Ester 9
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVT
1 Haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bisatu, kya kweli̱ kwa eku̱mi̱ na abili oku baaghilaghamu Adala, kilo eki baaghendagha kukola ebi kilaghilo nʼebi mukama aabu̱ghi̱ye bilaghiiye, kilo eki ngi̱ghu̱ sya Bayu̱daaya baanihilagha kubasi̱ngu̱la, bhaatu bintu byahinduka, Bayu̱daaya baasi̱ngu̱la ngi̱ghu̱ syabo esi.
1 Assim, no dia 7 de março, os dois decretos do rei entraram em vigor. Nesse dia, os inimigos dos judeus esperavam dominá-los, mas aconteceu o contrário; os judeus dominaram seus inimigos.
2 Bayu̱daaya abaabaagha mu masaja ghoona ghaa bukama bwa Ahaswelo, beekumaani̱li̱ya hamui mu bibugha byabo kulwani̱i̱si̱ya bantu boona abakubbala kubakolʼo kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye. Bhaatu taaliyo nʼomui oghu akagubha kubalwani̱i̱si̱ya, nanga bantu boona bʼomu masaja agha bakaba boobahi̱ye Bayu̱daaya aba.
2 Reuniram-se em suas cidades em todas as províncias do rei Xerxes para atacar qualquer um que procurasse lhes fazer mal. Ninguém conseguiu resistir-lhes, pois todos tinham muito medo deles.
3 Banyolo baa byalo, baamasaja, balemi̱ bakulu na bakoli̱ bʼomu kikaali kya mukama, bakaba boobahi̱ye Molodekaayi, nahabweki baatu̱wamu kukoonela Bayu̱daaya.
3 E todos os nobres das províncias, os mais altos oficiais, os governadores e os oficiais do rei ajudaram os judeus, pois temiam Mardoqueu.
4 Molodekaayi akaba ali mu̱lemi̱ mukulu mu kikaali kya mukama kandi akaba amanuuwe mu masaja ghoona ghaa bukama obu, nanga aakalagha neeyongela kuba na bu̱toki̱.
4 Ele havia sido promovido no palácio do rei e, à medida que se tornava mais poderoso, sua fama se espalhava por todas as províncias.
5 Bayu̱daaya baata na kihiyo ngi̱ghu̱ syabo syona kandi baabahwelekeeleli̱ya. Baakola kintu kyona eki babbali̱ye haa bantu aboohi̱ye Bayu̱daaya aba.
5 Portanto, na data marcada, os judeus feriram seus inimigos à espada. Mataram e aniquilaram seus inimigos e fizeram o que queriam com aqueles que os odiavam.
6 Mu kibugha kyamaani̱ kya Susa kyonini, Bayu̱daaya baata kandi baahwelekeeleli̱ya bantu bi̱ku̱mi̱ bitaano.
6 Só na fortaleza de Susã, os judeus atacaram e mataram quinhentos homens.
7 Mu bantu aba baatilamu dhee Palisandata, Dali̱foni̱, Asipata,
7 Também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 Polata, Adali̱ya, Alidata,
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 Palimasita, Alisai̱, Alidai̱ na Vaijata.
9 Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
10 Batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱ mutabani̱ wa Hamedata, ngi̱ghu̱ ya Bayu̱daaya, bhaatu Bayu̱daaya bataahu̱nga bintu bya bantu aba baati̱ye.
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, inimigo dos judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
11 Kilo eki kyonini baaghambila mukama muhendo ghwa bantu aba Bayu̱daaya baati̱ye mu kibugha kyamaani̱ kya Susa.
11 Naquele mesmo dia, quando o rei foi informado do número de pessoas mortas na fortaleza de Susã,
12 Du̱mbi̱ mukama aaghila mukamaakali̱ Esi̱teeli̱ ati, “Bayu̱daaya baati̱ye kandi baahwelekeeleli̱ya mu kibugha kyamaani̱ kya Susa bantu bi̱ku̱mi̱ bitaano, otaayemu na batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱. Nkweli̱li̱kana baati̱ye bantu bakani̱ye mu masaja ghaa bukama bwanje! Buuye nkiki okwete kusaba? Nkukuhaakiyo. Nkiki okwete kubbala, okukitunga.”
12 mandou chamar a rainha Ester e disse: “Só na fortaleza de Susã, os judeus mataram quinhentos homens, além dos filhos de Hamã. Se fizeram isso aqui, o que terão feito nas províncias? E agora, o que mais deseja? Seu pedido será atendido; diga-me e será feito”.
13 Esi̱teeli̱ aaghila ati, “Mukama wanje, nkyabaaye ki̱ku̱dheedhi̱ye, osi̱i̱mi̱lani̱ye Bayu̱daaya abali mu kibugha kya Susa munkiya batodhe bakole eki kilaghilo eki kilaghiiye kandi baadhodhooki̱ya haa kabbaau mi̱ku̱ ya batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱.”
13 Ester respondeu: “Se parecer bem ao rei, dê permissão aos judeus de Susã para que façam novamente amanhã o mesmo que fizeram hoje; e que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca”.
14 Nahabweki mukama aasi̱i̱ma eki kukoluwa, kilaghilo eki baakilangilila mu kibugha kya Susa kandi baadhodhooki̱ya mi̱ku̱ ya batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱.
14 O rei concordou e publicou o decreto em Susã, e os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Bayu̱daaya baa mu kibugha kya Susa baatodha beekumaani̱ya haa kilo kya eku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ kwa Adala kandi baata bantu bi̱ku̱mi̱ bisatu, bhaatu bataahu̱nga bintu bya bantu aba.
15 Então, no dia 8 de março, os judeus de Susã se reuniram e mataram trezentos homens. Mais uma vez, porém, não tomaram nenhum despojo.
16 Bayu̱daaya banji abaabaagha mu masaja ghanji ghaa mukama Ahaswelo beekumaani̱ya kulwana na ngi̱ghu̱ syabo. Baata bantu mitwalo musanju̱ na nku̱mi̱ etaano kandi baatunga kuhuumula. Bhaatu Bayu̱daaya aba bataahu̱nga bintu bya bantu aba.
16 Enquanto isso, os outros judeus em todas as províncias do rei haviam se reunido para defender a própria vida. Livraram-se de seus inimigos ao matar 75 mil dos que odiavam os judeus. No entanto, não tomaram nenhum despojo.
17 Eki kikabʼo haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bisatu kya kweli̱ kwa Adala kandi haa kilo kya eku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ oku baahuumula. Baakifoola kilo kya ki̱ghenu̱ kandi kya kudheedhuwa.
17 Isso foi feito em todas as províncias no dia 7 de março, e no dia 8 descansaram e comemoraram sua vitória com um dia de festa e alegria.
18 Bhaatu Bayu̱daaya abaabaagha mu kibugha kya Susa beekumaani̱ya haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bisatu na kyʼeku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ oku, baahuumula haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bitaano, baakifoola kilo kya ki̱ghenu̱ kandi kya kudheedhuwa.
18 (Os judeus de Susã mataram seus inimigos nos dias 7 e 8 de março e descansaram no dia 9, fazendo dele um dia de festa e alegria.)
19 Bhaatu Bayu̱daaya abaabaagha mu mi̱bhi̱li̱ yʼomu byalo binji baahuumula haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ kwa Adala kandi baakola ki̱ghenu̱. Baadheedhuwa kwonini kandi bu̱li̱ muntu aaha muunakiye kisembo haa kilo eki.
19 Por isso, os judeus que vivem em povoados nas regiões rurais celebram a festa anual nesse dia determinado, data em que se alegram, festejam e presenteiam uns aos outros com alimentos.
20 Molodekaayi aahandiika ebyabaayʼo ebi kandi aatumila bbaluwa esi Bayu̱daaya abali haai na abaseli̱ye, mu masaja ghoona ghaa mukama Ahaswelo.
20 Mardoqueu registrou esses acontecimentos e enviou cartas aos judeus em todas as províncias do rei Xerxes, tanto aos de perto como aos de longe,
21 Aabaghila ati bakolaghe ki̱ghenu̱ haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ kwa Adala, na kilo kyʼeku̱mi̱ na bitaano kya kweli̱ oku bu̱li̱ mwaka,
21 instruindo-os a celebrar uma festa anual nesses dois dias.
22 bilo ebi Bayu̱daaya beejuniiyemu ngi̱ghu̱ syabo kandi kweli̱ oku baaleki̱ye kweghunga bhaatu baadheedhuwa. Baaleka kutuntula kandi baakola ki̱ghenu̱. Aabahandiikila ati bakolaghe ki̱ghenu̱ haa bilo ebi, badheedhuwaghe, bu̱li̱ muntu ahaaghe muunakiye kisembo kya byokuliya kandi bahaaghe banaku bisembo.
22 Ordenou que celebrassem com festas e alegria, presenteando uns aos outros com alimentos e distribuindo presentes aos pobres. Assim, recordariam a ocasião em que os judeus se livraram de seus inimigos e em que sua tristeza foi transformada em alegria, e seu lamento, em dia de festa.
23 Bayu̱daaya baatu̱wamu kukwamilila ebi Molodekaayi aabahandiikiiye kandi baasi̱i̱ma kukolagha ki̱ghenu̱ haa bilo bibili ebi bu̱li̱ mwaka.
23 Os judeus aceitaram a orientação de Mardoqueu e adotaram esse costume anual.
24 Ki̱ghenu̱ eki kibaaghe kya kuusuka ngoku Hamani̱ mutabani̱ wa Hamedata, ngi̱ghu̱ ya Bayu̱daaya kandi muusukulu wa Agagi̱ aakomi̱ye kaluulu baaghilaghamu Pu̱li̱mu̱, niikuwo amanye kilo eki akwita kandi aku̱hwelekeeleli̱ya Bayu̱daaya boona.
24 Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo dos judeus, havia tramado destruí-los numa data determinada pelo lançamento de sortes (chamadas purim).
25 Bhaatu obu Esi̱teeli̱ aaghendi̱ye ewaa mukama Ahaswelo, aalaghila bbaluwa kuhandiikuwa ati ntegheka ebhi̱i̱hi̱ye, eghi Hamani̱ aabbalagha kukolʼo Bayu̱daaya, baaghikolʼo Hamani̱ oghu na batabani̱ be kandi baabadhodhooki̱ye haa kabbaau.
25 Mas, quando Ester foi à presença do rei, ele publicou um decreto que fez o plano perverso de Hamã se voltar contra ele, e Hamã e seus filhos foram pendurados numa forca.
26 Nahabweki ki̱ghenu̱ eki baakighilamu Pu̱li̱mu̱, eki̱lu̱ghi̱ye mu kighambo kya kaluulu baaghilaghamu Pu̱u̱li̱, na ebyabaagha bihandi̱i̱ku̱u̱we mu bbaluwa eghi Molodekaayi aahandi̱i̱ki̱ye, na byona ebi baaboone, na byona ebyababaayʼo.
26 Por isso, essa comemoração se chama Purim, palavra que se usava antigamente para “lançar sortes”. Assim, por causa da carta de Mardoqueu e daquilo que lhes havia acontecido,
27 Bayu̱daaya baakifoola kilaghilo kyabo, na baasukulu baabo, na muntu weena oghu angugubha kufooka Mu̱yu̱daaya. Baatʼo kilaghilo ekyalaghilagha bu̱li̱ muntu kukola ki̱ghenu̱ haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bbinaa na kilo kyʼeku̱mi̱ na bitaano kya kweli̱ kwa Adala, haa bwile bwonini ngoku Molodekaayi aabaghambiiye.
27 os judeus em todo o reino concordaram em dar início a essa tradição e transmiti-la a seus descendentes e a todos que se tornassem judeus. Declararam que não deixariam de celebrar anualmente esses dois dias na data determinada.
28 Baatu̱wamu kuusukagha bilo ebi kandi Bayu̱daaya baa mijo yoona baa bu̱li̱ ka, bu̱li̱ esaja na bu̱li̱ kibugha, bakolaghe ki̱ghenu̱ haa bilo bibili ebi. Bilo bya Pu̱li̱mu̱ ebi Bayu̱daaya batalileka kubikolelamu ki̱ghenu̱ kandi baalangilile ngu ebo na baasukulu baabo balaasukagha kandi bakolaghe ki̱ghenu̱ haa bilo ebi.
28 Esses dias seriam lembrados e comemorados de geração em geração, por todas as famílias, em todas as províncias e cidades do império. A Festa de Purim jamais deixaria de ser celebrada pelos judeus, nem a lembrança do que havia acontecido se apagaria entre seus descendentes.
29 Mukamaakali̱ Esi̱teeli̱, muhala wa Abbiyahi̱li̱ aabbala kuha bu̱toki̱ bwamaani̱ bbaluwa eghi Molodekaayi aahandi̱i̱ki̱ye haa kukola ki̱ghenu̱ kya Pu̱li̱mu̱ kandi Molodekaayi Mu̱yu̱daaya aakoonela Esi̱teeli̱ kuhandiika naagu̱mi̱ya bbaluwa eghi ekwetʼo ki̱ghenu̱ eki.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu escreveram outra carta com toda a autoridade para confirmar a carta de Mardoqueu e estabelecer a Festa de Purim.
30 Molodekaayi aatuma bbaluwa esi mu Bayu̱daaya boona abaabaagha baakaaye mu masaja ki̱ku̱mi̱ abili na musanju̱ ghaa bukama bwa Ahaswelo kubaghondeja bu̱si̱nge kandi bwesighibuwa.
30 Enviaram cartas a todos os judeus das 127 províncias do império de Xerxes, desejando-lhes paz e segurança.
31 Bbaluwa esi syabaghambilagha kuusukagha kukola ki̱ghenu̱ kya Pu̱li̱mu̱ haa bwile bwakiyo bwonini, ngoku Molodekaayi Mu̱yu̱daaya na mukamaakali̱ Esi̱teeli̱ baabaghambiiye kandi kukwamilila ndaghikiililo esi baabateeleeyʼo haa kweghunga na ku̱si̱i̱ba.
31 Essas cartas estabeleciam a Festa de Purim, uma celebração anual desses dias na data determinada, conforme decretado tanto pelo judeu Mardoqueu como pela rainha Ester. O povo resolveu celebrar essa festa, assim como haviam estabelecido para si e seus descendentes os tempos de jejum e de lamentação.
32 Kilaghilo eki Esi̱teeli̱ aahandi̱i̱ki̱ye ekikwetʼo mulingo ghwa kukoleelamu ki̱ghenu̱ kya Pu̱li̱mu̱ kyahandiikuwa mu kitabo.
32 Assim, o decreto de Ester confirmou as orientações para a Festa de Purim, e tudo foi escrito nos registros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.