Romanos 7
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Tuhin sopi deitahte, Danthu he nang hon mikhat chunga chu dan'in aji hin laisea bou thu anei ahi chu helou nahiuvem?
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Avetsahnan, numei khat in ji anei tengleh Dan chun aji hin laisea thu anei ahi. Hinla amapa athi teng vang leh akichenna lhon Dan chu amanu chunga kimang thei talou ahi.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Hiti chu ahin, ajipa hinlai sungin michom khattoh kicheng taleh, amanu chu jonbol hi ding ahitai. Hinla ajipa chu thileh hiche jineina dan'a chu ongthol ahitan chule amanu chu jinei jongleh jonbol ahi tapoi.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Hiti chu ahi, kasopi deitahte, hiche akiseilona ajeh chu Christa toh nathi thau chun Dan thuneina'a kon'a athia nahiu ahitai. Chule nangho athia konna thoudohpa chuto thakhat nahiu ahitai. Hichea konna chu, Pathen'a dinga gapha ihin sodoh theiyu ahitai.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Eiho milui ihinau chun ei-thunun laiseuva chonset lung ngaichat in eiho chung'a na atoh ahi. Chule Dan hin hiche thil phalou ngaichatna chu ahin kondohsah a, hichun chonset ahin jia, thina asodoh ji ahi.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ahin tun, eiho Dan'a konna eikilha ong uva ahitah jeh chun hiche Danthua chu athia ihitauvin, chule Dan thaneina a chu sohchang ihitapouve. Tua hi Pathen lhachana itoh thei diu ahitai. Danthu lekha jem thua nungho lamkai chu hitalouva, lampi thah, Lhagaova hing ihi joh u ahitai.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Chuti ahileh aphai, keiman Pathen Danthu chu chonsea ahi tia kaseina ham? Ahipoi! Tahbeh in Dan chun kachonsetna eimusah ahin, keiman mi thilnei thangset aphapoi ti kana hepon, Danthu chun, “Minei thangse hih in,” ti eihet dohsah ahi bouve.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Hinlah, chonset in hiche thupeh amangchan keiya neipap kilosetna lung ngaichat jouse chu atildoh in ahi. Dan chu umlou ahileh, hiche tha chu anei loulai ahi.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Phat khat in Danthu hetna nei louvin kana hingin, hinla keiman, thupeh in, vetsahnan, neipap kiloset louding tia eihil kahetdoh chun, chonset thaneina chu kachungah ahung lhunge;
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 chuleh keima athia kahitai. Hiti chun, keiman Dan thupeh ho chun hinna ahin lhut ding doltah hin lhut talouvin Lhagao thina joh ahin lhut tai, ti kamudoh e.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Chuche thupeh ho chu chonset in thuneinan aneiyin chule eilhem lhatai. Hiche chun, thupeh chu amangin eithat tai.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ahijeng vang'in, Danthu hi athengin chule athupeh ho jong atheng le adih chule apha ahi.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Hinlah hichu iti hithei hintem? Danthu, apha chun, kathina ding ahin tohdoh jeng ham? Hiti lom chu hiponte! Chonset chun apha chu amanchah a, thina dinga kathemmo channa ahin lhut ahi. Hiti chun, chonset hi ichan geiya hoise ahidan mudoh theijin aum'e. Pathen thupeh pha chu thil phalou va dingin amangcha e.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Hiti chun, Danthu chu aboiyah ahipoi, ajeh chu hichu lhagao thu ahin, chule apha ahi. Ajeh chu keima lei mihem kahi val behseh jeh in, chonset soh kahin, boina chu keiya kon ahi.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ajeh chu keima le keima kaki hechenpoi, ijeh inem itileh adih chu kabol nom'in, hinla keiman kabolpoi. Hisang chun, kathet chu kabolin ahi.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ahin keiman ka thilbol chu adih ahipoi, tia kahet leh hiche hin Danthu hi adih e, ti kanopna eivetsah ahi.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Hiti chun, ase bol'a chu keima hitalouva chonset keiya um chun abol ahi.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Chule keiya phatna imacha aumpoi ti kahei, tichu hiche chonset mihina kanei chun thilpha kabol nom in, hinlah kabol thei jipoi.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Thilpha chu kabol nom'in, hinla kabol jipoi. Aphalou chu kabol nompon, hinla keiman kabol jitai.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ahin kabol nomlou chu kabola ahileh abola chu kei tahbeh hitalouva, chonset keiya um chun ahinbolji ahi.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Keiman hiche umdan hi kahetai. Keiman adih chu kabol nom'in, keiman adihlou joh chu kanabol jitai.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Keiman Pathen Danthu kalung pumpin kabol nom'in ahi.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Hinlah kasunga hin athunei chom khat aum'in, hichu kalungthim to kidouva ahi. Hiche thaneina hin keiya um chonset soh eihisah ahitai.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ohe, itobang tah a mikhoto um kahi hitam! Koiyin hiche tahsa chonset le thi theina vaihomna a kon'in eihuhdoh tantem?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Pathen thangvah in umhen! Adonbutna hi I-Pakaiyu Jesu Christa a um ahi. Hiti umdol chu hinven: Kalungin Pathen Danthu ajui nom'in, hinla keiya chonset mihina aum jeh hin keima chonset soh kahitai.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.