Atos 22

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 «Pjeyoga, tjl̈apgaga, rokër bomi kong ga tja kuzĩa, tja opwl̈ikë wl̈o» l̈e.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Kuya l̈ok ga Pablo tjl̈ẽ shäng arameo tjl̈õkwo go kuzong ga beno l̈öng kjing erä. Eshko ga Pablo tjl̈ẽ ga
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 «Tja ëre judío. Tja weno buk Tarso kjokyo, e Cilicia kjokyo obi, gueniyo ga tja kuno shäng ëreshko Jerusalén kjokyo. Ga tja oppino shäng Tjl̈apga Gamaliel tjok, tja pina bi kjok l̇l̇gwekkl̈o tak pjang dënashko l̈i go, l̇l̇ëye kjak l̇l̇ëm, sök beke. Enido ga tja jëk shäng Sbö tjok jl̈õkoyo, pjãy omshäryë l̈öng eerishko sorë ga tja omshäryë shäng eshko eni bakoe.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 »Dënashko ga nopga jëk l̈öng Irbo Tjagl̈ën go l̈i, e irpjanor, zrör wl̈o, ga sharor, ichoror jek no shdũzl̈ong uyo roshko, shdungoba wl̈o, domerga, wal̈ëga bakoe.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Syõshtaga kësbangyo, bi tjl̈apgaga kjok l̇l̇gwega wl̈eniyo këskës, e omĩno. E jyõ l̈ëmi wl̈eni ga kjakrokozĩ ba kong. Tja kong kjibokwo twara l̈ok, sör bi pjeyoga l̈öng Damasco kjokyo l̈i kong, nopga Irbo Tjagl̈ën l̈i söga wl̈ẽnor l̈i shar ga pjl̈ú wl̈o, tek sör ëreshko Jerusalén kjokyo, shdungoba wl̈o.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 »Gueniyo ga tja öötong jek shäng ääto Damasco kjokyo l̈ishko dl̈o dl̈uw dik ga ĩn ga iök shjiy ter tjwe kjok dogo dwayo, jek l̇l̇etl̇l̇et, ga tja kopjrina iök shjiy l̈irë beno pjang pjribrie.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Jekdo eshko ga tja dgono jer töshko, ga kur ga ëbo tjl̈ẽ ga “Saulo, Saulo, ¿tja irpjam ega?” l̈e.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 »Kur ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿pja ë?”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Bor yorkagaga jek l̈öng bor tjok iök shjiy l̈i ĩna l̈ok, gueniyo ëye tjl̈ẽno bor kong ga kura l̈ok l̇l̇ëme.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 »Eshko ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿l̇l̇ëye shäryër ga pjl̈ú?”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ga tja iara iök shjiy l̈irë beno kjok ĩgö l̇l̇ëm kjĩshko ga tja shara bor yorkagagarë bor orkwo go, ga tja söra to öötong shäng Damasco kjokyo.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 »Domer sök kjl̈ara eshko ko Ananías. Kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i söya shäng pjl̈o bek ĩyado. Roy pjl̈ú judíoga l̈öng eshko uunkong l̈i kong. Ga tjawa öötong l̈öng kjok eshko ga domer l̈i tek shäng bor ĩk.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Eni ga shrono shäng bor zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ bor kong ga “Saulo, pja bor kjl̈ara, pja bokkwo poptos iröng obi, pja kjok ĩgö pjl̈ú wl̈o” l̈e. Jekdo eshko ga tja bokkwo poptono, ga domer l̈i ĩn ga bë shäng wẽl̈ëe.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Eshko ga tjl̈ẽ bor kong ga “Bi tjl̈apgaga tek dënashko so Sbö, pja kjrara, l̇l̇ëye woyde l̈i miydëp wl̈o, No Pjl̈o Bek l̈i ĩp wl̈o, l̇l̇ëye l̈e om go l̈i kup wl̈o bakoe.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ga l̇l̇ëye ĩnop, kurop l̈i, pja ber ba l̈aga oba uunkong kong.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Era eni ga l̇l̇ëye koshëp ame. Pja kojõzong. Pja nom, pja wëba jer di roshko wl̈o, ga pja syõshtos Tjl̈apga kong, owa pjang bop go l̈i l̈ö̃ya ber dret wl̈o” l̈e.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 »E irgo ga tja tek shrono shäng ëreshko Jerusalén kjokyo iröng obishko ga tja jek öör shäng Sbö u zl̈ong bäng, syõshtë wl̈o. Eshko ga l̇l̇ëbo ĩnor shji yoĩno wl̈eni.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Tjl̈apga Jesús ĩnor ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja opshis mal̈ing jũshko Jerusalén kjokyo dwayo. Pja tjl̈ẽ bor kjĩshko kjok ëreshko ga tjl̈õkwo kjrëba l̇l̇ëme” l̈e.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 — ausente —
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 — ausente —
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 »Gueniyo kuya ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja nomo. Pja ichër to kjok pjola bor roy l̈ë nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo kong” l̈e bor kong» l̈e.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 L̇l̇ëye l̈e shäng l̈i kura l̈ok öötong eshko döe. Eshko ga öö l̈e l̈ok tjë jĩkong, tjl̈ẽ ga «¡Domer kjwe zrözĩa! ¡Shäng kjok ëre kjing go ame dey!» l̈e l̈ok eni.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ga öö l̈e l̈ok jek këgong tjë jĩkong, ga ba shwong kop l̈ëkong l̈i skwara l̈ok, ga dbuya l̇l̇aw pogo, ga kl̈ung sho pjl̈ungyo kjre, ga dbuya l̈ok jem jong kjomo ëng kopshko.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Eshko ga ëngkjwagaga l̈i ichara ba kägäyo kësbangyo l̈irë Pablo sök ëngkjwaga shtoyo l̈i roshko, shpoya l̈ok no shpokkl̈o go wl̈o, nopga shdöktong l̇l̇ë kjĩshko l̈e ba kong wl̈o.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Eshko ga Pablo pjriya l̈öng kjwl̈ëshko ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿No Roma so kjibokwo tjok l̈i, e l̇l̇gwemirë l̇l̇ëm obishko ga shpomi ga pjl̈úre?» l̈e.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kuya ba kägäyo l̈irë ga jek jong ba kägäyo kësbangyo l̈i shwoy, ga tjl̈ẽ ba kong ga «Domer kjwe Roma so kjibokwo tjok. ¿Eni ga kjwëp l̇l̇ong?» l̈e.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Kuya ga jek öötong shäng Pablo shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Jl̈õkoyo ga pja Roma so kjibokwo tjokde?»
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja Roma so kjibokwo shik wl̈o ga tja dbur zano ara» l̈e ba kong.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Jekdo eshko ga epga l̈öng ba shpok wl̈o l̈ara l̈i, e opkwono eshko dwayo. Ga miydara tjl̈apga l̈irëshko ga bangkjrara ara bako, Pablo kjrochara, shpoya wl̈o l̈ara kjĩshko.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Wẽshko ga ëngkjwaga kägäyo kësbangyo l̈i wotjl̈ĩk shäng ga «¿Pablo kjwe shdungko l̈e judíogarë, gueniyo l̇l̇ë kjĩshko? Miydër woydë yõtsoe» l̈e. E kjĩshko ga ba dröng sho ba pjrikkl̈o l̈i döra, ga judíoga syõshtaga kägäyoga, Judío Kjok L̇l̇gwegaga Këskësyo, e rokara tön ëng tjok wl̈o. Töno l̈ok ga Pablo shira, iara shäng ba bokshto.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.