Atos 10
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB
1 Mu tau̱ni̱ ya Kai̱saali̱ya akaba aliyo musaasa li̱i̱na liye Koloneeli̱. Akaba ali mukulu wa baasilikale ki̱ku̱mi̱ bʼomu ki̱bbu̱la kyamaani̱ kya I̱tale, kya baasilikale baa Looma.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Akaba ali musaasa oghu eye na baa ka yee boona baabaagha bahu̱ti̱i̱ye Luhanga, aahaaghayo na bwenge kukoonela bantu kandi aakalagha naasaba Luhanga bwile bwona.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Kilo kimui, saaha mwenda sya ntangaali̱, malai̱ka wa Luhanga aamubonekela, aataaha hambali ali kandi Koloneeli̱ aamubonela kimui bbeni̱-bbeni̱. Malai̱ka oghu aamubilikila ati, “Koloneeli̱!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ti̱ Koloneeli̱ oobaha kandi aakala aloleleeye malai̱ka oghu, aamughila ati, “Mbiki Mukama wanje?” Malai̱ka oghu aamughila ati, “Kusaba kwawe na kuhaayo kwawe kukoonela bantu Luhanga aabiboone kandi byamu̱dheedhi̱ye.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Nahabweki endindi otume bantu mu tau̱ni̱ ya Yopa, bendeleyo musaasa mali̱i̱na ghe Si̱mooni̱ Peetelo.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ali mwa Si̱mooni̱ oghu akwomeleli̱yagha mpu. Si̱mooni̱ oghu aakaaye haai-haai na nanja.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Obu malai̱ka oghu aaghendi̱ye, du̱mbi̱ Koloneeli̱ aabilikila babili mu baheeleli̱ya be aba eesi̱ghi̱ye, hamui na muusilikale wee omui mu baamulindagha. Muusilikale oghu naye dhee aalami̱yagha Luhanga.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Aabasoboolola byona ebi malai̱ka aamughambiiye, du̱mbi̱ aabatuma kughenda mu tau̱ni̱ ya Yopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ti̱ kilo ekyalabhi̱yʼo, saaha mukaagha sya ntangaali̱, basaasa aba Koloneeli̱ aatu̱mi̱ye bakaba bali haai ku̱ki̱dha mu tau̱ni̱ ya Yopa. Bwile obu Peetelo aani̱i̱na eghulu haa numba kusaba.Peetelo naabonekeluwa|alt="Peter’sVision" src="WA03963b.tif" size="col" ref="Bikoluwa 10:9-16"
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Haanu̱ma ya bwile bukee njala yaamukwata. Mbanamuteekela, aabonekeluwa.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Aabona eghulu li̱i̱ghu̱li̱ki̱ye badhodhookeei̱ye nsondo enaa sya kintu ki̱su̱si̱ye nga si̱i̱ti̱ namu̱li̱to mbaki̱su̱ndu̱ki̱ya hansi.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Kikaba kilimu bisolo bya milingo yoona na bi̱noni̱.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Niibuwo aaghu̱u̱ye eleka ndimughila ati, “Peetelo oomuke, oote kandi oliye.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Bhaatu Peetelo aakuukamu ati, “Bbaa, Mukama wanje! Tankaliyagha kintu kyona kitasemeeye kandi kitangu̱u̱we.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Elaka eli lyatodha lyamughila liti, “Kyona eki Luhanga asemeei̱ye, oleke kughila oti ki̱bhi̱i̱hi̱ye.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Eki kikabʼo milundi esatu, du̱mbi̱ kintu eki baaki̱ku̱u̱ki̱ya mu eghulu.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Bwile obu bwonini Peetelo anasweki̱ye haabwa eki aaboone, eki kikumani̱i̱si̱ya, basaasa aba Koloneeli̱ aatu̱mi̱ye baasa mbabu̱u̱li̱li̱li̱ya hambali numba ya Si̱mooni̱ oghu akwomeleli̱yagha mpu eli. Baaghi̱ki̱dhʼo, beemilila hʼelembo.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Baabu̱u̱li̱ya bati, “Buuye hani niiyo musaasa bakughilaghamu Si̱mooni̱ Peetelo aghooneeye?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ti̱ bwile obu Peetelo naaneeli̱li̱kanʼo eki aaboone, eki kikumani̱i̱si̱ya, Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aamughila ati, “Si̱mooni̱, basaasa basatu baakwete kukubbala.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Nahabweki oomuke, oghende hambali bali kandi otabhenga kughenda nabo, nanga ni̱i̱si̱ye neenini naabatu̱mi̱ye kukwisila.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Niibuwo Peetelo aaghendi̱ye hambali bali, aabaghila ati, “Ni̱i̱syoni mukwete kubbala. Buuye mbiki byaleki̱ye mwasa?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Baamukuukamu bati, “Koloneeli̱, mukulu wa ki̱bbu̱la kya baasilikale ki̱ku̱mi̱ baa Looma niiye aatu̱tu̱mi̱ye ewaawe, ni musaasa ahi̱ki̱li̱i̱ye, oghu aku̱hu̱ti̱yagha Luhanga kandi Bayu̱daaya boona bamu̱hu̱ti̱li̱i̱ye kimui. Luhanga aamutumiiye malai̱ka kumughila ati, atume bakwisile oghende ewe, niikuwo aaghu̱we butumuwa obu okumughambila.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Peetelo aasi̱i̱ma kughenda nabo, bhaatu aabaghila ati balaale. Aakeela aaghenda nabo hamui na bamui mu bahi̱ki̱li̱ja bʼomu tau̱ni̱ ya Yopa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Kilo ekyalabhi̱yʼo baaki̱dha mu tau̱ni̱ ya Kai̱saali̱ya. Baasanga Koloneeli̱ abalindiliiye kandi naabilikiiye nganda siye hamui na baabhootu̱ siye kwisa kusangaana Peetelo.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Peetelo makaki̱dha ati, Koloneeli̱ aamu̱teeli̱ya mu maghulu kumulami̱ya.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Bhaatu Peetelo aamu̱u̱mu̱ki̱ya, aamughila ati, “Otandami̱ya! Ndi muntu kwonkaha ngaawe.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Du̱mbi̱ Peetelo aakala naanabu̱gha naye, baataaha mu numba hambali bantu boona beekumaani̱li̱i̱ye.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Niibuwo Peetelo aabaghi̱li̱ye ati, “Enu̱we boona mumani̱ye ngoku bilaghilo byatu Bayu̱daaya bitutangi̱ye kuukala naanu nankabha kubungila enu̱we batali Bayu̱daaya. Bhaatu Luhanga anjoleki̱ye ngoku ntabhonganuuwe kughaya kedha kughila nti muntu taasemeeye mu maaso ghe.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Nahabweki obu mwatu̱mi̱ye bantu kunjisila tanaabhengi̱ye bbaa. Mungambile, ekyaleki̱ye mwambilikila.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Niibuwo Koloneeli̱ aabasobolooye ati, “Obwalo byahi̱ka bilo bbinaa; nkaba ndi mwanje, sili saaha mwenda sya ntangaali̱, ninsaba ngoku nkukolagha bu̱li̱ kilo. Neetu̱lakaka musaasa anjimiliiye nga haala alu̱wete ngoye sinjelu dhiyo!
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Angila ati, ‘Koloneeli̱, Luhanga aaghu̱u̱ye kusaba kwawe kandi aaboone ngoku okukoonelagha banaku.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nahabweki obwalo otume bantu baghende mu tau̱ni̱ ya Yopa, bendeleyo musaasa mali̱i̱na ghe Si̱mooni̱ Peetelo. Aghooneeye mwa Si̱mooni̱ oghu akwomeleli̱yagha mpu. Si̱mooni̱ oghu aakaaye haai-haai na nanja.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Niibuwo naatu̱mi̱ye bantu bwangu-bwangu kukwendela. Ti̱ weebale kwisa. Hatiini etu̱we boona tuli hani mu maaso ghaa Luhanga, tu̱tegheleei̱ye eki Mukama aakulaghiiye kutughambila.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Niibuwo Peetelo aaghi̱li̱ye ati, “Endindi neetegheleei̱ye majima kuwo Luhanga taakusoloolagha bantu;
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 kuuyʼo aku̱si̱i̱magha bantu baa mahanga ghoona abaku̱mu̱hu̱ti̱yagha kandi abakukolagha ebi̱hi̱ki̱ye.”
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Peetelo eeyongela kubaghila ati, “Mukaaghu̱wa Makulu Ghasemeeye agha Luhanga aatumiiye etu̱we Banai̱saaleeli̱ naatulangilila ngoku tukugubha kuba na mpempa na Luhanga haabwa ku̱hi̱ki̱li̱ja Yesu Ki̱li̱si̱to Mukama wa bintu byona.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Mumani̱ye byakuswekani̱ya ebi Yesu aakoleeye mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya yoona. Yesu oghu akatandikila mulimo ghuwe mu di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Galilaaya, obu Yohaana Mubati̱ji̱ aamali̱ye mulimo ghuwe ghwa kulangilila ati bantu beekuukemu bibhi byabo kandi babati̱i̱ji̱bu̱we.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Kandi mumani̱ye ngoku Yesu wa Najaaleeti̱, Luhanga aamu̱seesi̱yʼo Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye kandi aamuha maani̱. Aaghendagha naakola bisemeeye kandi naaki̱li̱ye boona aba Si̱taani̱ abona-boni̱yagha. Luhanga akaba ali hamui naye.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Ti̱ etu̱we, tuli baakai̱so baa Yesu oghu, nanga tukabona byona ebi aakoli̱ye mu kibugha kya Yelusaalemu nʼomu bi̱twi̱ke binji byona bya di̱si̱tu̱li̱ki̱ti̱ ya Bu̱yu̱daaya. Tukuhaagha dhee buukai̱so ngoku Bayu̱daaya baamubambi̱ye haa musalaba; aaku̱wa.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Bhaatu haa kilo kyakasatu, Luhanga aamu̱hu̱mbu̱u̱la kandi bantu baamubona.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Tooli̱ tabali boona baamuboone, kuuyʼo baakai̱so bonkaha aba Luhanga aasangu̱u̱we akomi̱ye; etu̱we abaaliiye naye amali̱ye ku̱hu̱mbu̱u̱ka.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Aatulaghila kutebeja bantu kandi kuha buukai̱so ngoku aaniiye Luhanga aakomi̱ye ku̱twi̱la bantu musango, abaakaaye na baku̱u̱ye.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kandi balangi̱ boona babu̱ghi̱yʼo Yesu oghu ngu haabwa ku̱ku̱wa kandi ku̱hu̱mbu̱u̱ka kuwe, muntu weena oghu aku̱mu̱hi̱ki̱li̱ja, Luhanga akumughanila bibhi biye.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Ti̱ Peetelo naanabu̱gha du̱mbi̱ Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aasʼo bantu boona abaali bamu̱tegheleei̱ye.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Niibuwo Peetelo aaghi̱li̱ye Bayu̱daaya aba ati, “Luhanga aahaaye bantu batali Bayu̱daaya Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye, nahabweki tamboone ekikuleka batabati̱i̱ji̱buwa. Nabo Mwoyo Ahi̱ki̱li̱i̱ye aabaasi̱yʼo ngoku naatu aatwi̱si̱yʼo.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Du̱mbi̱ Peetelo oghu aalaghila Koloneeli̱ hamui na baanakiye aba ati babati̱i̱ji̱bu̱we mu li̱i̱na lya Yesu Ki̱li̱si̱to. Obu baamali̱ye kubati̱i̱ji̱buwa baasaba Peetelo oghu kumala nabo hakili bilo bikee. Peetelo hamui na bahi̱ki̱li̱ja Bayu̱daaya aba baasi̱i̱ma, baakala nabo.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.