la ya Banami̱si̱li̱.
21 habitou no deserto de Parã, e sua mãe o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Bwile obu, Abbi̱meleeki̱ hamui na Fi̱kooli̱ mukulu wa baasilikale be, baaghambila Ebbulahi̱mu̱ bati, “Luhanga akuukalagha naawe mu bu̱li̱ kintu kyona eki okukolagha.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 Dhelu nkubbala olahile mu maaso ghaa Luhanga ngoku otalikola kintu kyona kya bisubha mu maaso ghanje, si̱ye neenini, batabani̱ banje kedha baasukulu banje. Kandi ongilile ngughuma hamui na bantu aba ookaayemu nga munamahanga, ngʼesi naakughiliiye.”
23 agora, pois, jura-me aqui por Deus que me não mentirás, nem a meu filho, nem a meu neto; e sim que usarás comigo e com a terra em que tens habitado daquela mesma bondade com que eu te tratei.
24 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Majima nkulahila mu li̱i̱na lya Luhanga nti niikuwo kiliba kitiyo.”
24 Respondeu Abraão: Juro.
25 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aatandika kutongana na Abbi̱meleeki̱ haabwa kyahu̱dhu̱ eki baheeleli̱ya baa Abbi̱meleeki̱ baahi̱yʼo Ebbulahi̱mu̱.
25 Nada obstante, Abraão repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste lhe haviam tomado à força.
26 Abbi̱meleeki̱ aamukuukamu ati, “Si̱ye tanimani̱ye oghu aakoli̱ye kintu ngʼeki. Nanga taawangambiiye bwangu, kintu eki nanje naakimanya obwalo.”
26 Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem terá feito isso; também nada me fizeste saber, nem tampouco ouvi falar disso, senão hoje.
27 Niibuwo Ebbulahi̱mu̱ aaleeti̱ye ntaama hamui na nte aasiha Abbi̱meleeki̱, du̱mbi̱ basaasa babili aba baakola ndaghaano.
27 Tomou Abraão ovelhas e bois e deu-os a Abimeleque; e fizeram ambos uma aliança.
28 Ebbulahi̱mu̱ aata haakpengbu̱ byana bya ntaama musanju̱ byabukali̱,
28 Pôs Abraão à parte sete cordeiras do rebanho.
29 du̱mbi̱ Abbi̱meleeki̱ aabu̱u̱li̱ya Ebbulahi̱mu̱ ati, “Mughaso ghwa byana bya ntaama ebi waataaye haakpengbu̱ ebi mbiki?”
29 Perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam as sete cordeiras que puseste à parte?
30 Ebbulahi̱mu̱ aamukuukamu ati, “Nkukusaba osi̱i̱me byana bya ntaama musanju̱ ebi naakuhaaye ku̱lu̱gha mu mikono yanje kuba buukai̱so ngoku aani̱i̱si̱ye nkalima kyahu̱dhu̱ kini.”
30 Respondeu Abraão: Receberás de minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Du̱mbi̱ ki̱i̱kalo eki baakiluka li̱i̱na lya Bbeli̱seba (elyamani̱i̱si̱yagha “kyahu̱dhu̱ kya kilahilo”).
31 Por isso, se chamou aquele lugar Berseba, porque ali juraram eles ambos.
32 Haanu̱ma ya kukola ndaghaano eghi e Bbeli̱seba, Abbi̱meleeki̱ na Fi̱kooli̱ baakuukayo mu kyalo kya Bafi̱li̱si̱ti̱.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba; levantaram-se Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, e voltaram para as terras dos filisteus.
33 Du̱mbi̱ Ebbulahi̱mu̱ aahela kiti kya bukalali̱ya e Bbeli̱seba, aalami̱li̱yʼo Mukama, Luhanga oghu ataakuhuwaghʼo.
33 Plantou Abraão tamargueiras em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , Deus Eterno.
34 Ebbulahi̱mu̱ aakala mu kyalo kya Bafi̱li̱si̱ti̱ kumala bwile bukani̱ye.
34 E foi Abraão, por muito tempo, morador na terra dos filisteus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.