Ester 9
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NVI
1 Haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bisatu, kya kweli̱ kwa eku̱mi̱ na abili oku baaghilaghamu Adala, kilo eki baaghendagha kukola ebi kilaghilo nʼebi mukama aabu̱ghi̱ye bilaghiiye, kilo eki ngi̱ghu̱ sya Bayu̱daaya baanihilagha kubasi̱ngu̱la, bhaatu bintu byahinduka, Bayu̱daaya baasi̱ngu̱la ngi̱ghu̱ syabo esi.
1 No décimo terceiro dia do décimo segundo mês, o mês de adar, entraria em vigor o decreto do rei. Naquele dia os inimigos dos judeus esperavam vencê-los, mas aconteceu o contrário; os judeus dominaram aqueles que os odiavam,
2 Bayu̱daaya abaabaagha mu masaja ghoona ghaa bukama bwa Ahaswelo, beekumaani̱li̱ya hamui mu bibugha byabo kulwani̱i̱si̱ya bantu boona abakubbala kubakolʼo kintu ki̱bhi̱i̱hi̱ye. Bhaatu taaliyo nʼomui oghu akagubha kubalwani̱i̱si̱ya, nanga bantu boona bʼomu masaja agha bakaba boobahi̱ye Bayu̱daaya aba.
2 reunindo-se em suas cidades, em todas as províncias do rei Xerxes, para atacar os que buscavam a sua destruição. Ninguém conseguia resistir-lhes, porquanto todos os povos estavam com medo deles.
3 Banyolo baa byalo, baamasaja, balemi̱ bakulu na bakoli̱ bʼomu kikaali kya mukama, bakaba boobahi̱ye Molodekaayi, nahabweki baatu̱wamu kukoonela Bayu̱daaya.
3 E todos os nobres das províncias, os sátrapas, os governadores e os administradores do rei apoiaram os judeus, porque o medo que tinham de Mardoqueu havia se apoderado deles.
4 Molodekaayi akaba ali mu̱lemi̱ mukulu mu kikaali kya mukama kandi akaba amanuuwe mu masaja ghoona ghaa bukama obu, nanga aakalagha neeyongela kuba na bu̱toki̱.
4 Mardoqueu era influente no palácio; sua fama espalhou-se pelas províncias, e ele se tornava cada vez mais poderoso.
5 Bayu̱daaya baata na kihiyo ngi̱ghu̱ syabo syona kandi baabahwelekeeleli̱ya. Baakola kintu kyona eki babbali̱ye haa bantu aboohi̱ye Bayu̱daaya aba.
5 Os judeus feriram todos os seus inimigos à espada, matando-os e destruindo-os, e fizeram o que quiseram com os seus inimigos.
6 Mu kibugha kyamaani̱ kya Susa kyonini, Bayu̱daaya baata kandi baahwelekeeleli̱ya bantu bi̱ku̱mi̱ bitaano.
6 Na cidadela de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7 Mu bantu aba baatilamu dhee Palisandata, Dali̱foni̱, Asipata,
7 Também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 Polata, Adali̱ya, Alidata,
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 Palimasita, Alisai̱, Alidai̱ na Vaijata.
9 Farmasta, Arisai, Aridai e Vaisata,
10 Batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱ mutabani̱ wa Hamedata, ngi̱ghu̱ ya Bayu̱daaya, bhaatu Bayu̱daaya bataahu̱nga bintu bya bantu aba baati̱ye.
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Mas não se apossaram dos seus bens.
11 Kilo eki kyonini baaghambila mukama muhendo ghwa bantu aba Bayu̱daaya baati̱ye mu kibugha kyamaani̱ kya Susa.
11 Naquele mesmo dia o total de mortos na cidadela de Susã foi relatado ao rei,
12 Du̱mbi̱ mukama aaghila mukamaakali̱ Esi̱teeli̱ ati, “Bayu̱daaya baati̱ye kandi baahwelekeeleli̱ya mu kibugha kyamaani̱ kya Susa bantu bi̱ku̱mi̱ bitaano, otaayemu na batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱. Nkweli̱li̱kana baati̱ye bantu bakani̱ye mu masaja ghaa bukama bwanje! Buuye nkiki okwete kusaba? Nkukuhaakiyo. Nkiki okwete kubbala, okukitunga.”
12 que disse à rainha Ester: "Os judeus mataram e destruíram quinhentos homens e os dez filhos de Hamã na cidadela de Susã. Que terão feito nas outras províncias do império? Agora, diga qual é o seu pedido, e você será atendida. Tem ainda algum desejo? Este lhe será concedido".
13 Esi̱teeli̱ aaghila ati, “Mukama wanje, nkyabaaye ki̱ku̱dheedhi̱ye, osi̱i̱mi̱lani̱ye Bayu̱daaya abali mu kibugha kya Susa munkiya batodhe bakole eki kilaghilo eki kilaghiiye kandi baadhodhooki̱ya haa kabbaau mi̱ku̱ ya batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱.”
13 Respondeu Ester: "Se for do agrado do rei, que os judeus de Susã tenham autorização para executar também amanhã o decreto de hoje, para que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca".
14 Nahabweki mukama aasi̱i̱ma eki kukoluwa, kilaghilo eki baakilangilila mu kibugha kya Susa kandi baadhodhooki̱ya mi̱ku̱ ya batabani̱ eku̱mi̱ baa Hamani̱.
14 Então o rei deu ordens para que assim sem fizesse. O decreto foi publicado em Susã, e os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Bayu̱daaya baa mu kibugha kya Susa baatodha beekumaani̱ya haa kilo kya eku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ kwa Adala kandi baata bantu bi̱ku̱mi̱ bisatu, bhaatu bataahu̱nga bintu bya bantu aba.
15 Os judeus de Susã ajuntaram-se no décimo quarto dia do mês de adar e mataram trezentos homens em Susã, mas não se apossaram de seus bens.
16 Bayu̱daaya banji abaabaagha mu masaja ghanji ghaa mukama Ahaswelo beekumaani̱ya kulwana na ngi̱ghu̱ syabo. Baata bantu mitwalo musanju̱ na nku̱mi̱ etaano kandi baatunga kuhuumula. Bhaatu Bayu̱daaya aba bataahu̱nga bintu bya bantu aba.
16 Enquanto isso, ajuntou-se também o restante dos judeus que viviam nas províncias do império, para se protegerem e se livrarem dos seus inimigos. Eles mataram setenta e cinco mil deles, mas não se apossaram de seus bens.
17 Eki kikabʼo haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bisatu kya kweli̱ kwa Adala kandi haa kilo kya eku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ oku baahuumula. Baakifoola kilo kya ki̱ghenu̱ kandi kya kudheedhuwa.
17 Isso aconteceu no décimo terceiro dia do mês de adar, e no décimo quarto dia descansaram e fizeram dessa data um dia de festa e de alegria.
18 Bhaatu Bayu̱daaya abaabaagha mu kibugha kya Susa beekumaani̱ya haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bisatu na kyʼeku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ oku, baahuumula haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bitaano, baakifoola kilo kya ki̱ghenu̱ kandi kya kudheedhuwa.
18 Os judeus de Susã, porém, tinham se reunido no décimo terceiro e no décimo quarto dias, e no décimo quinto descansaram e dele fizeram um dia de festa e de alegria.
19 Bhaatu Bayu̱daaya abaabaagha mu mi̱bhi̱li̱ yʼomu byalo binji baahuumula haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ kwa Adala kandi baakola ki̱ghenu̱. Baadheedhuwa kwonini kandi bu̱li̱ muntu aaha muunakiye kisembo haa kilo eki.
19 Por isso os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o décimo quarto dia do mês de adar como um dia de festa e de alegria, um dia de troca de presentes.
20 Molodekaayi aahandiika ebyabaayʼo ebi kandi aatumila bbaluwa esi Bayu̱daaya abali haai na abaseli̱ye, mu masaja ghoona ghaa mukama Ahaswelo.
20 Mardoqueu registrou esses acontecimentos e enviou cartas a todos os judeus de todas as províncias do rei Xerxes, próximas e distantes,
21 Aabaghila ati bakolaghe ki̱ghenu̱ haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bbinaa kya kweli̱ kwa Adala, na kilo kyʼeku̱mi̱ na bitaano kya kweli̱ oku bu̱li̱ mwaka,
21 determinado que anualmente se comemorassem os dias décimo quarto e décimo quinto do mês de adar,
22 bilo ebi Bayu̱daaya beejuniiyemu ngi̱ghu̱ syabo kandi kweli̱ oku baaleki̱ye kweghunga bhaatu baadheedhuwa. Baaleka kutuntula kandi baakola ki̱ghenu̱. Aabahandiikila ati bakolaghe ki̱ghenu̱ haa bilo ebi, badheedhuwaghe, bu̱li̱ muntu ahaaghe muunakiye kisembo kya byokuliya kandi bahaaghe banaku bisembo.
22 pois nesses dias os judeus livraram-se dos seus inimigos, e nesse mês a sua tristeza tornou-se em alegria, e o seu pranto, num dia de festa. Escreveu-lhes dizendo que comemorassem aquelas datas como dias de festa e de alegria, de troca de presentes e de ofertas aos pobres.
23 Bayu̱daaya baatu̱wamu kukwamilila ebi Molodekaayi aabahandiikiiye kandi baasi̱i̱ma kukolagha ki̱ghenu̱ haa bilo bibili ebi bu̱li̱ mwaka.
23 E assim os judeus adotaram como costume aquela comemoração, conforme o que Mardoqueu lhes tinha ordenado por escrito.
24 Ki̱ghenu̱ eki kibaaghe kya kuusuka ngoku Hamani̱ mutabani̱ wa Hamedata, ngi̱ghu̱ ya Bayu̱daaya kandi muusukulu wa Agagi̱ aakomi̱ye kaluulu baaghilaghamu Pu̱li̱mu̱, niikuwo amanye kilo eki akwita kandi aku̱hwelekeeleli̱ya Bayu̱daaya boona.
24 Pois Hamã, filho do agagita Hamedata, inimigo de todos os judeus, tinha tramado contra eles para destruí-los e tinha lançado o pur, isto é, a sorte para a ruína e destruição deles.
25 Bhaatu obu Esi̱teeli̱ aaghendi̱ye ewaa mukama Ahaswelo, aalaghila bbaluwa kuhandiikuwa ati ntegheka ebhi̱i̱hi̱ye, eghi Hamani̱ aabbalagha kukolʼo Bayu̱daaya, baaghikolʼo Hamani̱ oghu na batabani̱ be kandi baabadhodhooki̱ye haa kabbaau.
25 Mas quando isso chegou ao conhecimento do rei, ele deu ordens escritas para que o plano maligno de Hamã contra os judeus se voltasse contra a sua própria cabeça, e para que ele e seus filhos fossem enforcados.
26 Nahabweki ki̱ghenu̱ eki baakighilamu Pu̱li̱mu̱, eki̱lu̱ghi̱ye mu kighambo kya kaluulu baaghilaghamu Pu̱u̱li̱, na ebyabaagha bihandi̱i̱ku̱u̱we mu bbaluwa eghi Molodekaayi aahandi̱i̱ki̱ye, na byona ebi baaboone, na byona ebyababaayʼo.
26 Por isso aqueles dias foram chamados Purim, da palavra pur. Considerando tudo o que estava escrito nessa carta, o que tinham visto e o que tinha acontecido,
27 Bayu̱daaya baakifoola kilaghilo kyabo, na baasukulu baabo, na muntu weena oghu angugubha kufooka Mu̱yu̱daaya. Baatʼo kilaghilo ekyalaghilagha bu̱li̱ muntu kukola ki̱ghenu̱ haa kilo kyʼeku̱mi̱ na bbinaa na kilo kyʼeku̱mi̱ na bitaano kya kweli̱ kwa Adala, haa bwile bwonini ngoku Molodekaayi aabaghambiiye.
27 os judeus decidiram estabelecer o costume de que eles e os seus descendentes e todos os que se tornassem judeus não deixariam de comemorar anualmente esses dois dias, na forma prescrita e na data certa.
28 Baatu̱wamu kuusukagha bilo ebi kandi Bayu̱daaya baa mijo yoona baa bu̱li̱ ka, bu̱li̱ esaja na bu̱li̱ kibugha, bakolaghe ki̱ghenu̱ haa bilo bibili ebi. Bilo bya Pu̱li̱mu̱ ebi Bayu̱daaya batalileka kubikolelamu ki̱ghenu̱ kandi baalangilile ngu ebo na baasukulu baabo balaasukagha kandi bakolaghe ki̱ghenu̱ haa bilo ebi.
28 Esses dias seriam lembrados e comemorados em cada família de cada geração, em cada província e em cada cidade, e jamais deveriam deixar de ser comemorados pelos judeus. E os seus descendentes jamais deveriam esquecer-se de tais dias.
29 Mukamaakali̱ Esi̱teeli̱, muhala wa Abbiyahi̱li̱ aabbala kuha bu̱toki̱ bwamaani̱ bbaluwa eghi Molodekaayi aahandi̱i̱ki̱ye haa kukola ki̱ghenu̱ kya Pu̱li̱mu̱ kandi Molodekaayi Mu̱yu̱daaya aakoonela Esi̱teeli̱ kuhandiika naagu̱mi̱ya bbaluwa eghi ekwetʼo ki̱ghenu̱ eki.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu, escreveram com toda a autoridade uma segunda carta para confirmar a primeira carta acerca do Purim.
30 Molodekaayi aatuma bbaluwa esi mu Bayu̱daaya boona abaabaagha baakaaye mu masaja ki̱ku̱mi̱ abili na musanju̱ ghaa bukama bwa Ahaswelo kubaghondeja bu̱si̱nge kandi bwesighibuwa.
30 Mardoqueu enviou cartas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do império de Xerxes, desejando-lhes paz e segurança,
31 Bbaluwa esi syabaghambilagha kuusukagha kukola ki̱ghenu̱ kya Pu̱li̱mu̱ haa bwile bwakiyo bwonini, ngoku Molodekaayi Mu̱yu̱daaya na mukamaakali̱ Esi̱teeli̱ baabaghambiiye kandi kukwamilila ndaghikiililo esi baabateeleeyʼo haa kweghunga na ku̱si̱i̱ba.
31 e confirmando que os dias de Purim deveriam ser comemorados nas datas determinadas, conforme o judeu Mardoqueu e a rainha Ester tinham decretado e estabelecido para si mesmos, para todos os judeus e para os seus descendentes, e acrescentou observações sobre tempos de jejum e de lamentação.
32 Kilaghilo eki Esi̱teeli̱ aahandi̱i̱ki̱ye ekikwetʼo mulingo ghwa kukoleelamu ki̱ghenu̱ kya Pu̱li̱mu̱ kyahandiikuwa mu kitabo.
32 O decreto de Ester confirmou as regras do Purim, e isso foi escrito nos registros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.