Atos 22
Sbö Tjl̈õkwo (TFRNTPO) vs ARA
1 «Pjeyoga, tjl̈apgaga, rokër bomi kong ga tja kuzĩa, tja opwl̈ikë wl̈o» l̈e.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Kuya l̈ok ga Pablo tjl̈ẽ shäng arameo tjl̈õkwo go kuzong ga beno l̈öng kjing erä. Eshko ga Pablo tjl̈ẽ ga
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Tja ëre judío. Tja weno buk Tarso kjokyo, e Cilicia kjokyo obi, gueniyo ga tja kuno shäng ëreshko Jerusalén kjokyo. Ga tja oppino shäng Tjl̈apga Gamaliel tjok, tja pina bi kjok l̇l̇gwekkl̈o tak pjang dënashko l̈i go, l̇l̇ëye kjak l̇l̇ëm, sök beke. Enido ga tja jëk shäng Sbö tjok jl̈õkoyo, pjãy omshäryë l̈öng eerishko sorë ga tja omshäryë shäng eshko eni bakoe.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 »Dënashko ga nopga jëk l̈öng Irbo Tjagl̈ën go l̈i, e irpjanor, zrör wl̈o, ga sharor, ichoror jek no shdũzl̈ong uyo roshko, shdungoba wl̈o, domerga, wal̈ëga bakoe.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Syõshtaga kësbangyo, bi tjl̈apgaga kjok l̇l̇gwega wl̈eniyo këskës, e omĩno. E jyõ l̈ëmi wl̈eni ga kjakrokozĩ ba kong. Tja kong kjibokwo twara l̈ok, sör bi pjeyoga l̈öng Damasco kjokyo l̈i kong, nopga Irbo Tjagl̈ën l̈i söga wl̈ẽnor l̈i shar ga pjl̈ú wl̈o, tek sör ëreshko Jerusalén kjokyo, shdungoba wl̈o.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 »Gueniyo ga tja öötong jek shäng ääto Damasco kjokyo l̈ishko dl̈o dl̈uw dik ga ĩn ga iök shjiy ter tjwe kjok dogo dwayo, jek l̇l̇etl̇l̇et, ga tja kopjrina iök shjiy l̈irë beno pjang pjribrie.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Jekdo eshko ga tja dgono jer töshko, ga kur ga ëbo tjl̈ẽ ga “Saulo, Saulo, ¿tja irpjam ega?” l̈e.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 »Kur ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿pja ë?”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Bor yorkagaga jek l̈öng bor tjok iök shjiy l̈i ĩna l̈ok, gueniyo ëye tjl̈ẽno bor kong ga kura l̈ok l̇l̇ëme.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 »Eshko ga tja tjl̈ẽ ga “Tjl̈apga, ¿l̇l̇ëye shäryër ga pjl̈ú?”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ga tja iara iök shjiy l̈irë beno kjok ĩgö l̇l̇ëm kjĩshko ga tja shara bor yorkagagarë bor orkwo go, ga tja söra to öötong shäng Damasco kjokyo.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 »Domer sök kjl̈ara eshko ko Ananías. Kjok l̇l̇gwekkl̈o tara Moisésdë l̈i söya shäng pjl̈o bek ĩyado. Roy pjl̈ú judíoga l̈öng eshko uunkong l̈i kong. Ga tjawa öötong l̈öng kjok eshko ga domer l̈i tek shäng bor ĩk.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Eni ga shrono shäng bor zl̈ong bäng ga tjl̈ẽ bor kong ga “Saulo, pja bor kjl̈ara, pja bokkwo poptos iröng obi, pja kjok ĩgö pjl̈ú wl̈o” l̈e. Jekdo eshko ga tja bokkwo poptono, ga domer l̈i ĩn ga bë shäng wẽl̈ëe.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Eshko ga tjl̈ẽ bor kong ga “Bi tjl̈apgaga tek dënashko so Sbö, pja kjrara, l̇l̇ëye woyde l̈i miydëp wl̈o, No Pjl̈o Bek l̈i ĩp wl̈o, l̇l̇ëye l̈e om go l̈i kup wl̈o bakoe.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ga l̇l̇ëye ĩnop, kurop l̈i, pja ber ba l̈aga oba uunkong kong.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Era eni ga l̇l̇ëye koshëp ame. Pja kojõzong. Pja nom, pja wëba jer di roshko wl̈o, ga pja syõshtos Tjl̈apga kong, owa pjang bop go l̈i l̈ö̃ya ber dret wl̈o” l̈e.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 »E irgo ga tja tek shrono shäng ëreshko Jerusalén kjokyo iröng obishko ga tja jek öör shäng Sbö u zl̈ong bäng, syõshtë wl̈o. Eshko ga l̇l̇ëbo ĩnor shji yoĩno wl̈eni.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Tjl̈apga Jesús ĩnor ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja opshis mal̈ing jũshko Jerusalén kjokyo dwayo. Pja tjl̈ẽ bor kjĩshko kjok ëreshko ga tjl̈õkwo kjrëba l̇l̇ëme” l̈e.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 — ausente —
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 — ausente —
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 »Gueniyo kuya ga tjl̈ẽ bor kong ga “Pja nomo. Pja ichër to kjok pjola bor roy l̈ë nopga judío l̇l̇ëm wl̈eniyo kong” l̈e bor kong» l̈e.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 L̇l̇ëye l̈e shäng l̈i kura l̈ok öötong eshko döe. Eshko ga öö l̈e l̈ok tjë jĩkong, tjl̈ẽ ga «¡Domer kjwe zrözĩa! ¡Shäng kjok ëre kjing go ame dey!» l̈e l̈ok eni.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ga öö l̈e l̈ok jek këgong tjë jĩkong, ga ba shwong kop l̈ëkong l̈i skwara l̈ok, ga dbuya l̇l̇aw pogo, ga kl̈ung sho pjl̈ungyo kjre, ga dbuya l̈ok jem jong kjomo ëng kopshko.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Eshko ga ëngkjwagaga l̈i ichara ba kägäyo kësbangyo l̈irë Pablo sök ëngkjwaga shtoyo l̈i roshko, shpoya l̈ok no shpokkl̈o go wl̈o, nopga shdöktong l̇l̇ë kjĩshko l̈e ba kong wl̈o.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Eshko ga Pablo pjriya l̈öng kjwl̈ëshko ga tjl̈ẽ ba kong l̈ok ga «¿No Roma so kjibokwo tjok l̈i, e l̇l̇gwemirë l̇l̇ëm obishko ga shpomi ga pjl̈úre?» l̈e.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Kuya ba kägäyo l̈irë ga jek jong ba kägäyo kësbangyo l̈i shwoy, ga tjl̈ẽ ba kong ga «Domer kjwe Roma so kjibokwo tjok. ¿Eni ga kjwëp l̇l̇ong?» l̈e.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Kuya ga jek öötong shäng Pablo shwoy ga tjl̈ẽ ba kong ga «¿Jl̈õkoyo ga pja Roma so kjibokwo tjokde?»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kuya ga tjl̈ẽ ba kong ga «Tja Roma so kjibokwo shik wl̈o ga tja dbur zano ara» l̈e ba kong.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Jekdo eshko ga epga l̈öng ba shpok wl̈o l̈ara l̈i, e opkwono eshko dwayo. Ga miydara tjl̈apga l̈irëshko ga bangkjrara ara bako, Pablo kjrochara, shpoya wl̈o l̈ara kjĩshko.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Wẽshko ga ëngkjwaga kägäyo kësbangyo l̈i wotjl̈ĩk shäng ga «¿Pablo kjwe shdungko l̈e judíogarë, gueniyo l̇l̇ë kjĩshko? Miydër woydë yõtsoe» l̈e. E kjĩshko ga ba dröng sho ba pjrikkl̈o l̈i döra, ga judíoga syõshtaga kägäyoga, Judío Kjok L̇l̇gwegaga Këskësyo, e rokara tön ëng tjok wl̈o. Töno l̈ok ga Pablo shira, iara shäng ba bokshto.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.