Jonas 1
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs ARC
1 Ahel iyyen Amaɣlol yesséwel i Yunan ag Amitay, yenna has :
1 E veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 « Enker, as Niniwa, aɣrem wa mǎqqeren, zemmeheḍ fols ! Édét isalan tǎxellawt n ǎddunet ennét éweḍen ahid. »
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Dédih yenker Yunan, yennehel Taršiš, yerwal fol Amaɣlol. Yeres s Jaffa, yosa elbabor iyyen yekkan Taršiš ; yerẓem édeg ennét, yéwen yertay d inaxdamen n elbabor wi ekkenén Taršiš, yerwal fol Amaɣlol.
3 E Jonas se levantou para fugir de diante da face do Senhor para Társis; e, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, de diante da face do Senhor .
4 Beššan yesheḍ Amaɣlol aḍu fol aman, teǧa téǧént mǎqqeret fol ǧeréw. Ar deroɣ yerreẓẓa elbabor.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava para quebrar-se.
5 Ermeɣen inaxdamen, ak iyyen yesiɣeret i messineɣ ennét, eggaren ilalen dɣ aman baš éd sifsasen. Yunan, wadih yeres dɣ édér n elbabor, yensa, yekna éḍes.
5 Então, temeram os marinheiros, e clamava cada um ao seu deus, e lançavam no mar as fazendas que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu aos lugares do porão, e se deitou, e dormia um profundo sono.
6 Amɣar n elbabor yoheẓt, yenna has : « Mafol teṭṭased ? Enker, seqqeret i messineɣ ennek ! Tigenén messineɣ wah éd isismaḍ folnɣ, wr éd nemmet. »
6 E o mestre do navio chegou-se a ele e disse-lhe: Que tens, dormente? Levanta-te, invoca o teu Deus; talvez assim Deus se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Ennen ǧér essen : « Aset-d, éd neǧ isaɣéren, baš éd nelmed ma yǎmos wa hanɣ-d yéwayen elɣar. » Esséwelen isaɣéren fol Yunan.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ennen as dédih : « En anɣ ma haneɣ yoseɣen d elɣib wah. Ma ǎmosen eššeɣlen ennek, mis-d tefeled ? Ma yǎmos ǎkal ennek, ma tǎmos ellamet ennek ?
8 Então, lhe disseram: Declara-nos tu, agora, por que razão nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? E donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yenna hasn : « Nk Ƹibrani, eksoḍeɣ Amaɣlol, Messineɣ n iǧennawen wa yexleken ǧeréw d ǎmǎḍal. »
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yenna Yunan i médden wih in yerwal fol udem n Amaɣlol, eknen tǎremméq, ennen as : « Ma tǎmos tekunt ta haneɣ teǧéd deh ? »
10 Então, os homens se encheram de grande temor e lhe disseram: Por que fizeste tu isso? Pois sabiam os homens que fugia de diante do Senhor , porque ele lho tinha declarado.
11 Ennen a-s : « Ma hak éd neǧ, baš éd yehdu ǧeréw folnɣ ? » Aman ǎsséten ǎmussu.
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se acalme? Por que o mar se elevava e engrossava cada vez mais.
12 Yenna hasn : « Ǎṭṭefet ahi, enḍewet ahi dɣ ǧeréw baš éd yehdu folwn ; édét essaneɣ as nk a hawen-d yéwayen aḍu waɣ mǎqqeren. »
12 E ele lhes disse: Levantai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará; porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Médden eṭṭefen tiboryén nsn tis saglen elbabor, esmessen tnt eǧmayen éd awḍin ǎmǎḍal beššan yenderen asn, édét ǧeréw yekna ǎweššen folsn.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Dédih eɣren Amaɣlol, ennen : « Amaɣlol, inhod, wr nemmetét dɣ érét n iman n ales wah, wr haneɣ teswered ahni n ales wrn haneɣ yeɣhéden ula enḍerren ! Édét, key é Amaɣlol, teǧed awa teréd. »
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Nós te rogamos! Não pereçamos por causa da vida deste homem, e não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Ezzar eṭkelen Yunan, enḍewent dɣ ǧeréw, dédih yeššem-in ǧeréw dɣ ǎweššen.
15 E levantaram Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Médden wih, eknen tuksaḍa mǎqqeret i Amaɣlol. Eǧen as takuté, esmeḍrenen.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Deparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.