Atos 22

Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Pjeyoga, tjl̈apgaga, rokër bomi kong ga tja kuzĩa, tja opwl̈ikë wl̈o» l̈e.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Kuya l̈ok ga Pablo tjl̈ẽ shäng arameo tjl̈õkwo go kuzong ga beno l̈öng kjing erä. Eshko ga Pablo tjl̈ẽ ga
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Tja ëre judío. Tja weno buk Tarso kjokyo, e Cilicia kjokyo obi, gueniyo ga tja kuno shäng ëreshko Jerusalén kjokyo. Ga tja oppino shäng Tjl̈apga Gamaliel tjok, tja pina bi kjok l̇l̇gwekkl̈o tak pjang dënashko l̈i go, l̇l̇ëye kjak l̇l̇ëm, sök beke. Enido ga tja jëk shäng Sbö tjok jl̈õkoyo, pjãy omshäryë l̈öng eerishko sorë ga tja omshäryë shäng eshko eni bakoe.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 »Dënashko ga nopga jëk l̈öng Irbo Tjagl̈ën go l̈i, e irpjanor, zrör wl̈o, ga sharor, ichoror jek no shdũzl̈ong uyo roshko, shdungoba wl̈o, domerga, wal̈ëga bakoe.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Syõshtaga kësbangyo, bi tjl̈apgaga kjok l̇l̇gwega wl̈eniyo këskës, e omĩno. E jyõ l̈ëmi wl̈eni ga kjakrokozĩ ba kong. Tja kong kjibokwo twara l̈ok, sör bi pjeyoga l̈öng Damasco kjokyo l̈i kong, nopga Irbo Tjagl̈ën l̈i söga wl̈ẽnor l̈i shar ga pjl̈ú wl̈o, tek sör ëreshko Jerusalén kjokyo, shdungoba wl̈o.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 »Gueniyo ga tja öötong jek shäng ääto Damasco kjokyo l̈ishko dl̈o dl̈uw dik ga ĩn ga iök shjiy ter tjwe kjok dogo dwayo, jek l̇l̇etl̇l̇et, ga tja kopjrina iök shjiy l̈irë beno pjang pjribrie.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Jekdo eshko ga tja dgono jer töshko, ga kur ga ëbo tjl̈ẽ ga “Saulo, Saulo, ¿tja irpjam ega?” l̈e.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 »Kur ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿pja ë?”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Bor yorkagaga jek l̈öng bor tjok iök shjiy l̈i ĩna l̈ok, gueniyo ëye tjl̈ẽno bor kong ga kura l̈ok l̇l̇ëme.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 »Eshko ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿l̇l̇ëye shäryër ga pjl̈ú?”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ga tja iara iök shjiy l̈irë beno kjok ĩgö l̇l̇ëm kjĩshko ga tja shara bor yorkagagarë bor orkwo go, ga tja söra to öötong shäng Damasco kjokyo.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 »Domer sök kjl̈ara eshko ko Ananías. Kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i söya shäng pjl̈o bek ĩyado. Roy pjl̈ú judíoga l̈öng eshko uunkong l̈i kong. Ga tjawa öötong l̈öng kjok eshko ga domer l̈i tek shäng bor ĩk.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Eni ga shrono shäng bor zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ bor kong ga “Saulo, pja bor kjl̈ara, pja bokkwo poptos iröng obi, pja kjok ĩgö pjl̈ú wl̈o” l̈e. Jekdo eshko ga tja bokkwo poptono, ga domer l̈i ĩn ga bë shäng wẽl̈ëe.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Eshko ga tjl̈ẽ bor kong ga “Bi tjl̈apgaga tek dënashko so Sbö, pja kjrara, l̇l̇ëye woyde l̈i miydëp wl̈o, No Pjl̈o Bek l̈i ĩp wl̈o, l̇l̇ëye l̈e om go l̈i kup wl̈o bakoe.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ga l̇l̇ëye ĩnop, kurop l̈i, pja ber ba l̈aga oba uunkong kong.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Era eni ga l̇l̇ëye koshëp ame. Pja kojõzong. Pja nom, pja wëba jer di roshko wl̈o, ga pja syõshtos Tjl̈apga kong, owa pjang bop go l̈i l̈ö̃ya ber dret wl̈o” l̈e.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 »E irgo ga tja tek shrono shäng ëreshko Jerusalén kjokyo iröng obishko ga tja jek öör shäng Sbö u zl̈ong bäng, syõshtë wl̈o. Eshko ga l̇l̇ëbo ĩnor shji yoĩno wl̈eni.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Tjl̈apga Jesús ĩnor ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja opshis mal̈ing jũshko Jerusalén kjokyo dwayo. Pja tjl̈ẽ bor kjĩshko kjok ëreshko ga tjl̈õkwo kjrëba l̇l̇ëme” l̈e.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 — ausente —
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 — ausente —
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 »Gueniyo kuya ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja nomo. Pja ichër to kjok pjola bor roy l̈ë nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo kong” l̈e bor kong» l̈e.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 L̇l̇ëye l̈e shäng l̈i kura l̈ok öötong eshko döe. Eshko ga öö l̈e l̈ok tjë jĩkong, tjl̈ẽ ga «¡Domer kjwe zrözĩa! ¡Shäng kjok ëre kjing go ame dey!» l̈e l̈ok eni.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ga öö l̈e l̈ok jek këgong tjë jĩkong, ga ba shwong kop l̈ëkong l̈i skwara l̈ok, ga dbuya l̇l̇aw pogo, ga kl̈ung sho pjl̈ungyo kjre, ga dbuya l̈ok jem jong kjomo ëng kopshko.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Eshko ga ëngkjwagaga l̈i ichara ba kägäyo kësbangyo l̈irë Pablo sök ëngkjwaga shtoyo l̈i roshko, shpoya l̈ok no shpokkl̈o go wl̈o, nopga shdöktong l̇l̇ë kjĩshko l̈e ba kong wl̈o.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Eshko ga Pablo pjriya l̈öng kjwl̈ëshko ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿No Roma so kjibokwo tjok l̈i, e l̇l̇gwemirë l̇l̇ëm obishko ga shpomi ga pjl̈úre?» l̈e.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Kuya ba kägäyo l̈irë ga jek jong ba kägäyo kësbangyo l̈i shwoy, ga tjl̈ẽ ba kong ga «Domer kjwe Roma so kjibokwo tjok. ¿Eni ga kjwëp l̇l̇ong?» l̈e.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Kuya ga jek öötong shäng Pablo shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Jl̈õkoyo ga pja Roma so kjibokwo tjokde?»
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja Roma so kjibokwo shik wl̈o ga tja dbur zano ara» l̈e ba kong.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Jekdo eshko ga epga l̈öng ba shpok wl̈o l̈ara l̈i, e opkwono eshko dwayo. Ga miydara tjl̈apga l̈irëshko ga bangkjrara ara bako, Pablo kjrochara, shpoya wl̈o l̈ara kjĩshko.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Wẽshko ga ëngkjwaga kägäyo kësbangyo l̈i wotjl̈ĩk shäng ga «¿Pablo kjwe shdungko l̈e judíogarë, gueniyo l̇l̇ë kjĩshko? Miydër woydë yõtsoe» l̈e. E kjĩshko ga ba dröng sho ba pjrikkl̈o l̈i döra, ga judíoga syõshtaga kägäyoga, Judío Kjok L̇l̇gwegaga Këskësyo, e rokara tön ëng tjok wl̈o. Töno l̈ok ga Pablo shira, iara shäng ba bokshto.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.