Jonas 4
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 Awén wr yeǧréẓ fo i Yunan, yewweššen.
1 Mas Jonas ficou muito aborrecido e com raiva.
2 Yenna i Amaɣlol : « É Amaɣlol, awén essaneɣ ss arwah ehéɣ ǎkalin ? Awéndɣ as eǧléɣ erwaleɣ ekkéɣ Taršiš. Édét essaneɣ as tǎmosed Messineɣ n tǎhanint, teha ellemana, wrn iteweššin hik, yeṭkaren tihusay, hin iṭaṭṭefen tǎxellawt ta fol iǧa hik.
2 Ele orou ao Senhor e disse: — Ah!
3 Dimaɣ, Amaɣlol, ekkes dɣi iman, édét essoféɣ tǎmettant i tǎmeddort. »
3 Agora, Senhor , peço que me tires a vida, porque para mim é melhor morrer do que viver.
4 Yessestent Amaɣlol : « Teẓẓaled as tawwiššened ? »
4 E o Senhor disse: — Você acha que é razoável essa sua raiva?
5 Yeǧmeḍ Yunan aɣrem, yeqqim berén aǧmoḍ n tǎfuk. Yekna ǎkǎber déndɣ, yeqqim ds, baš éd yeney awa itaǧǧen dɣ aɣrem.
5 Então Jonas saiu da cidade e sentou-se num lugar a leste da mesma. Ali construiu um abrigo, sentou-se na sombra, para ver o que aconteceria com a cidade.
6 Amaɣlol Messineɣ yessenker ašek iyyen denneg Yunan baš éd has yeǧ télé fol éɣef ennét, baš éd isesmeḍ anḍerren fol ǎweššen ennét. Yeddewet Yunan hullan fol ašek wah.
6 Então o Senhor Deus fez crescer uma planta por cima de Jonas, para que fizesse sombra sobre a sua cabeça, a fim de o livrar do seu desconforto. E Jonas ficou muito contente por causa da planta.
7 Beššan as yeffo, ɣor ihokhaken, yesséwey-in Messineɣ tawekké tekšet ašek, ad yeqqor.
7 Mas no dia seguinte, ao amanhecer, Deus enviou um verme, que atacou a planta, e ela secou.
8 As tenker tǎfuk, yessewey-in Messineɣ ǎhoḍ d-ifalen aǧmoḍ n tǎfuk, tǎfuk teha dɣ éɣef n Yunan, ad deroɣ yenɣalef. Yesmeḍren tǎmettant, yenna : « Ǎssofeɣ tǎmettant i tǎmeddort. »
8 Quando o sol nasceu, Deus fez soprar um vento leste muito quente. O sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que ele quase desmaiou. Então pediu para morrer, dizendo: — Para mim é melhor morrer do que viver!
9 Yessesten Messineɣ Yunan, yenna has : « Teẓẓaled as tewwiššened dɣ érét n ašek ? » Yenna Yunan : « Eẓẓaleɣ as ewwiššeneɣ ad esmeḍreneɣ tǎmettant. »
9 Então Deus perguntou a Jonas: — Você acha que é razoável essa sua raiva por causa da planta? Jonas respondeu: — É tão razoável que até quero morrer!
10 Yenna Amaɣlol : « Teŋɣik tamella n ašek fol wr teknéd heret, weǧǧén key adt issenkeren, yenker dɣ éheḍ iyyen, ahel wa heḍen yemmut.
10 E o Senhor disse: — Você tem compaixão da planta que não lhe custou nenhum trabalho. Você não a fez crescer. Numa noite ela nasceu e na noite seguinte desapareceu.
11 Nk, dédih wr hi éd teŋɣ tamella n Niniwa, aɣrem mǎqqeren, aɣrem ehan denneg téméḍé d senatet temerwén n aǧim n ayt-adem wrn essén ǎzemmeẓli n aɣil d tǎhalǧé nsn, aked ǎxxuten ǎǧǧotnén. »
11 E você não acha que eu deveria ter muito mais compaixão da grande cidade de Nínive, em que há mais de cento e vinte mil pessoas, que não sabem distinguir entre a mão direita e a mão esquerda, e também muitos animais?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.