Jonas 4
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Awén wr yeǧréẓ fo i Yunan, yewweššen.
1 Por causa disso, Jonas ficou com raiva e muito aborrecido.
2 Yenna i Amaɣlol : « É Amaɣlol, awén essaneɣ ss arwah ehéɣ ǎkalin ? Awéndɣ as eǧléɣ erwaleɣ ekkéɣ Taršiš. Édét essaneɣ as tǎmosed Messineɣ n tǎhanint, teha ellemana, wrn iteweššin hik, yeṭkaren tihusay, hin iṭaṭṭefen tǎxellawt ta fol iǧa hik.
2 Então orou assim: — Ó
3 Dimaɣ, Amaɣlol, ekkes dɣi iman, édét essoféɣ tǎmettant i tǎmeddort. »
3 Agora, ó Senhor , acaba com a minha vida porque para mim é melhor morrer do que viver.
4 Yessestent Amaɣlol : « Teẓẓaled as tawwiššened ? »
4 O Senhor respondeu: — Jonas, você acha que tem razão para ficar com tanta raiva assim?
5 Yeǧmeḍ Yunan aɣrem, yeqqim berén aǧmoḍ n tǎfuk. Yekna ǎkǎber déndɣ, yeqqim ds, baš éd yeney awa itaǧǧen dɣ aɣrem.
5 Aí Jonas saiu de Nínive, foi para o lado onde o sol nasce e sentou-se. Depois, construiu um abrigo e sentou-se na sombra, esperando para ver o que ia acontecer com a cidade.
6 Amaɣlol Messineɣ yessenker ašek iyyen denneg Yunan baš éd has yeǧ télé fol éɣef ennét, baš éd isesmeḍ anḍerren fol ǎweššen ennét. Yeddewet Yunan hullan fol ašek wah.
6 Então o Senhor Deus fez crescer uma planta por cima de Jonas, para lhe dar um pouco de sombra, de modo que ele se sentisse mais confortável. E Jonas ficou muito satisfeito com a planta.
7 Beššan as yeffo, ɣor ihokhaken, yesséwey-in Messineɣ tawekké tekšet ašek, ad yeqqor.
7 Mas no dia seguinte, quando o sol ia nascer, por ordem de Deus um bicho atacou a planta, e ela secou.
8 As tenker tǎfuk, yessewey-in Messineɣ ǎhoḍ d-ifalen aǧmoḍ n tǎfuk, tǎfuk teha dɣ éɣef n Yunan, ad deroɣ yenɣalef. Yesmeḍren tǎmettant, yenna : « Ǎssofeɣ tǎmettant i tǎmeddort. »
8 Depois que o sol nasceu, Deus mandou um vento quente vindo do leste. E Jonas quase desmaiou por causa do calor do sol, que queimava a sua cabeça. Então quis morrer e disse: — Para mim é melhor morrer do que viver!
9 Yessesten Messineɣ Yunan, yenna has : « Teẓẓaled as tewwiššened dɣ érét n ašek ? » Yenna Yunan : « Eẓẓaleɣ as ewwiššeneɣ ad esmeḍreneɣ tǎmettant. »
9 Mas Deus perguntou: — Jonas, você acha que está certo ficar com raiva por causa dessa planta? Jonas respondeu: — É claro que tenho razão para estar com raiva e, com tanta raiva, que até quero morrer!
10 Yenna Amaɣlol : « Teŋɣik tamella n ašek fol wr teknéd heret, weǧǧén key adt issenkeren, yenker dɣ éheḍ iyyen, ahel wa heḍen yemmut.
10 Então o Senhor Deus disse: — Essa planta cresceu numa noite e na noite seguinte desapareceu. Você nada fez por ela, nem a fez crescer, mas mesmo assim tem pena dela!
11 Nk, dédih wr hi éd teŋɣ tamella n Niniwa, aɣrem mǎqqeren, aɣrem ehan denneg téméḍé d senatet temerwén n aǧim n ayt-adem wrn essén ǎzemmeẓli n aɣil d tǎhalǧé nsn, aked ǎxxuten ǎǧǧotnén. »
11 Então eu, com muito mais razão, devo ter pena da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil crianças inocentes e também muitos animais!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.