Jonas 1
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NTLH
1 Ahel iyyen Amaɣlol yesséwel i Yunan ag Amitay, yenna has :
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 « Enker, as Niniwa, aɣrem wa mǎqqeren, zemmeheḍ fols ! Édét isalan tǎxellawt n ǎddunet ennét éweḍen ahid. »
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Dédih yenker Yunan, yennehel Taršiš, yerwal fol Amaɣlol. Yeres s Jaffa, yosa elbabor iyyen yekkan Taršiš ; yerẓem édeg ennét, yéwen yertay d inaxdamen n elbabor wi ekkenén Taršiš, yerwal fol Amaɣlol.
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 Beššan yesheḍ Amaɣlol aḍu fol aman, teǧa téǧént mǎqqeret fol ǧeréw. Ar deroɣ yerreẓẓa elbabor.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Ermeɣen inaxdamen, ak iyyen yesiɣeret i messineɣ ennét, eggaren ilalen dɣ aman baš éd sifsasen. Yunan, wadih yeres dɣ édér n elbabor, yensa, yekna éḍes.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Amɣar n elbabor yoheẓt, yenna has : « Mafol teṭṭased ? Enker, seqqeret i messineɣ ennek ! Tigenén messineɣ wah éd isismaḍ folnɣ, wr éd nemmet. »
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 Ennen ǧér essen : « Aset-d, éd neǧ isaɣéren, baš éd nelmed ma yǎmos wa hanɣ-d yéwayen elɣar. » Esséwelen isaɣéren fol Yunan.
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Ennen as dédih : « En anɣ ma haneɣ yoseɣen d elɣib wah. Ma ǎmosen eššeɣlen ennek, mis-d tefeled ? Ma yǎmos ǎkal ennek, ma tǎmos ellamet ennek ?
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Yenna hasn : « Nk Ƹibrani, eksoḍeɣ Amaɣlol, Messineɣ n iǧennawen wa yexleken ǧeréw d ǎmǎḍal. »
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Yenna Yunan i médden wih in yerwal fol udem n Amaɣlol, eknen tǎremméq, ennen as : « Ma tǎmos tekunt ta haneɣ teǧéd deh ? »
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 Ennen a-s : « Ma hak éd neǧ, baš éd yehdu ǧeréw folnɣ ? » Aman ǎsséten ǎmussu.
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 Yenna hasn : « Ǎṭṭefet ahi, enḍewet ahi dɣ ǧeréw baš éd yehdu folwn ; édét essaneɣ as nk a hawen-d yéwayen aḍu waɣ mǎqqeren. »
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Médden eṭṭefen tiboryén nsn tis saglen elbabor, esmessen tnt eǧmayen éd awḍin ǎmǎḍal beššan yenderen asn, édét ǧeréw yekna ǎweššen folsn.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 Dédih eɣren Amaɣlol, ennen : « Amaɣlol, inhod, wr nemmetét dɣ érét n iman n ales wah, wr haneɣ teswered ahni n ales wrn haneɣ yeɣhéden ula enḍerren ! Édét, key é Amaɣlol, teǧed awa teréd. »
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 Ezzar eṭkelen Yunan, enḍewent dɣ ǧeréw, dédih yeššem-in ǧeréw dɣ ǎweššen.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 Médden wih, eknen tuksaḍa mǎqqeret i Amaɣlol. Eǧen as takuté, esmeḍrenen.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 — ausente —
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.