Atos 22
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs NTLH
1 «Pjeyoga, tjl̈apgaga, rokër bomi kong ga tja kuzĩa, tja opwl̈ikë wl̈o» l̈e.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kuya l̈ok ga Pablo tjl̈ẽ shäng arameo tjl̈õkwo go kuzong ga beno l̈öng kjing erä. Eshko ga Pablo tjl̈ẽ ga
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 «Tja ëre judío. Tja weno buk Tarso kjokyo, e Cilicia kjokyo obi, gueniyo ga tja kuno shäng ëreshko Jerusalén kjokyo. Ga tja oppino shäng Tjl̈apga Gamaliel tjok, tja pina bi kjok l̇l̇gwekkl̈o tak pjang dënashko l̈i go, l̇l̇ëye kjak l̇l̇ëm, sök beke. Enido ga tja jëk shäng Sbö tjok jl̈õkoyo, pjãy omshäryë l̈öng eerishko sorë ga tja omshäryë shäng eshko eni bakoe.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 »Dënashko ga nopga jëk l̈öng Irbo Tjagl̈ën go l̈i, e irpjanor, zrör wl̈o, ga sharor, ichoror jek no shdũzl̈ong uyo roshko, shdungoba wl̈o, domerga, wal̈ëga bakoe.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Syõshtaga kësbangyo, bi tjl̈apgaga kjok l̇l̇gwega wl̈eniyo këskës, e omĩno. E jyõ l̈ëmi wl̈eni ga kjakrokozĩ ba kong. Tja kong kjibokwo twara l̈ok, sör bi pjeyoga l̈öng Damasco kjokyo l̈i kong, nopga Irbo Tjagl̈ën l̈i söga wl̈ẽnor l̈i shar ga pjl̈ú wl̈o, tek sör ëreshko Jerusalén kjokyo, shdungoba wl̈o.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 »Gueniyo ga tja öötong jek shäng ääto Damasco kjokyo l̈ishko dl̈o dl̈uw dik ga ĩn ga iök shjiy ter tjwe kjok dogo dwayo, jek l̇l̇etl̇l̇et, ga tja kopjrina iök shjiy l̈irë beno pjang pjribrie.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Jekdo eshko ga tja dgono jer töshko, ga kur ga ëbo tjl̈ẽ ga “Saulo, Saulo, ¿tja irpjam ega?” l̈e.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 »Kur ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿pja ë?”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Bor yorkagaga jek l̈öng bor tjok iök shjiy l̈i ĩna l̈ok, gueniyo ëye tjl̈ẽno bor kong ga kura l̈ok l̇l̇ëme.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 »Eshko ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿l̇l̇ëye shäryër ga pjl̈ú?”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ga tja iara iök shjiy l̈irë beno kjok ĩgö l̇l̇ëm kjĩshko ga tja shara bor yorkagagarë bor orkwo go, ga tja söra to öötong shäng Damasco kjokyo.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 »Domer sök kjl̈ara eshko ko Ananías. Kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i söya shäng pjl̈o bek ĩyado. Roy pjl̈ú judíoga l̈öng eshko uunkong l̈i kong. Ga tjawa öötong l̈öng kjok eshko ga domer l̈i tek shäng bor ĩk.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Eni ga shrono shäng bor zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ bor kong ga “Saulo, pja bor kjl̈ara, pja bokkwo poptos iröng obi, pja kjok ĩgö pjl̈ú wl̈o” l̈e. Jekdo eshko ga tja bokkwo poptono, ga domer l̈i ĩn ga bë shäng wẽl̈ëe.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Eshko ga tjl̈ẽ bor kong ga “Bi tjl̈apgaga tek dënashko so Sbö, pja kjrara, l̇l̇ëye woyde l̈i miydëp wl̈o, No Pjl̈o Bek l̈i ĩp wl̈o, l̇l̇ëye l̈e om go l̈i kup wl̈o bakoe.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ga l̇l̇ëye ĩnop, kurop l̈i, pja ber ba l̈aga oba uunkong kong.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Era eni ga l̇l̇ëye koshëp ame. Pja kojõzong. Pja nom, pja wëba jer di roshko wl̈o, ga pja syõshtos Tjl̈apga kong, owa pjang bop go l̈i l̈ö̃ya ber dret wl̈o” l̈e.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 »E irgo ga tja tek shrono shäng ëreshko Jerusalén kjokyo iröng obishko ga tja jek öör shäng Sbö u zl̈ong bäng, syõshtë wl̈o. Eshko ga l̇l̇ëbo ĩnor shji yoĩno wl̈eni.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Tjl̈apga Jesús ĩnor ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja opshis mal̈ing jũshko Jerusalén kjokyo dwayo. Pja tjl̈ẽ bor kjĩshko kjok ëreshko ga tjl̈õkwo kjrëba l̇l̇ëme” l̈e.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 — ausente —
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 — ausente —
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 »Gueniyo kuya ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja nomo. Pja ichër to kjok pjola bor roy l̈ë nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo kong” l̈e bor kong» l̈e.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 L̇l̇ëye l̈e shäng l̈i kura l̈ok öötong eshko döe. Eshko ga öö l̈e l̈ok tjë jĩkong, tjl̈ẽ ga «¡Domer kjwe zrözĩa! ¡Shäng kjok ëre kjing go ame dey!» l̈e l̈ok eni.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ga öö l̈e l̈ok jek këgong tjë jĩkong, ga ba shwong kop l̈ëkong l̈i skwara l̈ok, ga dbuya l̇l̇aw pogo, ga kl̈ung sho pjl̈ungyo kjre, ga dbuya l̈ok jem jong kjomo ëng kopshko.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Eshko ga ëngkjwagaga l̈i ichara ba kägäyo kësbangyo l̈irë Pablo sök ëngkjwaga shtoyo l̈i roshko, shpoya l̈ok no shpokkl̈o go wl̈o, nopga shdöktong l̇l̇ë kjĩshko l̈e ba kong wl̈o.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Eshko ga Pablo pjriya l̈öng kjwl̈ëshko ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿No Roma so kjibokwo tjok l̈i, e l̇l̇gwemirë l̇l̇ëm obishko ga shpomi ga pjl̈úre?» l̈e.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kuya ba kägäyo l̈irë ga jek jong ba kägäyo kësbangyo l̈i shwoy, ga tjl̈ẽ ba kong ga «Domer kjwe Roma so kjibokwo tjok. ¿Eni ga kjwëp l̇l̇ong?» l̈e.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Kuya ga jek öötong shäng Pablo shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Jl̈õkoyo ga pja Roma so kjibokwo tjokde?»
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja Roma so kjibokwo shik wl̈o ga tja dbur zano ara» l̈e ba kong.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Jekdo eshko ga epga l̈öng ba shpok wl̈o l̈ara l̈i, e opkwono eshko dwayo. Ga miydara tjl̈apga l̈irëshko ga bangkjrara ara bako, Pablo kjrochara, shpoya wl̈o l̈ara kjĩshko.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Wẽshko ga ëngkjwaga kägäyo kësbangyo l̈i wotjl̈ĩk shäng ga «¿Pablo kjwe shdungko l̈e judíogarë, gueniyo l̇l̇ë kjĩshko? Miydër woydë yõtsoe» l̈e. E kjĩshko ga ba dröng sho ba pjrikkl̈o l̈i döra, ga judíoga syõshtaga kägäyoga, Judío Kjok L̇l̇gwegaga Këskësyo, e rokara tön ëng tjok wl̈o. Töno l̈ok ga Pablo shira, iara shäng ba bokshto.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.