Jonas 1
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs NAA
1 Ahel iyyen Amaɣlol yesséwel i Yunan ag Amitay, yenna has :
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 « Enker, as Niniwa, aɣrem wa mǎqqeren, zemmeheḍ fols ! Édét isalan tǎxellawt n ǎddunet ennét éweḍen ahid. »
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Dédih yenker Yunan, yennehel Taršiš, yerwal fol Amaɣlol. Yeres s Jaffa, yosa elbabor iyyen yekkan Taršiš ; yerẓem édeg ennét, yéwen yertay d inaxdamen n elbabor wi ekkenén Taršiš, yerwal fol Amaɣlol.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Beššan yesheḍ Amaɣlol aḍu fol aman, teǧa téǧént mǎqqeret fol ǧeréw. Ar deroɣ yerreẓẓa elbabor.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Ermeɣen inaxdamen, ak iyyen yesiɣeret i messineɣ ennét, eggaren ilalen dɣ aman baš éd sifsasen. Yunan, wadih yeres dɣ édér n elbabor, yensa, yekna éḍes.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Amɣar n elbabor yoheẓt, yenna has : « Mafol teṭṭased ? Enker, seqqeret i messineɣ ennek ! Tigenén messineɣ wah éd isismaḍ folnɣ, wr éd nemmet. »
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ennen ǧér essen : « Aset-d, éd neǧ isaɣéren, baš éd nelmed ma yǎmos wa hanɣ-d yéwayen elɣar. » Esséwelen isaɣéren fol Yunan.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ennen as dédih : « En anɣ ma haneɣ yoseɣen d elɣib wah. Ma ǎmosen eššeɣlen ennek, mis-d tefeled ? Ma yǎmos ǎkal ennek, ma tǎmos ellamet ennek ?
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Yenna hasn : « Nk Ƹibrani, eksoḍeɣ Amaɣlol, Messineɣ n iǧennawen wa yexleken ǧeréw d ǎmǎḍal. »
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Yenna Yunan i médden wih in yerwal fol udem n Amaɣlol, eknen tǎremméq, ennen as : « Ma tǎmos tekunt ta haneɣ teǧéd deh ? »
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Ennen a-s : « Ma hak éd neǧ, baš éd yehdu ǧeréw folnɣ ? » Aman ǎsséten ǎmussu.
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yenna hasn : « Ǎṭṭefet ahi, enḍewet ahi dɣ ǧeréw baš éd yehdu folwn ; édét essaneɣ as nk a hawen-d yéwayen aḍu waɣ mǎqqeren. »
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Médden eṭṭefen tiboryén nsn tis saglen elbabor, esmessen tnt eǧmayen éd awḍin ǎmǎḍal beššan yenderen asn, édét ǧeréw yekna ǎweššen folsn.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Dédih eɣren Amaɣlol, ennen : « Amaɣlol, inhod, wr nemmetét dɣ érét n iman n ales wah, wr haneɣ teswered ahni n ales wrn haneɣ yeɣhéden ula enḍerren ! Édét, key é Amaɣlol, teǧed awa teréd. »
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Ezzar eṭkelen Yunan, enḍewent dɣ ǧeréw, dédih yeššem-in ǧeréw dɣ ǎweššen.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Médden wih, eknen tuksaḍa mǎqqeret i Amaɣlol. Eǧen as takuté, esmeḍrenen.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.