Jonas 1
Awal n Messineɣ s Tamahaq (THV) vs BKJ
1 Ahel iyyen Amaɣlol yesséwel i Yunan ag Amitay, yenna has :
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 « Enker, as Niniwa, aɣrem wa mǎqqeren, zemmeheḍ fols ! Édét isalan tǎxellawt n ǎddunet ennét éweḍen ahid. »
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Dédih yenker Yunan, yennehel Taršiš, yerwal fol Amaɣlol. Yeres s Jaffa, yosa elbabor iyyen yekkan Taršiš ; yerẓem édeg ennét, yéwen yertay d inaxdamen n elbabor wi ekkenén Taršiš, yerwal fol Amaɣlol.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Beššan yesheḍ Amaɣlol aḍu fol aman, teǧa téǧént mǎqqeret fol ǧeréw. Ar deroɣ yerreẓẓa elbabor.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Ermeɣen inaxdamen, ak iyyen yesiɣeret i messineɣ ennét, eggaren ilalen dɣ aman baš éd sifsasen. Yunan, wadih yeres dɣ édér n elbabor, yensa, yekna éḍes.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Amɣar n elbabor yoheẓt, yenna has : « Mafol teṭṭased ? Enker, seqqeret i messineɣ ennek ! Tigenén messineɣ wah éd isismaḍ folnɣ, wr éd nemmet. »
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Ennen ǧér essen : « Aset-d, éd neǧ isaɣéren, baš éd nelmed ma yǎmos wa hanɣ-d yéwayen elɣar. » Esséwelen isaɣéren fol Yunan.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ennen as dédih : « En anɣ ma haneɣ yoseɣen d elɣib wah. Ma ǎmosen eššeɣlen ennek, mis-d tefeled ? Ma yǎmos ǎkal ennek, ma tǎmos ellamet ennek ?
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yenna hasn : « Nk Ƹibrani, eksoḍeɣ Amaɣlol, Messineɣ n iǧennawen wa yexleken ǧeréw d ǎmǎḍal. »
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yenna Yunan i médden wih in yerwal fol udem n Amaɣlol, eknen tǎremméq, ennen as : « Ma tǎmos tekunt ta haneɣ teǧéd deh ? »
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Ennen a-s : « Ma hak éd neǧ, baš éd yehdu ǧeréw folnɣ ? » Aman ǎsséten ǎmussu.
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Yenna hasn : « Ǎṭṭefet ahi, enḍewet ahi dɣ ǧeréw baš éd yehdu folwn ; édét essaneɣ as nk a hawen-d yéwayen aḍu waɣ mǎqqeren. »
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Médden eṭṭefen tiboryén nsn tis saglen elbabor, esmessen tnt eǧmayen éd awḍin ǎmǎḍal beššan yenderen asn, édét ǧeréw yekna ǎweššen folsn.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Dédih eɣren Amaɣlol, ennen : « Amaɣlol, inhod, wr nemmetét dɣ érét n iman n ales wah, wr haneɣ teswered ahni n ales wrn haneɣ yeɣhéden ula enḍerren ! Édét, key é Amaɣlol, teǧed awa teréd. »
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Ezzar eṭkelen Yunan, enḍewent dɣ ǧeréw, dédih yeššem-in ǧeréw dɣ ǎweššen.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Médden wih, eknen tuksaḍa mǎqqeret i Amaɣlol. Eǧen as takuté, esmeḍrenen.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.