Apocalipse 9
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs NTLH
1 Obu malai̱ka waakataano aateeye ki̱i̱di̱yo kiye, naabona nsooli̱ya neelu̱gha mu eghulu, yeegenga hansi; nsooli̱ya eghi baaghiha ki̱su̱mu̱li̱jo kya kuughula haa mu̱nu̱wa ghwa ki̱i̱na kitobheleeye kimui.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Aaghula ki̱i̱na eki, ti̱ ki̱i̱ka kyamaani̱ nga kya kikoome kyamaani̱ kya mulilo kyalu̱ghamu. Musana na mwanya byaleka kuboneka haabwa ki̱i̱ka kyamaani̱ eki.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Mu ki̱i̱ka eki haalu̱ghamu njighe, syasa munsi, syaheebuwa bu̱toki̱ bwa kuluma bantu nga bunamuntakana.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Baasitanga ku̱bhi̱i̱ya bi̱si̱ngo bya munsi, na bilimuwa byona kedha biti byona; bhaatu baasiha bu̱toki̱ bwa kukola kubhi boona abatali na kabonelo kaa Luhanga haa bhu̱u̱su̱ yabo.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Luhanga taabi̱si̱i̱mi̱lani̱i̱ye kubaata, bhaatu kubabona-boneli̱ya kimui kumala meeli̱ ataano kandi busaali̱ji̱ bwasiyo bukaba bwengaane obu muntu akwehi̱ghu̱wagha kanamuntakana kamu̱lu̱mi̱ye.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ti̱ mu meeli̱ ataano agha, bantu balibbala lu̱ku̱ bhaatu tabalilubona; balyekumbula ku̱ku̱wa, bhaatu tabali̱ku̱wa bbaa.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Mu kususa kwasiyo, njighe esi sikaba si̱su̱si̱ye nkai̱na esi bateekani̱i̱je kughenda haa bulemo. Haa mituwe yasiyo hakaba haliyo bi̱su̱si̱ye sipeewa sya bukama sya feeja; kandi haali̱i̱so yasiyo hakaba hasu̱si̱ye haali̱i̱so ya bantu.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Esoke lyasiyo likaba lijambi̱ye nga esoke bakukolagha bakali̱, maano ghaasiyo ghasu̱si̱ye ghaa ntale.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Sikaba si̱lu̱wete byoma mu ki̱ku̱bha kandi syatokelagha kimui kandi ki̱lu̱lu̱mo kya mapapa ghaasiyo kikaba ki̱su̱si̱ye nga kya kiigambi̱ kyamaani̱ kya baasilikale bali haa bigaali̱ nkai̱na nsibibhula bakughenda kulwana.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Sikaba sili na mikila esu̱si̱ye ya bunamuntakana kuluma kandi kukola kubhi bantu kubabona-boni̱ya kumala meeli̱ ataano.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Njighe esi sikaba sili na mukama oghu asi̱lemi̱ye, niiye malai̱ka oghu akaba ali na bu̱toki̱ haa ki̱i̱na kitobheleeye kimui; mu Luhebbulaayo baamughilaghamu Abbadooni̱. Mu Lu̱gi̱li̱ki̱ baamughilaghamu Apoloyoni̱ (elikumani̱i̱si̱ya Mu̱hwelekeeleli̱ya).
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Kifubilo kyʼoku̱du̱bha kyahwela haala. Bhaatu hakaba hanaliyo binji bibili byamaani̱ ebyaghendagha kubʼo.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Obu malai̱ka wa mukaagha aateeye ki̱i̱di̱yo kiye, naaghu̱wa elaka ndi̱lu̱gha nsondo enaa hʼeki bakuhongelaghʼo bihonguwa kya feeja mu maaso ghaa Luhanga.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Elaka eli lyaghila malai̱ka wa mukaagha oghu liti, “Olekele baamalai̱ka bbanaa abanaboheeu̱we haai na maasi ghaanamu̱li̱to Efulaati̱.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Luhanga akaba anabi̱i̱ki̱ye munsi baamalai̱ka aba niikuwo baase mu saaha, kilo, kweli̱ kedha mwaka bahwelekeeleli̱ye kimui kyakasatu kya bantu.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Muhendo ghwa baasilikale abaalwanagha bani̱i̱ni̱ye haa nkai̱na obu baaghungambiiye ghukaba ghuli mi̱li̱yooni̱ bi̱ku̱mi̱ bibili.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Naabona nkai̱na nʼabaali basi̱ni̱i̱ni̱yʼo. Ebo bakaba balu̱wete byoma bilimu maalangi̱ ghaa mulilo, mutuku, bbu̱lu̱lu̱ na kinjaali̱. Mituwe ya nkai̱na esi baali bani̱i̱ni̱yo, ekaba esu̱si̱ye mituwe ya ntale, ti̱ mi̱nu̱wa yasiyo yalu̱ghaghamu mwi̱ka, mulilo na bulanga bwa mulilo.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Bifubilo bisatu ebi: mulilo, mwi̱ka na bulanga bwa mulilo ebyalu̱ghi̱ye mu kanu̱wa kaa nkai̱na esi, byata kimui kyakasatu kya bantu boona.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Bu̱toki̱ bwa nkai̱na esi bwa kwita, bukaba buli mu mi̱nu̱wa yasiyo na haa mikila yasiyo. Mikila yasiyo ekaba esu̱si̱ye mituwe ya njoka eghi nkai̱na esi syakoleesi̱yagha kukonda kandi kuhutaali̱ya bantu.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Ti̱ abataaku̱u̱ye haabwa kubona-bona kwa bifubilo ebi, beeyongela kutahu̱ti̱ya Luhanga. Baabhenga kwekuukamu ebi baakolagha kandi kulami̱ya mi̱li̱mu̱ na bisasani̱ beekoleeye mu feeja, jaabbu, byoma, mabaale na mbaau, kuni bintu ebi tabikubonagha, tabiku̱u̱ghu̱wagha kandi tabikulubhatangagha.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Bantu aba tabeeku̱u̱ki̱yemu bu̱ji̱ndi̱, bu̱ku̱mu̱, bu̱syani̱, na busuma.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.