Romanos 9

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Keiman thudih kasei hi Christa ahetoh ahi. Ase le apha hetna kaneiyin chule Lhagao Theng aphotchetna ahi.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Kalungthim hi hatah in lunghemna le lung kicholdo theilou gimnan kadim e.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Ajeh chu kamite Judah mite kasopiho dingin, keima Christa a konna a-itih a gaosap chang kahinom'e; hichun amaho ahuhhing jou ding hileh kati ahi.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Amaho Israel mite ahiuvin, Pathen cha lamthu hina changah ahiuvin, Pathen'in aloupina amaho heng alhut ahitai. Aman amaho to kitepna aneiya chule a Danthu apehdoh ahiuve. Aman amaho chu ahou theina ding uva michonpha a asem ahin, chule athutep kidangtah ahin pehdoh ahiye.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Amaho hi Abraham, Isaac chule Jacob son le chilhah te ahiuvin, chule Christa ama tah chu mihem lamdola sei dingin Israel mi anahi, chule Ama Pathen ahin, thil jouse chunga vaihoma ahin, chule tonsot a vahchoi dinga kilom ahi.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Chuti ahileh aphai, Pathen'in Israel te chu athutep lamdola abol pehlou got hitam? Ahipoi, Israel nam sunga peng jouse chu abon uva Pathen mite ahideh pouve.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Abraham chilhah himan'a Abraham chate tia kisim jenga ahipoi. Ajeh chu Pathen thun Isaac a na phunggui kisut ding ahi ati chun, Abraham'in chapa dang anei henasa asei ahi.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Hiche hi, tahsalam a Abraham'in ahindoh chate jouse chu Pathen chate ahiuve tia seina ding aumpoi. Thutep chate bou chu Abraham chate tia kisima ahije.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ajeh chu Pathen'in athutep, “Khovei tuphat tengleh keima kahung kile kit ding Sarah chun chapa khat ahin ding ahi,” ati.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Hiche achapa chu ipuluiyu Isaac ahi. Aman Rebekah akichenpi chun mi-ni apengkop in ahi.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Hinlah amani ahung penlhah masang lhon'in, thilpha ahilouleh thilse abol masang lhon'in, Pathen'a kon'a thulhut amu ahi (Hiche thulhunga konna chu Pathen'in Ama lunggon dungjuiya akouji ahi, tihi ahi.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Amaho phat le set jeh jong ahideh poi ti het ahi). Amanu kom'a, “Nachapa atahpa chu anaopa kinbol'a hung pang ding ahi,” ati.
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Pathen thun, “Keiman Jacob kangailun, hinla Esau chu kapampai ahi,” ati.
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Chuti ahileh, eihon Pathen chu athilbol adihpoi itiuvem? Ahideh poi!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ajeh chu Pathen'in Mose jah a, “Keiman ka khotona'a kalhendoh penpen chunga kalhut ding, chule kahepina chu kalhendoh pen chunga kalhut ding ahi,” ati.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Hiti ahijeh chun, Pathen khotona chu Ama kigel lhah thuthu hiya ahi. Eihon ilhen theiju jong hilou, toh a itohdoh theiju jong ahidehpoi.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ajeh chu Pathen Lekhabun, anaseisa chu Pathen'in Pharaoh jah a, “Keiman ka thahatna na chunga katahlang na dinga keiman nangma kalhen nahin chule kaminthanna leiset pumpia kathejal ding ahi,” tia ana seipehsa ahi.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Hijeh a chu, Pathen'in ami khotona chu mi abangkhat chunga avetsah a chule aman midang lungsung chu asuhtah a asei angaipeh lou ahi.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Chuti ahileh aphai, nangman, “Iti dan'a athu jalou ho chu a oimo hintem? Aman amaho abolsah chan chu abol'u hijeng louding ham?” tin nate.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ahipoi, hichu seihih in. Nangma mihem maimai in Pathen nanel ngam ham? Thilsem khat chun asempa jah a chu, “Ipi dinga hitobang bep a hi neisem ham?” tia asei ngaijem!
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Bel dengpa chun leiset a kon'a bel ho asem tengleh ama chun aleiset leingan chu aphabep khat ajem dinga asem'a chule phabep khat loi chu nen koina a jong asemthei hilou ham?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Hitobangma chun, Pathen'in jong alunghan le athahat vetsahna dingin thaneina aneiyin, chule alunghanna chuhna ho chunga jong thohhat tah a anga a amahthahna diu gonsa akoipeh ahitai.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Hiche abol hi aloupina ho dungjuiya, aloupina tahlangna dinga mi akhotona chu kilangdoh cheh dinga agon ahi.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Chule eiho Aman alhendoh ho lah a hi Judah mite leh chidang namdang ho chunga hijongleh eiho jong ijao uve.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Chidang namdang te chung chang thua Pathen'in Hosea Themgao henga gaova aseidohsa, “Kamite hilouho chu keiman kamite tia tu apat kakou ding ahitai, chule keiman kangailut louho chu kangailut ding ahitai.
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Chule amaho kamite nahi pouve kitina mun'a chu Pathen Hing chate kiti ding ahiuve.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Chule Israel chung chang thua Themgao Isaiah chun ahin samdoh in, Israel mite chu twikhanglen panga neldi jat tam'in tam jongleh, amoh them bou sohcha ding ahi,” ati.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ajeh chu Pakaiyin leiset chunga thutanna gangtah le achainapen a dinga ahinbol ding ahi.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Chule Isaiah chun mun danga hitima chun aseiyin, “Ven sopite Pakai chun ichateu themkhat hi ahoidoh lou hileh eiho hi Sodom banga eikithat chaihel uvin tin, Gomorrah banga eisuhmang dingu ahi,” ati.
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Hiche ho jouse hi ipi kiseina hintem? Chidang namdang te Pathen chondan juilou ahivangun, amaho chu Pathen lungtoh dia kisema ahi tauve. Chule tahsan hin hiche hi ahin hitheisah ahi.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Hinlah Israel mite Pathen to kilunghet themna dinga kihabol ho jeng jong Danthu ajui jeng vangun alolhing jou pouve.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Ipi jeh a lolhinglou hiuvem? Ajeh chu ama hon Pathen to kilunghet themna dinga Ama tahsan sangin Danthu ajuiyuve. Ama ho alamlhah nauva songpia kipal ahi tauve.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Pathen Lekhabun amaho gihsalna ana neijin, ajah uva, “Keiman Jerusalem'a songpi khat kakoiyin, hichun miho akipalsah e, amaho lhuh kamna songpi khat ahi. Hinla koi hileh Ama tahsan chan chu jachatna a chulou ding ahi,” ati.
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.